ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏକାଠି ହେଇଥିଲେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ଥାପନାକୁ ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ଭୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲେ। ସେମାନେ ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତିରେ କହିଲେ, “ହେ ଗଜଗାମି, ତୁମର ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ଶୌର୍ୟ ଦେଖି ଆମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛୁ; ତୁମର ଦେହ ଓ ଯୋଗଶକ୍ତି ଅଦ୍ଭୁତ। ତୁମେ ଏକା ଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ମୃତ୍ୟୁ, ଓ ବରଦାତା। ତୁମେ ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ, ଓ ଜଳ ମଧ୍ୟ।" ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତେ ଦେବତା ଏବଂ ଦାନବମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ବାୟୁର ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢି, ବିଶାଳ ମେରୁ ପାହାଡକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗାଥା ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ଓ ମହାନ୍। ସ୍ୱୟମ୍ଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥାଯାଇଥିବା ଏହି ଗାଥା ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଏହି ଗାଥାର ଫଳ ଏବେ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ଯାହା ବିଶାଳ ଓ ମହାନ୍। ଏହି କଥା ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ, ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭିନୀ, ତାକୁ କ୍ଷତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ଦୂର କରିଦିଏ। ଯିଏ ଏହି କଥା ଶୁଣେ, ସେ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ରାଜସଭାରେ କୃପା ଲାଭ କରେ। ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ପଥ ଯାତ୍ରା କରିପାରେ ଓ ଘରେ ସଦା ସମୃଦ୍ଧି ଉପଭୋଗ କରେ। ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେଉଛି ପିତ୍ତଳ ଦାଡି, ନୀଳ କଣ୍ଠ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଚିହ୍ନ ଥିବା କେଶ। ସେ ନନ୍ଦି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚମକୁଥିବା ଓ ଶୌର୍ୟରେ ନନ୍ଦି ସମ। ତାଙ୍କର ଗତି କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ବାୟୁ ଆକାଶରେ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଭାବେ ଚଲିଥାଏ। ମୋର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏବଂ ଯିଏ ଏହି କଥା ଶୁଣେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଫଳ ମିଳିଥାଏ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଲାଭ କରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୃଥିବୀ ଲାଭ କରେ। ଦୁଃଖିତ ଲୋକ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ବନ୍ଧିତ ଲୋକ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ହରାଇଥିବା ଧନ ଦୁଇ ଜଗତରେ ଫେରିଯାଏ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କଥା ଶୁଣିଲେ, ମାନବ ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଏହି କଥାକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେ ରୁଦ୍ରର ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଦୈନିକ ଭକ୍ତିରେ ଏହି କଥା ପାଠ କରିଥିବା, ହେ ଦେବୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାଠ କରାଇଥିବା, ତାଙ୍କ ଘରେ ଅବାଧା ଆସେ। ଏହି କଥା ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଫଳରେ ଶୋଭିତ। ମୋତେ, ଗୁହାର ପ୍ରିୟା, ନନ୍ଦିରେ ଚଢି କୈଳାସର ଗୁହାକୁ ଗଲେ। ଦ୍ୱିଜାତୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି କଥାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚାର ଓ ଗୁଣର ଏକାଠି ବିବରଣୀ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁ। ବଳୀ, ତିନି ଜଗତର ପୂର୍ବ ସ୍ୱାମୀ, ବନ୍ଧି ଦେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଚିରଯୁବାନ୍ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସିଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନିକଟେ ଯାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତୁମ ଦୟାରେ, ତିନି ଜଗତ ଅବିନାଶୀ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିଛି। ଏପରି ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବରେ କହିବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଏହି କାରଣ କଥା ଶୁଣ। ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଆମେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ରଚନା କରିଥିଲୁ। ବହୁ ପୂର୍ବରେ, ତିନି ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ବିଲୀନ ଓ ଅପ୍ରକାଶ ହେବାବେଳେ, ଆମେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପଦ ଧାରଣ କରିଥିଲି। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦୂରରୁ ଆମେ ଏକ ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଦେଖିଲି।