ମାନବ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରତିମାସ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜ କ୍ରମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସ୍ୱଧା ଓ ସ୍ୱାହାରୁ ବଞ୍ଚିତ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଉପରେ ଦୁଃଖ କରି ଯନ୍ତ୍ରଣାର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଭୋକ ଓ ପିପାସାରେ ବିପର୍ୟାସ, ଏଉଁଠୁ ସେଉଁଠି ଭାଗି ହେଉଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଆଶା କରି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଶାଲମଳୀ ବୃକ୍ଷ, ବୈତରଣୀ ନଦୀ, କୁମ୍ଭୀପାକ ଏବଂ ପଥର ଚୂର୍ଣ୍ଣରେ, ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅବନତ ହୋଇ ପଡିଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ବସୁଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ, ନିଜ କୁଳର ନାମ ଅନୁଯାୟୀ ନିକଟତମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଂଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ପିତୃଲୋକରେ ବସୁଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ଅଂଶ ଦାନ କରନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ଜୀବମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅବନତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରଜାତିରେ ଏହି ଜୀବମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ପାଆନ୍ତି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ଠିକ ସମୟରେ ଦିଆଯାଏ। ଯେପରିକି ଏକ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗାଁ ମଧ୍ୟରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଛାଉଁ ନିଜ ମାତାକୁ ଚିହ୍ନିପାରେ, ଏପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଂଶ କେବେ ଫଳହୀନ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଜଣେ ପିତୃମାନେ ଆସିବା-ଯିବାକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା କିପରି ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି ତାହା ବୁଝିପାରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ତାଙ୍କ ହାତରେ ରହିଛି, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ରାତିରେ ହୁଏ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଋତୁ, ପକ୍ଷ, ମାସ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ଏକାପରି ସମ୍ପୃକ୍ତ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ପୁରାଣରେ ଏହିପରି ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହି ସ୍ୱରୂପ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଅମୃତ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ପୂର୍ବଜମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ବି ଏଠାରେ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ସୃଷ୍ଟି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଏହାକୁ ନିଜ ଲାଭ ଚାହିଁଥିବା ଜଣେ ଏକାଠି ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ। ଆଉ କଣ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଏବଂ କ୍ରମାନୁସାରେ ଏହାକୁ ବିବରଣା କରିବି? ଏଠାରେ ପୂର୍ବଜମାନେ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଚାରିପ୍ରକାର ଯୁଗ ବିଷୟରେ କହିବି; ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ। ଯୁଗ, ଯୁଗର ବିଭାଜନ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ କହିବି। ଏହାକୁ ଛଅ ଦୀପ୍ତିର ଯୁଗ ଭାବେ କୁହାଯାଏ; ଏହାକୁ ଏବେ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଏକ ଚକ୍ଷୁପଟନର ସମୟକୁ ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅକ୍ଷରର ସମୟ ଭାବେ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଏପରି ତିରିଶ ଭାଗ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ହୁଏ; ତିରିଶ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ମାନବ ଓ ଲୋକିକ ମାପରେ ବିଭାଜନ କରେ। ପିତୃଲୋକରେ ଏକ ମାସ ଦିନ ଓ ରାତି ଭାବେ ଗଣନା ହୁଏ; ଏହି ବିଭାଜନ ପୁନଃ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ତିରିଶ ମାନବ ଦିନ ଏକ ମାସ ହୁଏ; ଏହି ମାସ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମାସ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ। ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏକ ବର୍ଷ ମାନବ ଗଣନା ଦ୍ୱାରା ବୁଝିଯାଏ। ଏଠାରେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତିନି ବର୍ଷ ଗଣାଯାଏ; ଏହି ବର୍ଷଗୁଡିକ ସେମାନେ ପାଇଁ ବସ୍ତୁତଃ ବର୍ଷ ହୁଏ। ଲୋକିକ ମାପ ଦ୍ୱାରା ମାନବ ବର୍ଷକୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଏକ ବର୍ଷ ଦିନ ଓ ରାତି ଭାବେ ଗଣାଯାଏ; ଏହି ବିଭାଜନ ପୁନଃ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ଦିନ ଓ ରାତିର ସମୟ ଆଉ ଏକଥିରେ ଗଣାଯାଏ। ଏକ ଶତ ମାନବ ବର୍ଷ ତିନି ଦିବ୍ୟ ମାସ ସମାନ ହୁଏ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ମାନବ ଗଣନା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି। ତିରିଶ ଅନ୍ୟ ବର୍ଷ ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ ପାଇଁ ବର୍ଷ ଭାବେ ଗଣାଯାଏ। ଏହିପରି, ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଯୁଗ, କର୍ମ, ଦିନ-ରାତିର ଗଣନା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବ ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ସମୟ ବିଷୟରେ ଏହି କଥା ଏକାପରି ଦୀଘଳ ଏବଂ ଗଭୀର ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।