सुत्रामाणः प्रयाज्यास्तु आज्याशा ये तु सांप्रतम्
सुत्रामाण हे मुख्य हविष्य घेणारे आहेत, आणि सध्या ज्यांना आज्याशा म्हणतात.
उपयाज्याः सुधर्माण इति देवाः प्रकीर्त्तिताः
सुधर्माण हे उपहविष्य घेणारे आहेत; असे हे देव सांगितले आहेत.
पुलहात्मजपुत्रास्ते विज्ञेयास्तु रुचेः सुताः
हे पुलहाचे आणि रुचिचे पुत्र म्हणून ओळखावे.
पौलहस्तत्त्वदर्शी छ भार्गवश्च निरुप्सुकः
पौलह हा तत्त्वदर्शी आहे आणि भार्गव हा निष्पक्ष आहे.
सुतपाश्चैव वासिष्ठः सप्तैते तु त्रयोदश
सुतपा, वसिष्ठांचा पुत्र—हे सात मिळून तेरा होतात.
अनेकः क्षत्रविद्धश्च सुरसो निर्भयो दश
अनेक, क्षत्रविध, सुरस, निर्भय—हे दहा आहेत.
चतुर्दशे तु पर्याये भौत्यस्याप्यन्तरे मनोः
चौदाव्या पर्यार्धात, भौत्य मनूच्या काळातही.
चाक्षुषाश्च पवित्राश्च कनिष्ठा भ्राजितास्तथा
चाक्षुष, पवित्र, कनिष्ठ आणि भ्राजित हे देखील.
निषादाद्याः स्वराः सप्त सप्त तान्विद्धि चाक्षुषान्
निषाद या स्वरापासून सुरू होणारे सात स्वर हेच चाक्षुष युगातील सात स्वर आहेत, हे जाणून ठेव.
सप्त लोकाः पवित्रास्ते भ्राजिताः सप्तसिंधवः
सातही लोक शुद्ध आहेत; सातही नद्या तेजाने उजळून निघाल्या आहेत.
सर्वे मन्वन्तरेद्राश्च विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः
प्रत्येक मन्वंतरातील सर्व तारे सारख्या गुणधर्माचे आहेत, असे समजावे.
त्रैलोक्ये यानि सत्त्वानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च
त्रैलोक्यातील सर्व सजीव, ज्या हालचाल करतात आणि जे स्थिर आहेत, ते सर्व अस्तित्वात आहेत.
भूतापवादिनो हृष्टा मध्यस्था भूतवादिनः
जी मंडळी सजीवांचे अस्तित्व नाकारतात, ती आनंदी असतात; आणि जी सजीवांचे अस्तित्व मान्य करतात, ती तटस्थ असतात.
अग्नीध्रः काश्यपश्चैव पौलस्त्यो मागधश्च यः
अग्नीध्र, कश्यप, पौलस्त्य आणि मागध हे त्यात आहेत.
शुक्रश्चैव तु वासिष्ठः पौलहो मुक्त एव च
शुक्र, वसिष्ठ, पौलह आणि मुक्त हेही त्यात समाविष्ट आहेत.
उरुर्गुरुश्च गंभीरो बुद्धः शुद्धः शुचिः कृती
उरुर, गुरु, गंभीर, बुद्ध, शुद्ध, शुचि आणि कृत या नावांची मंडळी आहेत.
सावर्णा मनवो ह्येते चत्वारो ब्रह्मणः सुताः
हे चार सावर्ण मनू ब्रह्माचे पुत्र आहेत.
भौत्यस्यैवाधिपत्ये तु तूर्णं कल्पस्तु पूर्यते
भौतिक जगावर राज्य स्थापन झाले की, कल्प लवकरच पूर्ण होतो.
निःशेषेषु तु सर्वेषु तदा मन्वन्तरेष्विह
मग येथे सर्व मन्वंतरांत सर्व काही संपू लागते.
सप्तैते भार्गवा देवा अन्ते मन्वन्तरे तदा
हे सात भृगुवंशीय देव मन्वंतराच्या शेवटी प्रकट होतात.
पितृभिर्मनुभिः सार्द्धं क्षीणे मन्वन्तरे तदा
मन्वंतर संपल्यावर पितर आणि मनू एकत्र असतात.
ततः स्थाना नि शुभ्राणि स्थानिनां तानि वै तदा
मग त्या काळी स्थिर असलेल्या लोकांची शुद्ध स्थाने तशीच राहतात.
ततस्तेषु व्यतीतेषु त्रैलोक्यस्येश्वरेष्विह
मग येथे त्रैलोक्याचे ते सर्व अधिपती निघून गेल्यावर,
अजिताद्या गणा यत्र आयुष्मन्तश्चतुर्दश
तेथे अजितपासून सुरू होणारे चौदा दीर्घायुषी गट आहेत.
सशरीराश्च श्रूयन्ते जनलोके सहानुगाः
ते आणि त्यांचे अनुयायी शरीरासह जनलोकात वास करतात, असे ऐकायला मिळते.
भूतादिष्ववशिष्टेषु स्थावरां तेषु तेषु वै
शिल्लक राहिलेल्या भूतादींमध्ये, प्रत्येक ठिकाणी स्थिर जीव सापडतात.
देवेषु च गतेष्वूर्द्ध्वं सायुज्यं कल्पवासिनाम्
देवता वरच्या लोकांत गेले की, जे काळपर्यंत तिथे राहतात, त्यांना एकरूपता मिळते.
संस्थापयति वै सर्गमहर्दृष्ट्वा युगक्षये
महासंहार पाहून, युगाच्या शेवटी तो पुन्हा सृष्टी निर्माण करतो.
रात्रिं युगसहस्रान्तां ते ऽहोरात्रविदो जनाः
ज्यांना दिवस-रात्र माहिती आहे, ते रात्र म्हणजे हजारो युगांचा शेवट असं म्हणतात.
त्रिविधिः सर्वभूतानामित्येष प्रतिसंचरः
सर्व जीवांची ही त्रिविध विलयप्रक्रिया आहे.