कीर्त्तिमांश्च महाभोजः सात्त्वतानां महारथः
कीर्तिमान आणि महाबोज हे सात्त्वतांचा मोठा रथी होते.
गान्धारी चैव माद्री च धृष्टैर्भार्ये बभूवतुः
गांधारी आणि माध्री या धृष्टाच्या पत्नी झाल्या.
साद्री युधाजितं पुत्रं ततो मीढ्वांसमेव च
साद्रीने युधाजित नावाचा मुलगा आणि नंतर मीढ्वांसही जन्माला घातला.
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः
अनमित्राचा मुलगा निग्न होता आणि निग्नाचे दोन मुलगे झाले.
तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत्
सत्राजितासाठी सूर्य मित्रासारखा, जीवापेक्षा प्रिय झाला.
तोयं कूलात्समुद्धर्तुमुपस्थातुं ययौरविम्
तो नदीच्या काठी पाणी आणण्यासाठी सूर्याकडे गेला.
सुस्पष्टमूर्त्तिर्भगवांस्तेजोमण्डलवान्विभुः
भगवान तेजस्वी आणि स्पष्ट रूपात प्रकट झाले.
यथैव व्योम्नि पश्यामि त्वामहं ज्योतिषां पते
जसा मी आकाशात तुला पाहतो, तसाच मी आता तुला प्रत्यक्ष पाहतो, हे प्रकाशाच्या अधिपती.
को विशेषो विवस्वंस्ते सख्येनोपगतस्य वै
हे तेजस्वी, तू मित्रासारखा जवळ आला आहेस, तर यात काय वेगळेपण आहे?
स्वकण्ठादवमुच्याथ बबन्ध नृपतेस्तदा
मग राजाने आपल्या गळ्यातून ते काढून त्या वेळी बांधले.
प्रीतिमानथ तं दृष्ट्वा मुहूर्त्तं कृतवान्कथाम्
त्याला पाहून प्रसन्न होऊन, त्याने थोडा वेळ त्याच्याशी संवाद साधला.
प्रोवाचाग्निसवर्णं त्वां येन लोकः प्रपश्यति
तो म्हणाला, 'हे अग्निसारखे तेजस्वी, ज्यामुळे जग तुला पाहते, ते मी तुला देतो.'
स्यमं तकं नाममणिं दत्तवांस्तस्य भास्करः
सूर्याने त्याला 'स्यामंतक' नावाचा रत्न दिला.
विस्मापयित्वाथ ततः पुरीमन्तःपुरं ययौ
मग सर्वांना आश्चर्यचकित करून तो राजवाड्यात गेला.
ददौ भ्रात्रे नरपतिः प्रेम्णा सत्राजिदुत्तमम्
राजाने प्रेमाने उत्कृष्ट स्यामंतक आपला भाऊ सत्राजिताला दिला.
कामवर्षी च पर्जन्यो न च व्याधिभयं तथा
पावसाळ्याने हवे तसे पाऊस पाडला आणि रोगाचा कोणताही धोका राहिला नाही.
गोविन्दो न च तं लेभे शक्तो ऽपि न जहार च
गोविंदाला ते मिळाले नाही, आणि जरी तो समर्थ असला तरी त्याने ते घेतले नाही.
स्यमन्तककृते सिंहाद्वधं प्राप सुदारुणम्
स्यामंतकामुळे त्याला सिंहाकडून भयंकर मृत्यू आला.
आदाय च मणिं दिव्यं स्वबिलं प्रविवेश ह
आणि ते दिव्य रत्न घेऊन तो आपल्या गुहेत गेला.
मणिं गृध्नोस्तु मन्वानास्तमेव विशशङ्किरे
रत्न गिधाडाकडे आहे असे समजून सर्वांनी त्याच्यावर शंका घेतली.
अमृष्यमाणो भगवान्वनं स विचचार ह
हे सहन न होऊन भगवान वनात भटकू लागले.
प्रसेनस्य पदं ग्राह्यं पुरं पौराप्तकारिभिः
नगरातील लोकांनी माहिती मिळवून प्रसैनाच्या पावलांचा माग काढला.
अन्वेषयत्परिश्रान्तः स ददर्श महामनाः
शोधता शोधता थकलेला तो महानुभाव तेव्हा पाहू लागला.
अथ सिंहः प्रसेनस्य शरीरस्याविदूरतः
मग प्रसेंनाच्या शरीराजवळ एक सिंह होता.
पदैरन्वेषयामास गुहामृक्षस्य यादवः
यादवाने मग त्या अस्वलाच्या गुहेकडे पावलांचे माग काढायला सुरुवात केली.
क्रीडयन्त्याथ मणिना मारोदीरित्युदीरितम्
मग ती रत्नाशी खेळत असताना, 'रडू नकोस' असे सांगितले गेले.
प्रसेनमवधीत्सिंहः सिंहो जांबवता हतः
सिंहाने प्रसेंनाचा वध केला आणि जांबवंताने त्या सिंहाचा नाश केला.
व्यक्तीकृतश्च शब्दः स तूर्णं चापि ययौ बिलम्
तो आवाज स्पष्ट ऐकू आला आणि तो पटकन गुहेकडे गेला.
प्रविश्य चापि भगवान्स ऋक्षबिलमञ्जसा
मग भगवान सरळपणे त्या अस्वलाच्या गुहेत शिरले.
युयुधे वासुदेवस्तु बिले जांबवता सह
त्या गुहेत वासुदेव आणि जांबवंत यांच्यात झुंज झाली.