अमृष्यमाणो भगवान्वनं स विचचार ह
हे सहन न होऊन भगवान वनात भटकू लागले.
प्रसेनस्य पदं ग्राह्यं पुरं पौराप्तकारिभिः
नगरातील लोकांनी माहिती मिळवून प्रसैनाच्या पावलांचा माग काढला.
अन्वेषयत्परिश्रान्तः स ददर्श महामनाः
शोधता शोधता थकलेला तो महानुभाव तेव्हा पाहू लागला.
अथ सिंहः प्रसेनस्य शरीरस्याविदूरतः
मग प्रसेंनाच्या शरीराजवळ एक सिंह होता.
पदैरन्वेषयामास गुहामृक्षस्य यादवः
यादवाने मग त्या अस्वलाच्या गुहेकडे पावलांचे माग काढायला सुरुवात केली.
क्रीडयन्त्याथ मणिना मारोदीरित्युदीरितम्
मग ती रत्नाशी खेळत असताना, 'रडू नकोस' असे सांगितले गेले.
प्रसेनमवधीत्सिंहः सिंहो जांबवता हतः
सिंहाने प्रसेंनाचा वध केला आणि जांबवंताने त्या सिंहाचा नाश केला.
व्यक्तीकृतश्च शब्दः स तूर्णं चापि ययौ बिलम्
तो आवाज स्पष्ट ऐकू आला आणि तो पटकन गुहेकडे गेला.
प्रविश्य चापि भगवान्स ऋक्षबिलमञ्जसा
मग भगवान सरळपणे त्या अस्वलाच्या गुहेत शिरले.
युयुधे वासुदेवस्तु बिले जांबवता सह
त्या गुहेत वासुदेव आणि जांबवंत यांच्यात झुंज झाली.
प्रविष्टे च बिलं कृष्णे वसुदेवापुरस्सराः
कृष्ण गुहेत शिरल्यावर, वसुदेवाचे अनुयायी पुढे होते.
वासुदेवस्तु निर्जित्य जांबवन्तं महाबलम्
पण वासुदेवाने बलवान जांबवंताचा पराभव केला.
भगवत्तेजसा ग्रस्तो जांबवांन्प्रसभं मणिम्
भगवंताच्या तेजाने भारावून जांबवंताने जबरदस्तीने तो रत्न दिला.
मणिं स्यमन्तकं चैव जग्रहात्मविशुद्धये
त्याने आपली शुद्धता साधण्यासाठी स्यमंतक रत्न घेतले.
एवं स मणिमाहृत्य विशोध्यात्मानमात्मना
अशा प्रकारे रत्न परत आणून आणि स्वतःला शुद्ध करून,
कन्यां पुनर्जांबवतीमुवाह मधुसूदनः
मधुसूदनाने मग जांबवती या कन्येशी विवाह केला.
इमां मिथ्याभिशप्तिं यः कृष्णस्येह व्यपोहिताम्
जो येथे कृष्णावरील हे खोटे आरोप दूर करतो—
दश त्वासन्सत्रजितो भार्यास्तस्यायुतं सुताः
सत्राजिताच्या दहा पत्नी होत्या आणि तिच्यापासून दहा हजार मुले झाली.
वीरो वातपतिश्चैव तपस्वी च बहुप्रियः
तो वीर, वायूचा स्वामी, तपस्वी आणि सर्वांना प्रिय होता.
सुषुवे सा कुमारीस्तु तिस्रो रूपगुणान्विताः
त्या कन्येने रूप आणि गुणांनी युक्त असे तीन पुत्र जन्माला घातले.
तथा तपस्विनी चैव पिता कृष्णय तां ददौ
त्यानंतर त्या तपस्विनीला तिच्या वडिलांनी कृष्णाला दिलं.
आदत्त तदुपश्रुत्य भोजेन शतधन्वना
हे कळताच भोज आणि शतधन्वा यांनी तिला घेऊन गेले.
अक्रूरो धनमन्विच्छन्मणिं चैव स्यमन्तकम्
अक्रूर धनाची इच्छा धरून, स्यमंतक मणी मिळवायला निघाला.
रात्रौ तं मणिमादाय ततो ऽक्रूराय दत्तवान्
रात्री त्याने तो मणी घेतला आणि नंतर अक्रूराला दिला.
समयं कारयाञ्चक्रे बोध्यो नान्यस्य चेत्युत
त्याने असं ठरवलं की, 'हे दुसऱ्याला कळू नये.'
मम वै द्वारका सर्वा वेशे तिष्ठत्य संशयम्
मी या नगरीत राहत असल्याने, संपूर्ण द्वारका माझ्यावर शंका घेत आहे.
प्रययौ रथमारुह्य नगरं वारणावतम्
त्याने रथावर बसून वारणावत या नगराकडे प्रस्थान केलं.
भर्तुर्निवेद्य दुःखार्त्ता पार्श्वस्थाश्रूण्यवर्त्तयत्
ती दुःखी होऊन पतीला सर्व सांगितलं आणि त्याच्या जवळ रडू लागली.
कल्यार्थे चैव भ्रातॄणां न्ययोजयत सात्यकिम्
भावांच्या भल्यासाठी तिने सात्यकीला कामाला लावलं.
पूर्वजं हलिनं श्रीमानिदं वचनमब्रवीत्
हलधर, तो तेजस्वी मोठा भाऊ, म्हणाला—