ସୂର୍ୟଦେବ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଉପରେ ଓ ତଳେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାଙ୍କର ତାପ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ସେ ଏହି ତିନି ଦିଗରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମଭାବେ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି। ସୂର୍ୟଙ୍କର କିରଣ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରେ। ସୂର୍ୟକିରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସପ୍ତ କିରଣ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ଏହିମାନେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେଲେ ବିଶ୍ୱଶ୍ରବା, ଯିଏ ଧନୀ ଓ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ସୁଷୁମ୍ଣା ନାମକ ଏକ ସୂର୍ୟକିରଣ, ଯେଉଁଥିରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା କ୍ଷୀଣ ହେବାବେଳେ ଏହି କିରଣ ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ। ହରିକେଶ ସୂର୍ୟକିରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଯିଏ ତାରାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦକ ଭାବେ ପରିଚିତ। ବିଶ୍ୱଶ୍ରବା ପଛରେ ଅଛନ୍ତି, ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁକ୍ର ଗ୍ରହର ମୂଳ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ଷଷ୍ଠ କିରଣ ଅର୍ବାବସୁ, ଯାହା ବୃହସ୍ପତି ଗ୍ରହର ଉତ୍ପତ୍ତି। ଏଭଳି, ସୂର୍ୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଏମାନେ 'ନକ୍ଷତ୍ର' ଭାବେ ପରିଚିତ। ସୂର୍ୟ ଏମାନଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭାବେ ବିଶ୍ରୁତ। ଏମାନେ ଆକାଶ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବାରୁ 'ତାରକା' ଏବଂ ଏମାନଙ୍କର ଧଳାପଣି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ 'ତାରକା' ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ। ସୂର୍ୟଙ୍କର ତେଜ ଅବିରତ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାପସମାନଙ୍କର ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଚାଲିଥାଏ। ସେ ଜଳର ତେଜ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବାରୁ 'ସବିତା' ନାମରେ ପରିଚିତ। ସେ ଧଳା, ଅମୃତ ଓ ଶୀତଳ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତ। ସେ ଧଳା, ଚାନ୍ଦି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଭ୍ର, ଗୋଳ ପାତ୍ରରେ ଅଭିଭାସିତ। ସୂର୍ୟଙ୍କର ଚକ୍ର ଘନ ତେଜ ଓ ଧଳା ରଙ୍ଗର। ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ତାରା, ସୂର୍ୟ ଓ ଗ୍ରହମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ସୂର୍ୟ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଜୈବ ହେଉଛନ୍ତି ବୃହସ୍ପତି, ଲୌହିତ ହେଉଛନ୍ତି ଲୋହିତ। ବୌଧ ହେଉଛନ୍ତି ବୁଧ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ। ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, ଏହି ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେହମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥିତି ବିଭୂତିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚଳିତ ରହିଥାଏ। ଯେମାନେ ଗର୍ବିତ, ସେମାନେ ପୁନି ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅଧିକୃତ କରନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଗ୍ରହମାନେ 'ବୈତାନିକ' ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦୀପ୍ତିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଧର୍ମସୁତ, ସୋମ ଓ ବସୁ ଦେବତା ଭାବେ ଗଣ୍ୟ। ମହାତେଜସ୍ବୀ ଦେବତା ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ଦିବ୍ୟ ଗୁରୁ ଭାବେ ସ୍ମୃତ। ଶନୈଶ୍ଚର, ଯିଏ ବିକଳାଙ୍ଗ, ସେ ସଞ୍ଜ୍ଞା ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁତ୍ର। ତାରାମାନେ 'ଋକ୍ଷ' ଭାବେ ଡକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ସ୍ମୃତ। ଗର୍ବିତମାନେ ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ସୂର୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ନିବାସ, ଯିଏ ହଜାର କିରଣମୟ, ଧଳା ଓ ଅଗ୍ନିମୟ। ଆକର୍ଷକ ପଞ୍ଚକିରଣୀୟଙ୍କ ଘର ଜଳମୟ ଓ ଅନ୍ଧକାର। ଭୌମଙ୍କ ନବକିରଣୀୟ ନିବାସ ଲୋହ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର। ମଣ୍ଡାଙ୍କ ଅଷ୍ଟକିରଣୀୟ ଘର କଳା ଓ ଲୋହର। ସମସ୍ତ ତାରାମାନେ ଲୋହର ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ କିରଣ ହାତର ତିଆରି। ଏମାନେ ଘନ ଓ ଜଳମୟ ସ୍ୱଭାବର, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ସୃଷ୍ଟି। ସବିତୃଙ୍କ ଧୁରା ନବହଜାର ଯୋଜନା ଅଟୁଟ। ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କ ବ୍ୟାପ୍ତି ସୂର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱିଗୁଣ। ପୃଥିବୀର ଛାୟା ଗ୍ରହଣ କରି, ଏକ ଗୋଳାକାର ଆକୃତି ତିଆରି ହୁଏ।