ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଠିକ୍ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉଚିତ ସମୟରେ, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ଏହା ଏମିତି, ଯେପରିକି ଏକ ଛେନା ହଜାଇଯାଇଥିବା ଗାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନିଜ ମାଆକୁ ଖୋଜି ନେଇଥାଏ, ସେପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ତର୍ପଣ କିମ୍ବା ଦାନ କେବେ ଅଫଳ ହୁଏନାହିଁ। ଯିଏ ପିତୃମାନଙ୍କ ଆଗମନ-ନିର୍ଗମନ ବିଷୟରେ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ କିପରି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମ ହସ୍ତରେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ବପ୍ନରାତ୍ରି ଭଳି ହୁଏ। ପିତୃମାନେ ଋତୁ, ପକ୍ଷ ଓ ମାସ ରୂପେ ସ୍ମରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଭାଗରେ ସେମାନଙ୍କ ସଂଯୋଗ ରହିଛି। ଯେତେବେଳେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ ପିତୃମାନଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ପୁରାଣରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ପିତୃମାନଙ୍କ ଅମୃତ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ତୃପ୍ତି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ସୃଷ୍ଟି ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି, ଏହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଗଣନା କରିବା ଅଶକ୍ୟ—ଏହାକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ମାନିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଆଉ କ’ଣ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି? ତେବେ, ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ, ପିତୃମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ ଆପଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କୁହନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେମାନଙ୍କ ଚାରି ପ୍ରକାର ଯୁଗ ବିଷୟରେ କହିବି, ତୁମେ ଭଲଭାବେ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଯୁଗ, ଯୁଗର ବିଭାଗ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଏହାକୁ ଛଅ ଚୟନ୍ତି ଯୁଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହି ବିଷୟରେ ଏବେ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଏଠାରେ ଏକ ଚଟକା ଝିଙ୍କା ମାନେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅକ୍ଷର ର ସମୟ ହୁଏ। ଏପରି ୩୦ ଅଂଶ ମିଶି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ୩୦ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମିଶି ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦିନ ଓ ରାତି ମାନବ ଓ ଲୋକୀୟ ମାପରେ ବିଭାଜିତ ହୁଏ। ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ମାସ ହେଉଛି ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି, ଏହି ବିଭାଗ ପୁନଃ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ତିରିଶି ଦିନ ମିଶି ଏକ ମାସ ହୁଏ, ଏହାକୁ ପିତୃମାନଙ୍କ ମାସ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ପିତୃମାନଙ୍କ ଏକ ବର୍ଷ ମାନବ ମାପରେ ଅନୁଭୂତି କରାଯାଏ। ପିତୃମାନଙ୍କ ତିନି ବର୍ଷ ଏଠାରେ ଗଣାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକି ସେମାନଙ୍କର ବର୍ଷ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହିପରି ଲୋକୀୟ ମାପ ଦ୍ୱାରା ମାନବ ବର୍ଷ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ଦେବଲୋକରେ ଏକ ବର୍ଷ ହେଉଛି ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି, ଏହି ବିଭାଗ ପୁନଃ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୋଇଛି। ଦେବଲୋକର ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ମାନବ ସମୟ ଦେବତାଙ୍କ ତିନି ମାସ ସମାନ। ଏହିଦେବତାଙ୍କ ବର୍ଷ ମାନବ ମାପରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ତିରିଶି ବର୍ଷ ସପ୍ତର୍ଷିଙ୍କ ବର୍ଷ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏବଂ ନବ୍ବେ ବର୍ଷ ଧ୍ରୁବଙ୍କ ବର୍ଷ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ। ଏକ ଶତ ବର୍ଷକୁ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ତିନି ନିୟୁତ (ତିନି ଲକ୍ଷ) ମାନବ ବର୍ଷ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଗଣନାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ହଜାର ବର୍ଷ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି। ଯୁଗଗୁଡ଼ିକର ସଂଖ୍ୟା ଦେବମାନା ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି—ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର ଯୁଗ ଅଛି। ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି ମଧ୍ୟ ଯୁଗ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗ ପାଇଁ ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଏକ ସନ୍ଧ୍ୟାଂଶ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମାନ ଅବଧି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ଏହି ସମସ୍ତ ଯୁଗ ଏକେପରି ଭାବେ, ହଜାର ଓ ଶତ ଗଣନାରେ ଚାଲିଥାଏ। ତିନିଶେ ଓ ଦୁଇଶେ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଅଛି। ଏପରି ଭାବେ ସୃଷ୍ଟିର ଅନନ୍ତ ଚକ୍ର, ପିତୃମାନଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱ, ଏବଂ ଯୁଗର ଗଣନା ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି।