ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ଅଠାଠି ହଜାର ଆଠସଠି ଜଣ ଋଷି ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ବିରକ୍ତ ରଖିଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଶାରୀରିକ ମିଳନ ଓ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଯୌନ ଚିନ୍ତାରୁ ଦୂରେ ରହିଥାନ୍ତି। ଏହି ଋଷିମାନେ ଅଭିଲାଷା ବିନା ମିଳନ କରିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗର ଅପରିପାକ୍ତି ଦେଖି ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ର ବିଗ୍ରହ କାଳରେ ଯେଉଁମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମୃତତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଲୋକ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଯଥା ଗର୍ଭ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ପୁଣ୍ୟ ଓ ପାପ ରେ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଋଷିମାନେ ଉପରେ ଧ୍ରୁବ ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଛନ୍ତି, ଯିଏ ତିଁଠିରେ ନିବାସ କରୁଛନ୍ତି। ଏଠି, ଧର୍ମ ଓ ଧ୍ରୁବ ପରି ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱକୁ ଧରି ରଖିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ କ୍ରମରେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଚଳାଚଳ ମୁଁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି। ସମସ୍ତ ଘଟଣାଗୁଡିକୁ କ୍ରମରେ କିମ୍ବା ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ବିନା ବିବେଚନା କରିବି। "ଏହି ବିଷୟରେ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ—ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, ମହାନ ଜନ," ଏମିତି ଅନୁରୋଧ ହେଉଛି। ଯେଉଁ ବସ୍ତୁକୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଧ୍ରୁବ, ଉତ୍ତାନପାଦଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଆକାଶରେ ଅଚଳ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ରହିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଉପକ୍ରମ କରି ତାରାମାନେ ଚକ୍ରର ଭଳି ଘୂରିଥାନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଯୁଗଳ, ବିଚ୍ଛେଦ, ଚଳାଚଳ ଓ କାଳ ଅନୁସାରେ ଗତି—ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗତି ଧ୍ରୁବ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ଧ୍ରୁବ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଚମକୁଥିବା ଜଣେ—ସୂର୍ଯ୍ୟ, କାଳର ଅଗ୍ନି ଭଳି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ଜାଳ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପି ରଖନ୍ତି, ପବନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ। ସମସ୍ତ ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଷିତ ହୋଇ, ଚନ୍ଦ୍ର ଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ଚନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଜଳ ଉଦ୍ଭୂତ ହୋଇ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ରେ ରହିଥାଏ। ଏପରି ଜଳ ବାରମ୍ବାର ଉପରକୁ ଉଠି ତଳକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଏହି ମାୟା ବିଶ୍ୱ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ରଚିତ। ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ, ତିନି ଦିନିଆ ଦେବ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା—ସେ ଏହି ଜଳ ଚକ୍ରର ନିୟନ୍ତା। ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜଳ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଆକାଶ ଠାରୁ ଆସିଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ତାପ, ଚନ୍ଦ୍ର ଠାରୁ ଶୀତଳତା ଆସେ। ପବିତ୍ର ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୋଷିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଶରୀରରେ ଥିବା ଜଳ ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ। ସେହି ଜଳ ବାଷ୍ପ ହୋଇ ଏଠାରୁ ନିଷ୍କ୍ରମଣ କରେ, ଅଭିଲାଷା ବିନା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରୁ ଜଳ ଉଠାଇଥାନ୍ତି। ସେହି ଜଳ ଅମୃତ ଭଳି ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ରେ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ଓ ଧୂସର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଳ କଳାମାନେ ଠାରେ ପହଞ୍ଚାଇଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଭଲ ପାଇଁ, ପବନ ସହିତ ମିଶି ଏହି ଜଳ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପି ଯାଏ। ବିଦ୍ୟୁତ, ପବନ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଶବ୍ଦ ଓ ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଆଗ ଦ୍ୱାରା—ଏହି ଜଳ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିନଥିବା ଦ୍ୱାରା, ଜଳର ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଜାଣିଥାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଜାତ, ବ୍ରହ୍ମା ଜାତ, ଓ ପଖ ଜାତ ମେଘ ପ୍ରକାର ଅଲଗା ଅଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଜାତ ମେଘ ନିର୍ବିକଳ୍ପତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ସେମାନେ ରେ ଧୂଆଁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ମହିଷ, ଶୁଆ, ଓ ମଦୋନ୍ମଦ ହାତୀ ଆକୃତିର ମେଘ—ଏମାନେ ଜୀମୂତ ନାମରେ ଜଣାଯାନ୍ତି; ସେମାନେ ଠାରୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ର ଜୀବନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।