अनामयाय चेध्माय हिरण्यायैकचक्षुषे
रोगरहित, समिधा, सुवर्णमय आणि एक डोळा असणाऱ्या त्या परमेश्वराला वंदन.
महाकल्पाय दीप्ताय रोदनाय हसाय च
महाकल्प, तेजस्वी, रडणारा आणि हसणारा अशा त्या प्रभूला मी नमस्कार करतो.
भृगुनाथाय शुक्राय गह्वरिष्ठाय धीमते
भृगुनाथ, शुक्र, गुहेत राहणारा आणि बुद्धिमान अशा त्या देवाला वंदन.
दिग्वासः कृत्तिवासाय भगघ्नाय नमो ऽस्तु ते
दिशा वस्त्र असलेला, कातडी घालणारा आणि भगाचा नाश करणारा — तुला नमस्कार.
प्रभवे ऋग्यजुःसाम्ने स्वाहायै च सुधाय च
प्रभू, ऋच, यजुः, साम, स्वाहा आणि अमृत अशा त्या परमेश्वराला नमस्कार.
स्रष्ट्रे धात्रे तथा कर्त्रे हर्त्रे च क्षपणाय च
सृष्टी करणारा, पालन करणारा, कर्ता, संहार करणारा आणि सर्वांचा नाश करणारा त्या देवाला वंदन.
वसवे चैव साध्याय रुद्रादित्याश्विनाय च
इंद्र, साध्य, रुद्र, आदित्य आणि अश्विन यांना—
अग्नीषोमविधिज्ञाय पशुमन्त्रौ षधाय च
अग्नी-सोम विधी जाणणाऱ्याला, जनावरं आणि औषधींसाठीचे मंत्र जाणणाऱ्याला—
तपसे चैव सत्याय त्यागाय च शमाय च
तप, सत्य, त्याग आणि शांती यांना—
सर्वभूतात्प्रभूताय तुभ्यं योगात्मने नमः
सर्व सृष्टीचे मूळ, योगस्वरूप तुला माझा नमस्कार.
जनस्तपाय सत्याय तुभ्यं लोकात्मने नमः
जन, तप आणि सत्य या लोकांचा आधार असलेल्या, सर्व लोकांचे सार असलेल्या तुला नमस्कार.
तन्मात्रायाथ महते तुभ्यं तत्त्वात्मने नमः
सूक्ष्म तत्त्वे आणि महत्त्वाचा तत्त्वस्वरूप असलेल्या तुला नमस्कार.
शुद्धाय विभवे चैव तुभ्यं नित्यात्मने नमः
शुद्ध, सर्वत्र असलेल्या, नित्यस्वरूप तुला नमस्कार.
सत्यान्तमहराद्येषु चतुर्षु च नमो ऽस्तु ते
सत्यांत आणि महार या चार दिवसांत तुला नमस्कार असो.
मद्भक्त इतिब्रह्मण्य सर्वं तत्क्षन्तुमर्हसि
मी तुझा भक्त आहे आणि ब्रह्मनिष्ठ आहे, म्हणून हे सर्व तू मला माफ करावे.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्तवसमाप्तिर्नाम द्विसप्ततितमो ऽध्यायः
श्रीब्रह्मांड महापुराणात, वायूने सांगितलेल्या, मधल्या भागातील तिसऱ्या उपोद्घातात, 'स्तोत्रसमाप्ती' नावाच्या बहात्तराव्या अध्यायाचा समारोप.
प्रह्वो ऽतिप्रणतस्तस्मै प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्
तो अत्यंत नम्रपणे, हात जोडून, त्याला म्हणाला—
निकामं दर्शनं दत्त्वा तत्रैवान्तरधाद्धरः
हराने मुक्तपणे दर्शन दिले आणि तिथेच अदृश्य झाला.
तिष्ठन्तीं प्राजलिर्भूत्वा जयन्तीमिदमब्रवीत्
हात जोडून उभी राहिलेली जयंती म्हणाली—
सहता तपसा युक्तं किमर्थं मां जिगीष्सि
तपाने युक्त असलेल्या मला जिंकायचे कारण काय?
स्नेहेन चैव सुश्रोणि प्रीतो ऽस्मि वरवर्णिनि
सौंदर्यवती, तुझ्यावर स्नेहाने आणि प्रेमाने मी तृप्त आहे.
तं ते संपूरयाम्यद्य यद्यपि स्यात्सुदुर्लभः
आज तुझे मनोकामनाही पूर्ण करीन, जरी ती फार कठीण असली तरी.
चिकीर्षितं मे ब्रह्मिष्ठ त्वं हि वेत्थ यथातथम्
ब्रह्मवेत्ता, मला काय करायचे आहे हे तुला अचूक माहीत आहे.
माहेन्द्री त्वं वरारोहे मद्धितार्थमिहागता
इंद्रपत्नी, सुंदर बांध्याची, तू माझ्या कल्याणासाठी इथे आली आहेस.
अदृश्यं सर्वभूतैस्तु संप्रयोगमिहेच्छसि
तू सर्व प्राण्यांना न दिसता, इथे एकरूप होण्याची इच्छा धरली आहेस.
इमं वृणीष्व कामं त्वं मत्तो वै वल्गुभाषिणि
माझ्याकडून हा वर माग, गोड बोलणाऱ्या.
ततः स्वगृहमागम्य जयत्या सहितः प्रभुः
मग तो प्रभू जयंतीसोबत आपल्या घरी परतला.
अदृश्यः सर्वभूतानां मायया संवृतस्तदा
त्या वेळी, मायेने झाकला गेल्यामुळे तो सर्व प्राण्यांना अदृश्य झाला.
अभिजग्सुर्गृहं तस्य मुदितास्तं दिदृक्षवः
त्याला पाहण्यासाठी आनंदित होऊन, ते सर्व त्याच्या घरी आले.
लक्षमं तस्य तद् बुद्ध्वा प्रतिजग्मुर्यथागतम्
त्याचा चिन्ह ओळखून, ते जसे आले तसेच परत गेले.