संप्रमूढाः स्थिताः सर्वे प्रापद्यन्त न किञ्चन
सर्वजण गोंधळून उभे राहिले आणि काहीच करू शकले नाहीत.
आचार्यो यो ह्ययं काव्यो देवायार्यो ऽयमङ्गिराः
हा काव्य देवांचा आचार्य आहे, आणि हा अंगिरस देखील देवांचा आचार्य आहे.
एवमुक्ते तु ते सर्वे तावुभौ समवेक्ष्य च
असं म्हटल्यावर, तिथे सगळ्यांनी त्या दोघांकडे पाहिलं.
बृहस्पतिरुवाचैनामं भ्रातो ऽयमङ्गिराः
बृहस्पती म्हणाले, "हा माझा भाऊ अंगिरा आहे."
संमोहयति रूपेण मामकेनैष वो ऽसुराः
तो आपल्या रूपाने मला गोंधळवतो; आणि हे असुरांनो, तुम्हांला फसवतो.
अयं नो दशवर्षाणि सततं शास्ति वै प्रभुः
हा प्रभू आम्हांला दहा वर्षे सतत राज्य करतोय.
ततस्तेदानवाः सर्वे प्रणिपत्याभिवाद्य च
मग सर्व दानवांनी वाकून नमस्कार केला.
ऊचुस्तमसुराः सर्वे क्रुद्धाः संरक्तलोचनाः
सगळे असुर, रागाने डोळे लाल करून, असे बोलले:
भार्गवो ऽगिरसो वायं भवत्वेषैव नो गुरुः
हा भार्गव किंवा अंगिरा आमचा गुरु असावा.
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे प्रापद्यन्त बृहस्पतिम्
असं बोलून, सर्व देव बृहस्पतींकडे गेले.
चुकोप भार्गवस्ते षामवलेपेन वै तदा
त्या वेळी, त्यांच्या गर्वामुळे भार्गव रागावले.
तस्मात्प्रणष्टसंज्ञा वै पराभवमवाप्स्यथ
म्हणून, शुद्ध हरपून, तुम्हांला पराभव मिळेल.
शप्तांस्तानसुराञ्ज्ञात्वा काव्येन तु बृहस्पतिः
काव्यांनी असुरांना शाप दिला हे जाणून, बृहस्पती
बुद्ध्वासुरांस्तदा ब्रष्टान्कृतार्थोंऽतर्द्धिमागमत्
असुर पडले आहेत हे समजून, त्यांना हवे ते साध्य झाले आणि पुन्हा वैभव मिळाले.
अहो धिग्वञ्चिताः स्नेहात्परस्परमथाब्रुवन्
अरे बापरे! आपुलकीमुळे फसवले गेलो, असं एकमेकांना म्हणू लागले.
दग्धाश्चैवोपधायोगात्स्वेस्वे कार्ये तु मायया
फसवणुकीच्या वापरामुळे, प्रत्येकजण आपल्या कामात माया करून जळाले.
प्रह्लादमग्रतः कृत्वा काव्यस्यानुगमं पुनः
प्रह्लादाला पुढे करून, त्यांनी पुन्हा काव्यांचा पाठपुरावा केला.
तानागतान्पुनर्दृष्ट्वा काव्यो याज्यानुवाच ह
ते पुन्हा येताना पाहून, काव्यांनी याजकांना सांगितलं.
ततस्तेनावलेपेन गता यूयं पराभवम्
त्या गर्वामुळेच, तुम्ही पराभूत झाला आहात.
स्वान्याज्यान्भजमानांश्च भक्तांश्चैव विशेषतः
आपले याजक आणि विशेष भक्त असणाऱ्यांना
भक्तानर्हसि नस्त्रातुं ज्ञात्वा दीर्घेण चक्षुषा
तू आपल्या त्या भक्तांचं रक्षण करू नकोस, कारण तुझ्या दूरदृष्टीने त्यांना ओळखलं आहेस.
अपध्यातास्त्वया ह्यद्य प्रवेक्ष्यामोरसातलम्
आज तू त्यांना दोष दिलास म्हणून, मी आता पाताळात प्रवेश करतो.
एवं शुक्रो ऽनुनीतः संस्ततः कोपं न्यवर्त्तयत्
अशा प्रकारे शुक्रमुनिला शांत केल्यावर, त्याचा राग हळूहळू शांत झाला.
अवश्यंभावीह्यर्थो ऽयं प्राप्तो वो मयि जाग्रति
हा प्रसंग घडायचाच होता आणि माझ्या जागेपणात तो तुमच्यावर आला आहे.
संज्ञा प्रनष्टा या चेयं कामं तां प्रतिलप्स्यथ
ज्याचं भान हरपलं होतं, ते तुम्हाला हवं तसं पुन्हा मिळेल.
मत्प्रसादाच्च युष्माभिर्भुक्तं त्रैलोक्यमूर्ज्जितम्
माझ्या कृपेने तुम्ही त्रैलोक्याचं सामर्थ्य उपभोगलं आहे.
तावन्तमेव कालं वै ब्रह्मा राज्यमभाषत
ब्रह्मदेवांनी हे राज्य फक्त तेवढ्याच काळासाठी राहील असं सांगितलं.
लोकानामीश्वरो भावी पौत्रस्तव पुनर्बलिः
पुढे तुझा नातू बळी पुन्हा लोकांचा स्वामी होईल.
तथाहृतेषु लोकेषु न शोको न किलाभवत्
ज्या वेळी लोकांचे लोक हरपले, तेव्हा कोणालाही दुःख झालं नाही.
तस्मादजेन प्रीतेन दत्तं सावर्णिके ऽन्तरे
म्हणूनच प्रसन्न असलेल्या अजन्म्याने सावर्णी मन्वंतरासाठी लोक दिले.