स्नेहेन चैव सुश्रोणि प्रीतो ऽस्मि वरवर्णिनि
सौंदर्यवती, तुझ्यावर स्नेहाने आणि प्रेमाने मी तृप्त आहे.
तं ते संपूरयाम्यद्य यद्यपि स्यात्सुदुर्लभः
आज तुझे मनोकामनाही पूर्ण करीन, जरी ती फार कठीण असली तरी.
चिकीर्षितं मे ब्रह्मिष्ठ त्वं हि वेत्थ यथातथम्
ब्रह्मवेत्ता, मला काय करायचे आहे हे तुला अचूक माहीत आहे.
माहेन्द्री त्वं वरारोहे मद्धितार्थमिहागता
इंद्रपत्नी, सुंदर बांध्याची, तू माझ्या कल्याणासाठी इथे आली आहेस.
अदृश्यं सर्वभूतैस्तु संप्रयोगमिहेच्छसि
तू सर्व प्राण्यांना न दिसता, इथे एकरूप होण्याची इच्छा धरली आहेस.
इमं वृणीष्व कामं त्वं मत्तो वै वल्गुभाषिणि
माझ्याकडून हा वर माग, गोड बोलणाऱ्या.
ततः स्वगृहमागम्य जयत्या सहितः प्रभुः
मग तो प्रभू जयंतीसोबत आपल्या घरी परतला.
अदृश्यः सर्वभूतानां मायया संवृतस्तदा
त्या वेळी, मायेने झाकला गेल्यामुळे तो सर्व प्राण्यांना अदृश्य झाला.
अभिजग्सुर्गृहं तस्य मुदितास्तं दिदृक्षवः
त्याला पाहण्यासाठी आनंदित होऊन, ते सर्व त्याच्या घरी आले.
लक्षमं तस्य तद् बुद्ध्वा प्रतिजग्मुर्यथागतम्
त्याचा चिन्ह ओळखून, ते जसे आले तसेच परत गेले.
प्रीत्यर्थे दश वर्षाणि जयन्त्या हितकाम्यया
प्रेमासाठी आणि जयंतीच्या कल्याणासाठी दहा वर्षे गेली.
काव्यस्य रूपमास्थाय सो ऽसुरान्समभाषत
काव्याचे रूप घेऊन, त्याने असुरांशी संवाद साधला.
स्वागतं मम याज्यानां संप्राप्तो ऽस्मि हिताय च
माझ्या यजमानांचे स्वागत आहे; मी तुमच्या भल्यासाठी आलो आहे.
ततस्ते हृष्टमनसो विद्यार्थमुपपेदिरे
मग आनंदित मनाने, ते विद्या मिळवण्यासाठी पुढे आले.
समयान्ते देवयाजी सद्यो जातमतिस्तदा
समयाच्या शेवटी, देवांचा यजमान अचानक सगळं समजला.
देवि गच्छाम्यहं द्रष्टुं तव याज्याञ्छुचिस्मिते
सुंदर हास्य असणाऱ्या, मी तुझ्या यजमानांना पाहायला जातो.
एष ब्रह्मन्सतां धर्मो न धर्मं लोपयामि ते
ब्रह्मन्, हा सज्जनांचा धर्म आहे; मी तुझा धर्म मोडत नाही.
ततो गत्वा सुरान्दृष्ट्वा देवाचार्येण धीमता
मग देवांना पाहून, त्या बुद्धिमान देवाचार्याने—
काव्यं मामनुजानीध्वमेष ह्याङ्गिरसो मुनिः
मला परवानगी द्या, काव्यांनो, कारण हा अंगिरस ऋषी आहे.
श्रुत्वा तथा ब्रुवाणं तं संभ्रान्ता दितिजास्ततः
त्याने असे बोलल्यावर, दैत्य घाबरले.
संप्रमूढाः स्थिताः सर्वे प्रापद्यन्त न किञ्चन
सर्वजण गोंधळून उभे राहिले आणि काहीच करू शकले नाहीत.
आचार्यो यो ह्ययं काव्यो देवायार्यो ऽयमङ्गिराः
हा काव्य देवांचा आचार्य आहे, आणि हा अंगिरस देखील देवांचा आचार्य आहे.
एवमुक्ते तु ते सर्वे तावुभौ समवेक्ष्य च
असं म्हटल्यावर, तिथे सगळ्यांनी त्या दोघांकडे पाहिलं.
बृहस्पतिरुवाचैनामं भ्रातो ऽयमङ्गिराः
बृहस्पती म्हणाले, "हा माझा भाऊ अंगिरा आहे."
संमोहयति रूपेण मामकेनैष वो ऽसुराः
तो आपल्या रूपाने मला गोंधळवतो; आणि हे असुरांनो, तुम्हांला फसवतो.
अयं नो दशवर्षाणि सततं शास्ति वै प्रभुः
हा प्रभू आम्हांला दहा वर्षे सतत राज्य करतोय.
ततस्तेदानवाः सर्वे प्रणिपत्याभिवाद्य च
मग सर्व दानवांनी वाकून नमस्कार केला.
ऊचुस्तमसुराः सर्वे क्रुद्धाः संरक्तलोचनाः
सगळे असुर, रागाने डोळे लाल करून, असे बोलले:
भार्गवो ऽगिरसो वायं भवत्वेषैव नो गुरुः
हा भार्गव किंवा अंगिरा आमचा गुरु असावा.
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे प्रापद्यन्त बृहस्पतिम्
असं बोलून, सर्व देव बृहस्पतींकडे गेले.