ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥାକୁ ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଜଣେ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ଏହାର ଫଳ ଉପଲବ୍ଧ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ସଦା ଧାରଣ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଲୋକ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଭକ୍ତି ଓ ମନୋନୀତି ସହିତ ପଠାଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ପଠାଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଘରେ ବିଧ୍ନ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଫଳରେ ନିବେଦିତ ଅଟୁଟ ଅଛି। ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ, ଗୁହାର ପ୍ରିୟା, ନେଇ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି କୈଳାସ ଗୁହାକୁ ଗଲେ। ସେଉଁଠି ଏହି କଥାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଦେବୀ, ଆମେ ତୁମ ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଗୁଣର ଏକାଗ୍ର ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ପୂର୍ବେ ବଳି, ଯିଏ ତିନି ଲୋକର ନାଥ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ଦେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତୁମ ଦୟାରେ ତିନି ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଶ୍ରେୟସ୍ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି। ଏପରେ, ଦେବତାମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷିମାନେ ଯେପରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କାରଣ କୁ କହିବି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି। ଦୀର୍ଘ କାଳ ପୂର୍ବେ, ଯେବେ ମୋତେ ତିନି ଲୋକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଆବୃତ ଓ ଅପ୍ରକଟ ଥିଲା, ମୁଁ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପାଦ ଧାରଣ କରିଥିଲି। ସେଇ ସମୟରେ, ଦୂରରୁ ମୁଁ ଏକ ଅସୀମ ଚେତନାର ଦୀପ୍ତିକୁ ଦେଖିଲି। ଏହି ଚତୁର୍ମୁଖ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ ପୁରୁଷ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ। ଏକ କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଆସିଗଲେ।" "ତୁମେ କିଏ? କେଉଁଠୁ ଆସିଛ? ଏଠାରେ କାହିଁକି ଦଢ଼ା ହୋଇଛ? ମୋତେ କୁହ, ହେ ପ୍ରଭୁ," ବିଷ୍ଣୁ ପଚାରିଲେ। ଏହା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦୁଇ ଜଣେ ଏକାପେକା ଜୟ ଚାହିଁଥିବାରେ, ସେମାନେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଅଗ୍ନିଶିଖାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଏହି ଅଗ୍ନିଶିଖା ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲା, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା। ଏହା ଦିବ୍ୟ ତଳ ଓ ଉପରକୁ ଭେଦ କରି, ଏକ ଅଗ୍ନିର ଚକ୍ର ଭାବେ ଦଢ଼ା ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଅଗ୍ନି ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅପ୍ରକଟ ଲିଙ୍ଗ ଦିପ୍ତିମାନ ଥିଲା, ଯାହା ଏକ ମାଣ୍ଡ ଆକାରରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଲିଙ୍ଗ ଅବର୍ଣ୍ୟ, ଅଗ୍ରହ୍ୟ, କେବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, କେବେ ନୁହେଁ। ଏହା ଅସୀମ ଦୀପ୍ତିରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲା। ଏହା ଭୟଙ୍କର ଆକାରରେ ଦିଠା ଦେଉଥିଲା, ମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଭେଦ କରୁଥିଲା। "ଆମେ ଏହି ମହାଲିଙ୍ଗର ଶେଷ ଅଂଶ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା," ସେମାନେ ଏକ ସମ୍ମତି କରି, ଉପର ଓ ତଳକୁ ଚାଲିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ଶେଷ ଦେଖିପାରିଲି ନାହିଁ, ଏହିପରେ ଭୟଭିତ ହେଲି। ପୁନଃ ଫେରି, ମୁଁ ଏହି ମହାସାଗରେ ଆସିଗଲି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମାୟାରେ ଦୁଇ ଜଣେ ମୁହଁ ହାରି, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଅବାକ ହେଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି ଓ ନାଶର ଆଦି, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ। ଏହିପରେ, ଆମେ ଏହି ମହା ଅପ୍ରକଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲୁ। ହେ ଶାଶ୍ୱତ ଯୋଗସିଦ୍ଧିର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଆଧାର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।