ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ଉପରେ ଧ୍ରୁବ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅନ୍ତରାଳ ଅନୁକ୍ରମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଛି। ଏହି ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେ ସଦା ରାଶିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଥାନ୍ତି, ଏକ ନିଶ୍ଚିତ କ୍ରମରେ ଚଳିଥାନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଯୁଗ୍ମ ଓ ବିଚ୍ଛେଦକୁ ଏକସাথে ଦେଖନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ବିନା ଏହି ଯୁଗ୍ମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝନ୍ତି। ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ଭଳି ଏହି ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଗ୍ରହମାନେ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି। ବିଶାଖାରେ ପ୍ରଥମ ଗ୍ରହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଶୀତଳ କିରଣ ଧାରୀ ଚନ୍ଦ୍ର କୃତ୍ତିକାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ତିଷ୍ୟ ରାଶିରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ପୂର୍ବା ଫାଲଗୁନୀରେ ଜଗତର ଗୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ପୂର୍ବା ଆଷାଢ଼ାରେ ଉତ୍ପତ୍ତି ଘଟେ। ଧନିଷ୍ଠାରେ ମୃଦୁ ଗ୍ରହ ବୁଧ ପାଞ୍ଚ ଭାଗ ଅଳୋକରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଆର୍ଶ୍ଳେଷାରେ ମହାଗ୍ରହ, ସମସ୍ତ ନାଶକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ରାହୁ ଅନ୍ଧକାରର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଏବଂ ସ୍ବଭାବରେ କଳା ଗୋଳକ ଅଟେ। ଏହି ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେ, ଭାର୍ଗବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ବୁଝିବା ଦରକାର। ସେମାନେ ଏହି ଦୋଷର ପ୍ରଭାବରେ ଥିବା ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହ ଭାଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁକ୍ର ସ୍ରେଷ୍ଠ; ଧୂସର ଧୁମକେତୁ କୋମେଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ; ଉତ୍ତରାୟଣ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୀତ ଋତୁ, ମାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାଘ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଦିନ ଓ ରାତିର ବିଭାଗରେ ଦିନକୁ ପ୍ରଧାନ ମନାଯାଏ। ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଓ ଦୃଷ୍ଟିପାତ, ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ଷଣ ସମୟର ଲକ୍ଷଣ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ବିଶେଷ ଗତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଚକ୍ରର ଭଳି ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚାରି ପ୍ରକାର ଜୀବର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରେ। ଏପରି ଏହି ଦ୍ୱୀପ, ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ। ଉତ୍ତର ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଗଢ଼ି ଏବଂ ଧ୍ରୁବକୁ ସ୍ଥିର କରାଯାଇଛି। ଆଦି କଳ୍ପରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ। ଏହା ପ୍ରଧାନ ବିଶ୍ୱ ଆକାରର ଅଦ୍ଭୁତ ପରିବର୍ତ୍ତନ। ମାନବମାନେ ଏହି ଚାରିପାଖରେ ଲୁମିନାରୀମାନଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ବିଦାୟକୁ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପଞ୍ଚ ବିଭାଗ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲୁମିନାରୀମାନଙ୍କ ନିର୍ଣ୍ଣୟର କାରଣ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟାନ୍ହରେ ପହଞ୍ଚିଲାବେଳେ ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରାର୍ଥନା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ମନ ଦେଇ, ହାତ ଜୋଡି ଉତ୍କଳେ ଉଭିତ ହେଲେ। ସଦା ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି କହିଲେ: "ନୀଳକଣ୍ଠ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ସେମାନେ ବାଳଖିଲ୍ୟ, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମିତ୍ର ଭାବରେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ। ସେମାନେ ବାୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଯାହାର ଆହାର ବାୟୁ ଓ ପତ୍ର। ଏହା ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ, ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ। "ପ୍ରଭଞ୍ଜନ, ତୁମ ଦୟାରେ ଏହା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" "ଦେବ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।" ବାୟୁ ଅକ୍ଷରମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।