प्रीतिमानथ तं दृष्ट्वा मुहूर्त्तं कृतवान्कथाम्
त्याला पाहून प्रसन्न होऊन, त्याने थोडा वेळ त्याच्याशी संवाद साधला.
प्रोवाचाग्निसवर्णं त्वां येन लोकः प्रपश्यति
तो म्हणाला, 'हे अग्निसारखे तेजस्वी, ज्यामुळे जग तुला पाहते, ते मी तुला देतो.'
स्यमं तकं नाममणिं दत्तवांस्तस्य भास्करः
सूर्याने त्याला 'स्यामंतक' नावाचा रत्न दिला.
विस्मापयित्वाथ ततः पुरीमन्तःपुरं ययौ
मग सर्वांना आश्चर्यचकित करून तो राजवाड्यात गेला.
ददौ भ्रात्रे नरपतिः प्रेम्णा सत्राजिदुत्तमम्
राजाने प्रेमाने उत्कृष्ट स्यामंतक आपला भाऊ सत्राजिताला दिला.
कामवर्षी च पर्जन्यो न च व्याधिभयं तथा
पावसाळ्याने हवे तसे पाऊस पाडला आणि रोगाचा कोणताही धोका राहिला नाही.
गोविन्दो न च तं लेभे शक्तो ऽपि न जहार च
गोविंदाला ते मिळाले नाही, आणि जरी तो समर्थ असला तरी त्याने ते घेतले नाही.
स्यमन्तककृते सिंहाद्वधं प्राप सुदारुणम्
स्यामंतकामुळे त्याला सिंहाकडून भयंकर मृत्यू आला.
आदाय च मणिं दिव्यं स्वबिलं प्रविवेश ह
आणि ते दिव्य रत्न घेऊन तो आपल्या गुहेत गेला.
मणिं गृध्नोस्तु मन्वानास्तमेव विशशङ्किरे
रत्न गिधाडाकडे आहे असे समजून सर्वांनी त्याच्यावर शंका घेतली.
अमृष्यमाणो भगवान्वनं स विचचार ह
हे सहन न होऊन भगवान वनात भटकू लागले.
प्रसेनस्य पदं ग्राह्यं पुरं पौराप्तकारिभिः
नगरातील लोकांनी माहिती मिळवून प्रसैनाच्या पावलांचा माग काढला.
अन्वेषयत्परिश्रान्तः स ददर्श महामनाः
शोधता शोधता थकलेला तो महानुभाव तेव्हा पाहू लागला.
अथ सिंहः प्रसेनस्य शरीरस्याविदूरतः
मग प्रसेंनाच्या शरीराजवळ एक सिंह होता.
पदैरन्वेषयामास गुहामृक्षस्य यादवः
यादवाने मग त्या अस्वलाच्या गुहेकडे पावलांचे माग काढायला सुरुवात केली.
क्रीडयन्त्याथ मणिना मारोदीरित्युदीरितम्
मग ती रत्नाशी खेळत असताना, 'रडू नकोस' असे सांगितले गेले.
प्रसेनमवधीत्सिंहः सिंहो जांबवता हतः
सिंहाने प्रसेंनाचा वध केला आणि जांबवंताने त्या सिंहाचा नाश केला.
व्यक्तीकृतश्च शब्दः स तूर्णं चापि ययौ बिलम्
तो आवाज स्पष्ट ऐकू आला आणि तो पटकन गुहेकडे गेला.
प्रविश्य चापि भगवान्स ऋक्षबिलमञ्जसा
मग भगवान सरळपणे त्या अस्वलाच्या गुहेत शिरले.
युयुधे वासुदेवस्तु बिले जांबवता सह
त्या गुहेत वासुदेव आणि जांबवंत यांच्यात झुंज झाली.
प्रविष्टे च बिलं कृष्णे वसुदेवापुरस्सराः
कृष्ण गुहेत शिरल्यावर, वसुदेवाचे अनुयायी पुढे होते.
वासुदेवस्तु निर्जित्य जांबवन्तं महाबलम्
पण वासुदेवाने बलवान जांबवंताचा पराभव केला.
भगवत्तेजसा ग्रस्तो जांबवांन्प्रसभं मणिम्
भगवंताच्या तेजाने भारावून जांबवंताने जबरदस्तीने तो रत्न दिला.
मणिं स्यमन्तकं चैव जग्रहात्मविशुद्धये
त्याने आपली शुद्धता साधण्यासाठी स्यमंतक रत्न घेतले.
एवं स मणिमाहृत्य विशोध्यात्मानमात्मना
अशा प्रकारे रत्न परत आणून आणि स्वतःला शुद्ध करून,
कन्यां पुनर्जांबवतीमुवाह मधुसूदनः
मधुसूदनाने मग जांबवती या कन्येशी विवाह केला.
इमां मिथ्याभिशप्तिं यः कृष्णस्येह व्यपोहिताम्
जो येथे कृष्णावरील हे खोटे आरोप दूर करतो—
दश त्वासन्सत्रजितो भार्यास्तस्यायुतं सुताः
सत्राजिताच्या दहा पत्नी होत्या आणि तिच्यापासून दहा हजार मुले झाली.
वीरो वातपतिश्चैव तपस्वी च बहुप्रियः
तो वीर, वायूचा स्वामी, तपस्वी आणि सर्वांना प्रिय होता.
सुषुवे सा कुमारीस्तु तिस्रो रूपगुणान्विताः
त्या कन्येने रूप आणि गुणांनी युक्त असे तीन पुत्र जन्माला घातले.