ततो ऽभिशप्तो भृगुणा विष्णुर्भार्यावधे तदा
त्या वेळी, पत्नीचा वध केल्यामुळे भृगूने विष्णूला शाप दिला.
तस्मात्त्वं सप्तकृत्वो वै मनुष्येषु प्रपद्यसे
म्हणूनच, तू सात वेळा माणसांमध्ये जन्म घेशील.
सर्वलोक हितार्थाय जायते मानुषेष्विह
सर्व लोकांच्या भल्यासाठी, तू इथे माणसांमध्ये जन्म घेशील.
समानीय ततः काये समायोज्येदमब्रवीत्
मग त्याने शरीर पुन्हा जोडून, ते एकत्र केलं आणि असं बोलला.
यदि कृत्स्नो मया धर्मश्चरितो ज्ञायते ऽपि वा
मी जर कधी पूर्णपणे धर्माचं पालन केलं असेल किंवा त्याचा खरा अर्थ जाणला असेल—
सत्याभिव्यहृतात्तस्य देवी संजीविता तदा
त्या सत्य वचनामुळे, त्या वेळी देवीला पुन्हा प्राण मिळाले.
ततस्तां सर्वभूतानां दृष्ट्वा सुप्तोत्थितामिव
मग सर्व जीवांनी तिला झोपेतून जागी झाल्यासारखी पाहिलं.
दृष्ट्वा संजीवितामेवं देवीं तां भृगुणा तदा
त्या वेळी, भृगूने देवीला पुन्हा जिवंत झालेलं पाहिलं.
असंभ्रान्तेन भृगुणा पत्नी संजीवितां ततः
भृगू शांतपणे राहून, त्या पत्नीला पुन्हा प्राण दिले.
प्रजागरे ततश्चेन्द्रो जयन्तीमात्मनः सुताम्
त्यानंतर, ती जागी झाल्यावर इंद्राने आपल्या कन्या जयंतीमध्ये आनंद मानला.
एष काव्यो ह्यनिन्द्राय चरते दारुणं तपः
हा काव्य आपल्या कठोर तपाने अनिंद्रासाठी तप करत आहे.
गच्छ संभावयस्वैनं श्रमापनयनैः शुभे
शुभे, तू जा आणि त्याचा थकवा दूर करणाऱ्या कृतींनी त्याचा सन्मान कर.
देवी सारीन्द्रदुहिता जयन्ती शुभचारिणी
देवी जयंती, देवेंद्राची कन्या आणि उत्तम वर्तन असलेली,
पित्रा यथोक्तं वाक्यं सा काव्ये कृतवती तदा
तिने वडिलांनी सांगितल्याप्रमाणे काव्याशी वागणूक केली.
गात्रसंवाहनैः काले सेवमाना त्वचासुखैः
योग्य वेळी सौम्य स्पर्शांनी आणि मृदू मालिशांनी त्याची सेवा केली.
पूर्णं धूमव्रते चापि घोरे वर्षसहस्रके
आणि त्या भीषण धूरव्रताच्या हजार वर्षांतही,
एवं व्रतं त्वयैकेन चीर्णं नान्येन केन चित्
असे व्रत फक्त तुझ्याच कडून पाळले गेले, दुसऱ्या कोणाकडून नाही.
तेजसा वापि विबुधान्सर्वानभिभविष्यसि
तुझ्या तेजामुळे तू सर्व देवांना मागे टाकशील.
सांग च सरहस्यं च यज्ञोपनिषदस्तथा
यज्ञाचे सर्व अंग आणि गुप्त ज्ञान, तसेच उपनिषदांचे ज्ञान,
सर्वाभिभावी तेन त्वं द्विजश्रेष्ठो भविष्यसि
त्यामुळे तू सर्वांना मागे टाकणारा श्रेष्ठ द्विज होशील.
प्रजेशत्वं धनेशत्वमवध्यत्वं च वै ददौ
त्याने प्रजापतीपद, धनसंपत्ती आणि अभेद्यता दिली.
हर्षात्प्रादुर्बभौ तस्य दिव्यं स्तोत्रं महेशितुः
आनंदाने त्याच्या मनातून महेश्वराचे दिव्य स्तोत्र प्रकट झाले.
नमो ऽस्तु शितिकण्ठाय सुराद्याय सुवर्चसे
शितिकंठ, देवांचा प्रमुख, तेजस्वी यांना नमस्कार असो.
कपर्दिने ह्यूर्द्ध्वरोम्णे हर्यक्षवरदाय च
जटाधारी, वरदायक, उंच केस असलेले, पिंगट डोळ्यांना वर देणारे यांना नमस्कार.
उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे
उष्णीषधारी, सुंदर मुख असलेले, हजार डोळे असलेले, दयाळू यांना नमस्कार.
निस्वाय मुक्तकेशाय सेनान्ये रोहिताय च
गंभीर श्वास घेणारे, मोकळे केस असलेले, सेनापती आणि लालवर्णी यांना नमस्कार.
गिरिशायार्कनेत्राय यतये चाज्यपाय च
पर्वतांचे स्वामी, सूर्यसमान डोळे असलेले, यती आणि होम स्वीकारणारे यांना नमस्कार.
सहस्रबाहवे चैव सहस्रामलचक्षुषे
हजार हात असलेले आणि हजार स्वच्छ डोळे असलेले यांना नमस्कार.
सहस्रशिरसे चैव बहुरूपाय वेधसे
सहस्त्र डोकी असणाऱ्या, अनेक रूपे धारण करणाऱ्या, सृष्टीच्या कर्त्याला मी नमस्कार करतो.
निषङ्गिणे कवचिने सूक्ष्माय क्षपणाय च
शस्त्र धारण करणाऱ्या, कवच घातलेल्या, अत्यंत सूक्ष्म आणि सर्वांचा नाश करणाऱ्या त्या परमेश्वराला नमस्कार.