ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଓ ଅନୁକ୍ରମ କ୍ରମରେ ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିବି। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଭୀର ଉପାଖ୍ୟାନ, ଯାହା ବେଦମାନେ ଅନୁମୋଦନ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ଏବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଛି। ନିଜ ବଂଶର ଉତ୍କର୍ଷ କୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ, ମଣିଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ। ଯାହା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛି, ସେଥିରେ ପୂର୍ବଜମାନେର ମହିମା ବଢ଼ିବାରେ ଏକ ଅର୍ଥ ଅଛି। ଏହା ହେଉଛି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦୃଢ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସଦ୍କର୍ମରେ ଅତିଶୟ ପ୍ରଶଂସିତ। ମୁଁ ଏବେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ସ୍ୱୟଂ-ଜନ୍ମା, ଯିଁଁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଶାସକ, ମୁଁ ନମ୍ରତା ସହିତ ନମସ୍କାର କରିଛି। ପଞ୍ଚଟି ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ସ୍ଥାପିତ, ଷଡ୍ଦର୍ଶନ ଉପରେ ଯାହା ଆଧାରିତ, ଏବଂ ପୁରୁଷ ଯାହାକୁ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସ୍ୱରୂପକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଛି। ଏହି ଅପ୍ରକାଶିତ କାରଣ ଅନନ୍ତ, ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଦୁଇଟି ଗୁଣ ରେ ଥିବା ଏହି ସ୍ୱରୂପ ଗନ୍ଧ, ଆକାର, ରସ, ଶବ୍ଦ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ରହିତ। ଏହି ଅପ୍ରକାଶିତ ତାହା ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆକାର ନେଇଥିଲା। ସେହି ବ୍ରହ୍ମ, ଯାହା ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସାଧାରଣ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଗ୍ରହ୍ୟ ଓ ଅଜ୍ଞେୟ। ସେତିବେଳେ, ଗୁଣମାନେ ସମତାରେ ରହିଥିଲେ, ଏହି ଅନ୍ଧକାର ମୂଳକ ଅପ୍ରକାଶିତ ଉଜାଗର ହେଉନଥିଲା। ଗୁଣମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ସମୟରେ, ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଆରମ୍ଭରେ ସତ୍ତ୍ୱ ଅଧିକ ଥିବାରୁ, ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତି ଭାବେ ଉଜାଗର ହେଲା। ଏହି ଅପ୍ରକାଶିତ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ମାତ୍ର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଅଧିନରେ ରହିଥିଲା। ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସୃଷ୍ଟିର ଆଶାରେ ଏହି ବଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲା। ମନ, ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୁର୍ବୋଧ ଶକ୍ତି ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଦେଖିପାରେ, ତେଣୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଏହି କ୍ରିୟାର ଫଳ। ଏହି ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱର ମୂଲ୍ୟ ଏବଂ ଏହାର ଉତ୍ତମତା ଦ୍ୱାରା, ଏହା ବିଭାଜନ ଓ ବିଚ୍ଛେଦ କୁ ବୁଝିପାରେ। ଏହାର ବିଶାଳତା, ବିସ୍ତାର କ୍ଷମତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଧାର ଭାବରେ ଏହି ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହା ସମସ୍ତ ଶରୀରକୁ ନିଜ ଦୟାରେ ପୂରଣ କରେ। ଏହି ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସାଧନା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଶରୀର ଥିବା ପୁରୁଷ, ଆରମ୍ଭରୁ ‘ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ’ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ। ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜୀବର ମୂଳ ସୃଷ୍ଟା, ପ୍ରଥମ ବ୍ରହ୍ମା। ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟରେ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମା ଅବିଚଳ ରହନ୍ତି। ପୁନଃ, ଯୁଗ-ଯୁଗ ମିଶିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଶରୀର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ଜାଣିବେ, ଯେପରି ଗଡ଼ା ରେ ପାଣି ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଥାଏ, ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱରେ ବିଲିନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଥିବା ପୃଥିବୀ ଓ ସପ୍ତ ସାଗର ଏହି ମହାତ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ ରହିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହାର ଅନ୍ତର୍ଗତ; ପ୍ରକୃତରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଏହି ମହାତ୍ତତ୍ତ୍ୱରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭିତରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ଅ-ଜଗତ ଅଛି, ସେମାନେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ନିମିତ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ବାହାରେ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏହି ପବନକୁ ଦଶଗୁଣ ଶକ୍ତି ଥିବା ଅଗ୍ନି ଆବୃତ କରିଛି। ଏହି ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ବାହାରୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସପ୍ତ ନିଜର ତତ୍ତ୍ୱ ଶେଷ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ। ସୃଷ୍ଟି ସମୟରେ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଅବିକଳ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ଏକଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନମାନେ ଆଧାର ଓ ଆଧାରିତ ଭାବରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଭାବେ, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଅଧିନରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ସୃଷ୍ଟି ଘଟିଥାଏ। ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍, ଶୁଭ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ—ଏହାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।