ଶୃଙ୍ଗବତ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏବଂ ଶ୍ୱେତ ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଭୂମି ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉଜ୍ୱଳ ତେଜସ୍ୱୀ ପୁରୁଷମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ଏଗାରି ହଜାର ବର୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ଓ ଦୀର୍ଘ। ସେଇ ଭୂମିରେ ଏକ ବିଶାଳ ଲକୁଚ ଗଛ ଅଛି, ଯାହାରେ ଛଅ ରସ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଶୃଙ୍ଗବତ ପର୍ବତର ତିନିଟି ଶିଖର ବିଶାଳ ଓ ଉଚ୍ଚ ଭାବେ ଉଠିଛି, ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଶିଖର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ମଣି ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ଏବଂ ରାଜମହଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେଠାରେ କୁରୁମାନେ ବସବାସ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ଗଛ ଉପରେ ଜାମାକପଡ଼ା ଓ ଆଭୂଷଣ ଅପେକ୍ଷା କରି ଲଗେଇଥାଏ। ଉତ୍ତମ ମଧୁ, ଯାହାର ଗନ୍ଧ, ରଙ୍ଗ ଓ ରସ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏଠାରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଏଠାରେ ସଦା ଦୁଧ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯାହା ଛଅ ରସ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଓ ଅମୃତ ସମାନ ମିଷ୍ଟି। ସମସ୍ତ ଋତୁର ସୁଖ ସେଠି ଉପଲବ୍ଧ, କେବେ ମାଟି ନଥାଏ, ସବୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ। ସେଠିରୁ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚ କୁଳୀନ ଓ ଧନୀ, ଯୁବାବସ୍ଥା ସଦା ଅବିଚଳିତ ରହିଥାଏ। ସେମାନେ ଗାଈର ଦୁଧ ପିଉଥିବେ, ଯାହା ଅମୃତ ସମାନ। ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର, ରୂପ ଓ ସ୍ନେହ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମାନ ଓ ଏକାକାର। ସେମାନେ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖ ରହିତ, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ପୁରୁଷମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଏକପତ୍ନୀବ୍ରତ ଅଟୁଟ ରଖନ୍ତି। ଏହି ସଂସାରର ଉତ୍ତମ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି। ଏହା ଠାରୁ ଆଉ କଣ କୁହିବି? ଏହିପରି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ମନୁ ପୁନି ସୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଜାପତି ହୋଇଥିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ରୋମହର୍ଷଣ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏବେ ମଧ୍ୟଭାଗର ଏହି ଭୂମି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର, ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳ ଉପଜେ। ଏହି ଭୂମିକୁ 'ଭାରତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କାରଣ ଏଠି ଭାରତବଂଶୀ ଲୋକମାନେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏହି ନାମର ଅର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଦେଶକୁ 'ଭାରତ' ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ପୃଥିବୀର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ମାନବମାନେ କର୍ମ କରିବାକୁ ନିୟୋଜିତ ନୁହଁନ୍ତି। ସେଉଁଠି ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ବିଭକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ଅପ୍ରାପ୍ୟ। ନାଗଦ୍ୱୀପ, ସୌମ୍ୟ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ବାରୁଣ ଏହିପରି ନାମରେ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକୁ ଓଡ଼ିଆଯାଏ। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଦକ୍ଷିଣରୁ ଉତ୍ତରପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହଜାର ଯୋଜନ ପରିମାଣ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଅ ହଜାର ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ କିରାତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଯବନମାନେ ସ୍ମରଣୀୟ। ଏହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଉପାସନା, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାନ୍ତି। ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଣ୍ଣ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ କରେ। ଏଠି ମାନବ କାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ କରାଯାଏ। ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେଶ ଜୟ କରେ, ସେ 'ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ' ଭାବେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଯିଏ ନିଜ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶାସନ କରେ, ସେ 'ସ୍ୱାମୀ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ। ଏହି ବିଷୟକୁ ପୁନି ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବି। ଏଠି ମହେନ୍ଦ୍ର, ମଲୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମାନ୍, ଋକ୍ଷ ପର୍ବତ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ହଜାର ପର୍ବତ ଅଛି, କିଛି ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଓ କିଛି ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ। ସନ୍ଦରା, ବୈହାରା, ଦୁର୍ଦୁରା, ବାତନ୍ଧାମା, ନାଗଗିରି, ପାଣ୍ଡୁର ପର୍ବତ, ପୁଷ୍ପଗିରି, ଉଜ୍ଜୟନ୍ତ ଓ ରୈବତକ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କିଛି ଛୋଟ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଅତି କମ୍ ଜୀବନ ଅଛି। ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଙ୍ଗା, ସିନ୍ଧୁ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ଜଳ ପାନ କରାଯାଏ, ଯାହା ଏହି ଭୂମିକୁ ଉତ୍ସବିତ ଓ ପବିତ୍ର କରେ।