ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଜୈବ ଭାବରେ ଓ ଲୋହିତକୁ ଲୌହିତ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ବୌଧକୁ ବୁଧ ଭାବରେ ଓ ସ୍ୱର୍ଭାନୁକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି। ହେ ଧର୍ମଶୀଳ, ଏହି ସମସ୍ତ ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ଦେହଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଏଠାରେ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକର ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହେ। ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ବିତ, ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକୃତ କରନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଗ୍ରହମାନେ ବୈତାନିକ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଚମକୁଥିବା ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମସୁତ, ସୋମ ଓ ବସୁ ଦେବତା ଭାବରେ ପରିଗଣିତ। ଅତି ଚମକୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ଦିବ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି। ଶନେଇଶ୍ଚର, ଯିଏ ବିକଳାଙ୍ଗ, ସେ ନିଜେ ସଂଜ୍ଞା ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁତ୍ର। ତାରାମାନେ, ଯାହାକୁ ଋକ୍ଷା ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଦକ୍ଷର କନ୍ୟା ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଛି। ଗର୍ବିତ ଦେବମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ନିବାସ, ଯିଏ ହଜାର କିରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ସେ ଧଳା ଓ ଅଗ୍ନିରେ ତିଆରି। ପାଞ୍ଚ କିରଣ ରଖିଥିବା ଆକର୍ଷକ ଦେବତାଙ୍କ ଘର ଜଳୀୟ ଓ ଅନ୍ଧାର। ଭୌମଙ୍କ ନିବାସ, ଯିଏ ନଉ କିରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ଲୋହା ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର। ମନ୍ଦାଙ୍କ ଘର, ଯିଏ ଆଠ କିରଣ ରଖିଛନ୍ତି, କଳା ଓ ଲୋହାର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ସମସ୍ତ ତାରାମାନେ ଲୋହା ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ ଓ ସେମାନଙ୍କ କିରଣ ହାତ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି। ସେମାନେ ଘନ ଓ ଜଳୀୟ ସ୍ୱଭାବର, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ତିଆରି। ସବିତୃଙ୍କ ଧୁର୍ବ ନଉ ହଜାର ଯୋଜନା ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି। ଚନ୍ଦ୍ରର ବିସ୍ତାର ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୁଇ ଗୁଣା ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ। ପୃଥିବୀର ଛାୟା ନେଇ, ଏକ ଚକ୍ରାକାର ଆକୃତି ତିଆରି ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ଦିନାନ୍ଦ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ପହଞ୍ଚିଯାଏ। ଏହା ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକକୁ ଦୂର କରିଥିବା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଉପସ୍ଥା ଓ ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ମାପ ଯୋଜନାର ଶିର୍ଷ ଠାରୁ ନିଆଯାଏ। ଭୌମ ଓ ଶନେଇଶ୍ଚର, ବୃହସ୍ପତି ତୁଳନାରେ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଅଭାବ ରଖିଛନ୍ତି। ତାରା ଓ ନକ୍ଷତ୍ରର ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକ ଦେହ ରଖିଥାନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ଜଣେ ଜାଣିବେ ଯେ ଅଧିକାଂଶ ତାରା ଚନ୍ଦ୍ର ସହ ଜଡିତ। ପଞ୍ଚ ଶତ, ଚାରି, ତିନି ଓ ଦୁଇ ଯୋଜନା ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ। ଅର୍ଦ୍ଧ ଓ ଅଂଶ ମାପ ଯୋଜନାରୁ ନିଆଯାଏ, ଏହାଠାରେ କିଛି କମ ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ। ଭୌମ, ଶନେଇଶ୍ଚର ଓ ପ୍ରତିଗାମୀ ଗ୍ରହ ଧୀର ଗତିରେ ଚଳିଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ବୁଧ ଓ ଶୁକ୍ର ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ଚଳିଥାନ୍ତି। ନିୟମ ଓ ନିୟତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଚଳନ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ। ଚନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରାୟଣ ପଥରେ ଦିନାନ୍ଦ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦିନରେ ଅଛିବେ, ତେବେ ଦକ୍ଷିଣାୟଣ ପଥରେ ନିଜ ନିୟତ ପଥ ଅନୁସରିବେ। ସଠିକ ସମୟରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ଓ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ ହୁଏ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦକ୍ଷିଣ ପଥରେ ଦେଖାଯାଏ, କେବେ କେବେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ବିଷୁବ ଦିନରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ସମୟ ସମାନ ହୁଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଚମକୁଥିବା ଦେବମାନେର ଚକ୍ରକୁ ଅନୁସରନ କରନ୍ତି। ସେ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ତଳେ ଚଳିଥାଏ। ତାରାମାନେର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଚଳିଥାଏ। ପ୍ରତିଗାମୀ ଚଳନ ଶୁକ୍ର ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; ପ୍ରତିଗାମୀ ଉପରେ ବୃହସ୍ପତି ଅଛନ୍ତି।