ସୂତଙ୍କୁ ଶାଂଶପାୟନି ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ପୂର୍ବରୁ କ’ଣ ଘଟିଥିଲା, ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ, ସୂତ ଶାଂଶପାୟନିଙ୍କୁ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଶାପର କାରଣ ବିଷୟରେ କହିଲେ। ଡକ୍ଷ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ନିଜ ଝିଅମାନେଙ୍କୁ ନେଇ ମାନ୍ୟ କଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜେଷ୍ଠା ଝିଅ ସତୀ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ମହେଶ୍ୱର ଡକ୍ଷଙ୍କ ପ୍ରତି କେବେ ବି ନମ୍ରତା ଦେଖାଇନାହାନ୍ତି। ଏହି ଜାଣି, ସତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଝିଅମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ। ଡକ୍ଷ ସତୀଙ୍କ ପୂଜା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଝିଅମାନେଙ୍କୁ ଅଲଗା ରଖିଲେ, ଏହା ଅନୁମୋଦିତ ହେଲା ନାହିଁ। ସତୀ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା କଲେ, ଯଦିଓ ମୁଁ ଜେଷ୍ଠା ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଆପଣ ମୋତେ ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ମୋ ଭଉଣୀମାନେ ଯୁବତୀ ହେଲେ ବି, ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାତପସ୍ବୀ, ଉତ୍ତମ ଯୋଗୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ବସିଷ୍ଠ, ଅତ୍ରି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରସ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ।” ଡକ୍ଷ ଏହିପରି କହିଲେ, “ଶର୍ବ ସଦା ମୋ ସହ ବିପ୍ରତିପତ୍ତି କରନ୍ତି, ମୋତେ ଅବହେଳା କରନ୍ତି।” ଏଭଳି କହି ଡକ୍ଷ ଭାବବିହ୍ୱଳ ହେଲେ। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି କାରଣରୁ, ପିତା, ମୁଁ ମୋ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଛି—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅ।“ ଦେବୀ ଏହି କଥା କହି, ସ୍ୱୟମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲି; ମୁଁ ଧର୍ମଜନ୍ମା।” ସେ ଏଠାରେ ବସି ମନକୁ ଧ୍ୟାନରେ ନିୟୋଜିତ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଅଗ୍ନି ବିସର୍ଜିତ ହୋଇ, ସତୀଙ୍କୁ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ କରିଦେଲା। ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଡକ୍ଷ ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ସଦା ଧାରଣ କରିବି। ଏଠାରେ ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସଦା ଧାରଣ କରିବି। ମୁଁ ସେମାନେ ସହ ଭାଗ ନେବିନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଅଲଗା ଦେବେ। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଓ ସନ୍ତାନ ସହ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ରରେ, ମୋ ଯଜ୍ଞରୁ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନ ନେଇଥିବା ଜୀବଗଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।” ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ କହି, ଦେବୀ ପୁନି ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଙ୍କ ନାତି ଓ ପୁତ୍ର ସେମାନେ ଝିଅମାନେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଯେତେବେଳେ ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିବ, ତୁମେ ଶାଖିନ୍ ବଂଶର ଝିଅଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେବା। ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେବା ସମୟରେ, ଏକ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଦେବତା ଓ ଦ୍ୱିଜ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିବେନାହିଁ। ତୁମେ ଏଠାରେ ରହିବା, ଯୁଗ ଶେଷରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା। ତାପରେ ଡକ୍ଷକୁ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୁଦ୍ର କଥା କହିଲେ। ଡକ୍ଷ ନିଜ ସ୍ୱୟମ୍ଭୂବ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ କରି, ଦେବତାମାନେ ସହ ପୂଜା କଲେ। ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜ ଦେବୀ ଉମାଙ୍କୁ ମେନାଠାରେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେ ସଦା ଭବଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଭବ କେବେ ବି ତାଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରନ୍ତିନାହିଁ। ଯେପରି ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଶଚୀ ମଘବନଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଏହି ଦେବୀମାନେ କେବେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରନ୍ତିନାହିଁ।