ତୁମେ ସବୁଠୁ ପୁରୁଣା, ବାମଦେବ, ରୁଦ୍ର, ସ୍କନ୍ଦ, ଶିବ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଅଟୁଟ ଅଛ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ "ସ୍ୱାହା" ଉଚ୍ଚାରଣ, ମନ୍ଦିରରେ ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ କିମ୍ବା ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଯେଉଁ ସଂସ୍କାର ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହେଉଛ। ବେଦ, ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଦେବତାମାନେ—ସବୁ କିଛି ଏଇ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ନିଜେ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସୁଗନ୍ଧ, ପାଣିରେ ରସ, ଅଗ୍ନିରେ ରୂପ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହେଉଛ। ବାୟୁରେ ସ୍ପର୍ଶ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ରୂପ—ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ନିଜେ। ବୁଦ୍ଧିରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରକୃତିର ମୂଳ ବୀଜ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅଟୁଟ ଅଛ। ତୁମେ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଛ, ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ। ତୁମର ଦକ୍ଷିଣ ମୁଖରେ ଏହି ଲୋକମାନେ ପୁଣି ଲୟ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି। ତୁମର ଉତ୍ତର ମୁଖରେ ସୋମ ରୂପେ ରହିଛ। ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ମାରୁତ, ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ—ସମସ୍ତ ତୁମର ଅଂଶ। ବାଳଖିଲ୍ୟ, ମହାତ୍ମା, ତପସ୍ବୀ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବ୍ରତୀମାନେ, ସମସ୍ତେ ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତି। ଉମା, ସୀତା, ସିନୀବାଳୀ, କୁହୂ, ଓ ଗାୟତ୍ରୀ—ସମସ୍ତେ ତୁମଠାରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ରାତି ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି। ଏହି ପିନାକ ଧାରୀ ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଭୂଷାଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୀଜ ଧାରୀ, ହଜାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିର ଦେବତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୂରବୀର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାତା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପିନାକ ଧାରୀ, ନୀଳକଣ୍ଠ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ହଜାର ମୁଖରେ ଆକାଶକୁ ଗ୍ରସିବା ପ୍ରତୀତି। ତାଙ୍କର ଦେହ ନାନା ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସର୍ପ ଜନେଉ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା। ତାଙ୍କର ହସ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା। ତାପରେ ମହାଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ ମୋ ଅଙ୍ଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ। ମୋ ଡାହାଣ ହାତରୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଯେଉଁଥି ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ହାରନ୍ତି ନାହିଁ।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇଜଣେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ନମାଇଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—“ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ ପାଖରେ ସଦା ଭକ୍ତି ରହୁ।" ଏପରି କହି, ଧନ୍ୟ ମହାଦେବ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଶିବ ନାମରେ ପରିଚିତ। “ହେ ମହାଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ମହେଶ୍ୱର, ନମସ୍କାର। ଶଙ୍କରଙ୍କୁ, ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏହିପରି ନମସ୍କାର କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି କଥା କହିଲି। ତାପରେ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ମହାଦେବଙ୍କର ମହିମା କେମିତି। ସେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ମହାର୍ଷିମାନେ ଅଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଉପାସନା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଆମକୁ କହ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନିଧି। ଭକ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା କରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ମଧୁର ଦେବଦାରୁ ଜଙ୍ଗଲ, ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।