ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୌରାଣିକ ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଅନୁପ, ତୁଣ୍ଡିକେର, ବିତିହୋତ୍ର ଏବଂ ଅବନ୍ତିର ଲୋକମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳ ଏବଂ ସେଠି ଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବି। ଏଠିରେ ଅପାପ୍ର, ରଣ, ଉର୍ଣ, ଦର୍ବ ଏବଂ ସହୁହୁକା ନାମକ ଅଞ୍ଚଳ ଲୋକମାନେ ବି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ଭାରତ ଭୂମିରେ ଚାରିଟି ଯୁଗ ଅଛି ବୋଲି ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଏଉଁ ଯୁଗମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଏବଂ ବିଶେଷତା ବିଷୟରେ ମୁଁ ଏବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବି। ଏହି ବର୍ଣ୍ନନା ଶୁଣିବାକୁ ଜନମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି—“ଭାରତ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଦୟାକରି ଏହାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” କିମ୍ପୁରୁଷ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ଲକ୍ଷ ଖଣ୍ଡ ଏତେ ବିଶାଳ ଯେ, ଏହା ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ସମାନ। ସେଠି ପୁରୁଷମାନେ ସୁବৰ্ণ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାନ୍ତି, ଜନନୀମାନେ ଦେବାଙ୍ଗନା ସମାନ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ ଏଠି ସୁଧା ସୁବৰ্ণ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସମସ୍ତ କିମ୍ପୁରୁଷମାନେ ଏଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ରସ ପାନ କରନ୍ତି। ସେଠି ମଣିଷମାନେ ମହା ଚାନ୍ଦି ର ପ୍ରଭା ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ହରିବର୍ଷ ଅଞ୍ଚଳରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଉଖିର ରସ ପାନ କରନ୍ତି। ସେଠି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଯେଉଁ ମଧ୍ୟଭାଗର ବିଷୟରେ କହିଛି, ସେଉଁଟି ଇଲାବୃତ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ତାରାମାନେ ଏଠିରେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ଦେଖାଉନାହିଁ। ଏଠିରେ ମଣିଷମାନେ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀ, ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିଷମାନେ ତେର ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି। ମେରୁ ପାହାଡ଼ରୁ ଚାରିଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରସ୍ଥ ନଉ ହଜାର ଏକକ ଅଟେ। ଏହା ଚାରିପାଖରେ ଚାରିକୋଣା ଏବଂ ପାତ୍ର ଆକୃତିର। ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ ତିରିଶି ଚାରି ହଜାର ଏକକ ବିସ୍ତାର ଅଟେ। ଏହା ପୃଥିବୀରୁ ଚାଳି ହଜାର ଏକକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମାଲ୍ୟବନ୍ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ଏହି ମାପରେ ସମାନ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମହାନ ମେରୁ ପାହାଡ଼ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ। ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ସମାନ, ଏବଂ ଲମ୍ବ ଏକ ନିୟୁତ ଅଟେ। ଏହାର ଲମ୍ବ କ୍ରମେ କମିଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ଚତୁର୍କୋଣା ଆକୃତିର ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଜାମ୍ବୁ ନଦୀ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ନେଇ ରହିଛି, ଏହା ଭାଙ୍ଗା ଏବଂ କଜଳ ସମାନ କଳା ଦେଖାଯାଏ। ସେଠି ଏକ ମହା, ନିତ୍ୟ ଜାମ୍ବୁ ଗଛ ଅଛି, ଯାହାର ନାମ ହେଉଛି ସୁଦର୍ଶନ। ଏହି ଗଛର ନାମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଭୂମି ଜାମ୍ବୁଦ୍ବୀପ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଗଛର ରାଜା ଚାରିଦିଗରେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥାଏ। ଏହାର ଫଳର ମାପ ତତ୍ତ୍ୱ ଦର୍ଶୀ ଋଷିମାନେ ଗଣନା କରିଛନ୍ତି। ଏହାର ଫଳର ରସ ଏକ ନଦୀ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଏହି ଜାମ୍ବୁ ଗଛ ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେ ରସ ପିଇଥାନ୍ତି। ସେଠି କେବେ ଭୋକ, କ୍ଲାନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରା ନାହିଁ। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପା (ଲାଲ ପୋକା) ରଙ୍ଗରେ ଚମକେ। ଯେତେବେଳେ ଏହା ଚୁଉଁ ହୁଏ, ଏହା ଦେବମାନଙ୍କର ଆଭୂଷଣ ଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରଭାମାନ ହୁଏ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର କୃପାରେ, ପୃଥିବୀ ମୃତ ଲୋକମାନେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥାଏ। ହେମକୁଟ ପାହାଡ଼ରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କ ଅପ୍ସରା ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ବିସ୍ତାରିତ ଅଟନ୍ତି। ମେରୁ ପାହାଡ଼ରେ ତିରିଶି ତିନି ଦିବ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ଖେଳ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ବିଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ପରିଚିତ।