ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବସୁଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନଜାତି ବିଷୟରେ ଏବେ କଥା ଆସୁଛି। ସେଠାରେ ସେତୁକ, ମୁଷିକ, କ୍ଷପନ, ଏବଂ ବନବାସିକ ଲୋକମାନେ ରହିଛନ୍ତି। ତେବେ ଅଭୀର, ଐଶିକ, ଅଟବ୍ୟ, ଏବଂ ସରବ ଲୋକମାନେ ବି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ନିବାସ କରନ୍ତି। ପୌରିକ, ମୌଳିକ, ଶ୍ମକ, ଭୋଗବର୍ଧିନ ଲୋକମାନେ ବି ଏହି ଦିଗରେ ଅଛନ୍ତି। ଏବେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଭୂମି ଓ ତାହାର ଲୋକମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ପୌଲେୟ, କିରାତ, ରୂପକ ଏବଂ ତାପକ ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ନାସିକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ନର୍ମଦା ମଧ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବି ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। କଛ୍ଛିପ, ସୌରାଷ୍ଟ୍ର, ଅନର୍ତ, ଏବଂ ଅର୍ବୁଦ ଲୋକମାନେ ଏହି ଦିଗରେ ନିବାସ କରନ୍ତି। ମାଲଦ, କରୁଥ, ମେକଳ, କୈତକଳ ଲୋକମାନେ ବି ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ତୋଷଳ, କୋଶଳ, ତ୍ରିପୁରା ଏବଂ ବୈଦିଶ ଲୋକମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବସୁଛନ୍ତି। ଅନୂପ, ତୁଣ୍ଡିକେର, ବିତିହୋତ୍ର, ଏବଂ ଅବନ୍ତି ଲୋକମାନେ ବି ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏବେ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ନନା ଆସିଛି। ଅପାପ୍ର, ରଣ, ଉର୍ଣ, ଦର୍ବ, ଏବଂ ସହୁହୁକ ଲୋକମାନେ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଛନ୍ତି। ବ୍ୟାସମୁନି କହିଛନ୍ତି, ଭାରତ ଭୂମିରେ ଚାରିଟି ଯୁଗ ଅଛି ବୋଲି ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି। ଏହି ଯୁଗମାନଙ୍କର ସ୍ବଭାବ କଥା ଏବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ସୃତିକାର ଚାହିଁଛନ୍ତି, ବ୍ୟାସଦେବ ଯେଉଁଭଳି ଭାରତ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି, ଏହାକୁ ତଥ୍ୟପୂର୍ବକ କହିବେ। କିମ୍ପୁରୁଷ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ଲକ୍ଷ ଖଣ୍ଡ ବଡ଼, ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ସମାନ। ସେଠାରେ ପୁରୁଷମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରଙ୍ଗୀ, ନାରୀମାନେ ଦେବାଙ୍ଗନା ସମାନ। ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାନେ ଦୀପ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। କିମ୍ପୁରୁଷମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରସ ପାନ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମହା ଚାନ୍ଦି ଦୀପ୍ତିରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ହରିବର୍ଷ ଅଞ୍ଚଳରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଇଖ ରସ ପାନ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆନନ୍ଦର ହୃଦୟରେ ରହନ୍ତି। ମଧ୍ୟଅଞ୍ଚଳ ଯାହାକୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି, ଏହାକୁ ଇଳାବୃତ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାରା ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତି ଦେଇ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପଦ୍ମପତ୍ର ଗନ୍ଧରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି। ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ରସ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷମାନେ ତେରେ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି। ମେରୁ ପର୍ବତରୁ ଚାରିଦିଗରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ନଉ ହଜାର ପ୍ରସ୍ତ ଚଉଡ଼ାରେ ବିସ୍ତୃତ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଚାରିପଟେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଓ ଥାଳ ଆକାରରେ ଅଛି। ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ତିରିଶି ହଜାର ଅଞ୍ଚଳରେ ବିସ୍ତୃତ। ଏହା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଚାଳିଶି ହଜାର ଅଞ୍ଚଳରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମାଲ୍ୟବନ ପର୍ବତ ଅଛି, ଏହି ମାପରେ ସମାନ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାମେରୁ ପର୍ବତ ନିଜ ମାପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହାର ଚଉଡ଼ା ସମାନ ଅଛି, ଲମ୍ବ ଏକ ନିୟୁତ ଅଟେ। ଏହାର ଲମ୍ବ କମିଯାଏ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକାରରେ ମନେ କରାଯାଏ। ଜମ୍ବୁ ନଦୀ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏହା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଓ କଜଳ ସମାନ ଅଛି। ସେଠାରେ ଏକ ମହା, ନିତ୍ୟ ଜମ୍ବୁ ଗଛ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସୁଦର୍ଶନ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ଏହି ଗଛର ନାମରୁ ଏହି ଭୂମିକୁ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଆସିଛି। ଗଛର ରାଜା ଚାରିଦିଗରେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ।