ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହେଉଛି । ମଧୁର ନିତମ୍ଭା ଦେଖି, ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ସାଥିରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ କଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରିଦେଇଥାଏ । ସେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ରାଜସଭାରେ ମହା ଆଦର ପାଇଥାଏ । ରାସ୍ତାରେ ଯାତ୍ରା କଲେ ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଥାଏ ଏବଂ ଘରେ ସଦା ସମୃଦ୍ଧି ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ । ସେ ଶ୍ୟାମ ଗଳା, ପିତ୍ତଳ ଦାଡ଼ି, ଚନ୍ଦ୍ର ଚିହ୍ନିତ କେଶ ଧାରଣ କରିଥାଏ । ନନ୍ଦୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ନନ୍ଦୀ ସମାନ ବୀର୍ୟ ରଖିଥାଏ । ସେ ରାଜା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଗତିକୁ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ହାଉ ଆକାଶରେ ସ୍ବାଧୀନ ଭାବେ ଚାଲିଥାଏ । ମୋର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ମଧୁରା ଦେବୀ, ଏବଂ ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥାନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦର ଲାଭ କରିଥାଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କରିଥାଏ । ଯେଉଁ ଦୁଃଖିତ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁ ବନ୍ଧିତ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି । ହରାଇଥିବା ଧନ ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକରେ ଫେରିଯାଏ । ଏହି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା ଶୁଣିଲେ ଏକ ମାନବ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ଲାଭ କରିଥାଏ । ଯିଏ ସଦା ଏହି କଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ସେ ରୁଦ୍ରର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଏହାକୁ ମନକୁ ମୋରେ ଲଗାଇ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ଦେବୀ, ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥାକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉପକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଘରରେ ବିପଦ ଆସିଥାଏ । ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ । ସେ ମୋ ସହ ଗୁହାର ପ୍ରିୟା, କୈଳାସ ଗୁହାକୁ ବୃଷରେ ଚଢ଼ି ଯାଇଥିଲେ । ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଶିକ୍ଷା କରି, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂର୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି । ଏହି ଦିବ୍ୟ ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଅନେକେ ଆଶା କରିଥିଲେ । ବଳି, ତିନି ଲୋକର ନାୟକ, ବନ୍ଧିତ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅମର ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ । ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବ କରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ । ତୁମର କୃପାରେ ତିନି ଲୋକ ଅବିନାଶୀ କ୍ଷେମ ପାଇଛି । ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ମୁନିମାନେ ଏପରି ଚିଠି ଦେଲେ, ତେଣୁ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ, ମୁଁ କହିବି । ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ମୁଁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକଗୁଡିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲି । ଏହାଠୁ ଅନେକ ଦିନ ପୂର୍ବରେ, ତିନି ଲୋକ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିଲୀନ ହେଇଥିଲେ ଏବଂ ମୋର ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ରକାଶିତ ହେଇଥିଲେ ।” “ତେବେ ମୁଁ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପାଦ ଧାରଣ କଲି । ଏହି ସମୟରେ, ଦୂରରୁ ମୁଁ ଏକ ଅସୀମ ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିଲି । ଚତୁର୍ମୁଖ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ୍ତିରେ ଅଭିଭାସିତ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି । ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଆସିଲେ । ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲି: ‘ତୁମେ କିଏ? କେଉଁଠୁ ଆସିଛ? ଏଠି କାହିଁକି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛ? କହ, ମହାପ୍ରଭୁ।’” ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ । ଦୁଇଜଣେ ଜିତିବା ଆଶାରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ଏକ ଅଗ୍ନି ଶିଖା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ । ସେ ଅଗ୍ନି ଶିଖା ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିଲା ଏବଂ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା । ଏହି ଅଗ୍ନି ଦିଅଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିଦୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା । ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅପ୍ରକାଶିତ ଲିଙ୍ଗ ଦିଅଁ, ଏକ ମଣିଷ୍ଟ ଆକାରରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା । ସେ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, କେବେ ଦିଅଁ ଦେଖାଯାଏ, କେବେ ଦିଅଁ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ କଥା ଏହି ଶ୍ରୁତିରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି ।