ନିୟମ ଏବଂ ବିଧିରେ, ତାରାମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରହମାନେ ତାଙ୍କର ଗତି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରାଯାଇଛି। ଚନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ତରାୟଣର ପଥରେ ରହିଥାଏ ଏବଂ ତାହାର କଳାଅନୁସାରେ ଗତି କରେ, ସେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣାୟଣର ପଥରେ ଚଳିଥାଏ ଓ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ସଠିକ୍ ସମୟରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତମିତ ହୁଏ। ନିୟମାନୁସାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଦକ୍ଷିଣ ପଥରେ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ କେବେ କେବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ବିଷୁବରେ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ସମୟ ସମାନ ହୁଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟା, ଏହି ଦୁଇଟି ଦିନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗ୍ରହମାନେ ଚକ୍ରାକାର ଭାବେ ଚଳିଥିବା ଗତିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ତଳେ ଗତି କରେ। ତାରାମଣ୍ଡଳର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଗତି କରେ। ଶୁକ୍ର ଉପରେ ରେଟ୍ରୋଗ୍ରେଡ୍ ଗତି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏହାର ଉପରେ ବୃହସ୍ପତି ଅଛନ୍ତି। ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ରୁବ ନିଶ୍ଚଳ ଭାବେ ବିରାଜମାନ। ତାରା ଏବଂ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରୁପରି ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରାଯାଇଛି। ଏହି ଗ୍ରହମାନେ ସଦା ରାଶିଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ରହି, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ଚଳନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ ଏହାଙ୍କର ଯୁଗଳ ଓ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାକୁ ସମୟକୁ ସମୟ ଦେଖନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ଯୁଗଳତାକୁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତି। ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମରେ ଅନୁସୃତ। ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ଏହି ତାରାମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି। ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପ୍ରଥମ ଗ୍ରହ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। କ୍ରୁତ୍ତିକାରେ ଶୀତଳ କିରଣ ଯୁକ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଉଦୟ ତିଷ୍ୟ ରାଶିରେ ହୁଏ। ପୂର୍ବାଫାଲ୍ଗୁନୀ ରେ ଜଗତ୍ଗୁରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବା ଆଷାଢ଼ା ରେ ଏହି ଜନ୍ମ ଘଟେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଧନିଷ୍ଠା ରେ ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବର ବୁଧ ଗ୍ରହ ପଞ୍ଚଗୁଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହ ଉଦୟ ହୁଏ। ଆର୍ଶ୍ଳେଷା ରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଶକ ବୃହତ୍ ଗ୍ରହ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ରାହୁ ଅନ୍ଧକାରର ସାର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଏବଂ ସ୍ୱଭାବତଃ କଳା ଗୋଲକ ଅଟୁଟ। ଏହି ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେ, ଭାର୍ଗବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ବୁଝିବାକୁ ଉଚିତ। ସେମାନେ ଏହି ଦୋଷରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଗ୍ରହ ବିଭାଗ ଅନୁଯାୟୀ ଚଳନ୍ତି। ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁକ୍ର ପ୍ରମୁଖ, ଧୂମ୍ର ଧୂମକେତୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅୟନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତରାୟଣ ପ୍ରମୁଖ। ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୀତ ଋତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାଘ ପ୍ରମୁଖ। ଦିନ ଓ ରାତିର ବିଭାଗରେ ଦିନକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କୁହାଯାଏ। ମୁହୂର୍ତ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷଣ ଓ ଦୃଷ୍ଟିପାତ—ଏହି ସବୁ ହେଉଛି କାଳ, ହେ କାଳଜ୍ଞ ବର! ସୂର୍ଯ୍ୟର ବିଶେଷ ଗତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ଚକ୍ରର ଭଳି ଘୂରେ। ଏହା ଚାରି ପ୍ରକାର ଜୀବମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ଓ ନାଶର ଆରମ୍ଭକାରୀ ଓ ସମାପ୍ତିକାରୀ। ଏହିପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନିଶ୍ଚିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ। ଉତ୍ତର ଶ୍ରବଣ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପୁନି ଘନୀଭୂତ ଓ ଧ୍ରୁବ ରେ ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇଥାଏ। ପୂର୍ବରୁ, ଏହି କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ହେଉଛି ବିଶ୍ୱର ମୂଳ ରୂପର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପରିଣାମ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ବିଦାୟ ମଣିଷମାନେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରା ଦେଖନ୍ତି। ଏହାକୁ ଯଦି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସତର୍କତା ସହ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅଟୁଟ ବିଶ୍ୱାସ ରଖିପାରିବେ।