संयोज्या त्मानमेवं स पर्णाशजलमस्पृशत्
त्याने आपले मन एकत्र करून पर्णाशा नदीचे पाणी स्पर्श केले.
कल्याणत्वान्नरपतेस्तस्य सा निम्नगोत्तमा
त्या राजाच्या श्रेष्ठतेमुळे ती नदी सर्व नद्यांमध्ये उत्तम झाली.
नाभिगच्छामि तां नारीं यस्यामेवंविधः सुतः
जिच्या पोटी असा मुलगा आहे, अशा स्त्रीजवळ मी जाणार नाही.
तस्मादस्य स्वयं चाहं भवाम्यद्य सहव्रता
म्हणून आज मी स्वतःच तिच्या व्रतात सहभागी होईन.
अथ भूत्वा कुमारी तु सा चिन्तापरमेव च
नंतर ती कुमारिका झाली आणि ती खोल विचारात पडली.
तस्यामाधत्त गर्भे स तेजस्विनमुदा रधीः
त्याने तिच्या पोटी तेजस्वी आणि उदार असा मुलगा ठेवला.
पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधत्तदा
तिने सर्व गुणांनी युक्त असा बभ्रू नावाचा मुलगा जन्माला घातला, आणि देवावृद्धाने त्याचे पालन केले.
गुणान्देवावृधस्यापि कीर्तयन्तो महात्मनः
महात्मा देवावृद्धाचे गुण सर्वजण स्तुती करीत.
बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर्देवावृथः समः
बभ्रू हा मनुष्यात श्रेष्ठ होता आणि देवांसारखा, तसेच देवावृद्धही.
येमृतत्वमनुप्राप्ता बब्रोर्देवावृधादपि
बभ्रू आणि देवावृद्ध यांच्या वंशात अमरत्व प्राप्त करणारे लोक जन्मले.
कीर्त्तिमांश्च महाभोजः सात्त्वतानां महारथः
कीर्तिमान आणि महाबोज हे सात्त्वतांचा मोठा रथी होते.
गान्धारी चैव माद्री च धृष्टैर्भार्ये बभूवतुः
गांधारी आणि माध्री या धृष्टाच्या पत्नी झाल्या.
साद्री युधाजितं पुत्रं ततो मीढ्वांसमेव च
साद्रीने युधाजित नावाचा मुलगा आणि नंतर मीढ्वांसही जन्माला घातला.
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्य द्वौ बभूवतुः
अनमित्राचा मुलगा निग्न होता आणि निग्नाचे दोन मुलगे झाले.
तस्य सत्राजितः सूर्यः सखा प्राणसमो ऽभवत्
सत्राजितासाठी सूर्य मित्रासारखा, जीवापेक्षा प्रिय झाला.
तोयं कूलात्समुद्धर्तुमुपस्थातुं ययौरविम्
तो नदीच्या काठी पाणी आणण्यासाठी सूर्याकडे गेला.
सुस्पष्टमूर्त्तिर्भगवांस्तेजोमण्डलवान्विभुः
भगवान तेजस्वी आणि स्पष्ट रूपात प्रकट झाले.
यथैव व्योम्नि पश्यामि त्वामहं ज्योतिषां पते
जसा मी आकाशात तुला पाहतो, तसाच मी आता तुला प्रत्यक्ष पाहतो, हे प्रकाशाच्या अधिपती.
को विशेषो विवस्वंस्ते सख्येनोपगतस्य वै
हे तेजस्वी, तू मित्रासारखा जवळ आला आहेस, तर यात काय वेगळेपण आहे?
स्वकण्ठादवमुच्याथ बबन्ध नृपतेस्तदा
मग राजाने आपल्या गळ्यातून ते काढून त्या वेळी बांधले.
प्रीतिमानथ तं दृष्ट्वा मुहूर्त्तं कृतवान्कथाम्
त्याला पाहून प्रसन्न होऊन, त्याने थोडा वेळ त्याच्याशी संवाद साधला.
प्रोवाचाग्निसवर्णं त्वां येन लोकः प्रपश्यति
तो म्हणाला, 'हे अग्निसारखे तेजस्वी, ज्यामुळे जग तुला पाहते, ते मी तुला देतो.'
स्यमं तकं नाममणिं दत्तवांस्तस्य भास्करः
सूर्याने त्याला 'स्यामंतक' नावाचा रत्न दिला.
विस्मापयित्वाथ ततः पुरीमन्तःपुरं ययौ
मग सर्वांना आश्चर्यचकित करून तो राजवाड्यात गेला.
ददौ भ्रात्रे नरपतिः प्रेम्णा सत्राजिदुत्तमम्
राजाने प्रेमाने उत्कृष्ट स्यामंतक आपला भाऊ सत्राजिताला दिला.
कामवर्षी च पर्जन्यो न च व्याधिभयं तथा
पावसाळ्याने हवे तसे पाऊस पाडला आणि रोगाचा कोणताही धोका राहिला नाही.
गोविन्दो न च तं लेभे शक्तो ऽपि न जहार च
गोविंदाला ते मिळाले नाही, आणि जरी तो समर्थ असला तरी त्याने ते घेतले नाही.
स्यमन्तककृते सिंहाद्वधं प्राप सुदारुणम्
स्यामंतकामुळे त्याला सिंहाकडून भयंकर मृत्यू आला.
आदाय च मणिं दिव्यं स्वबिलं प्रविवेश ह
आणि ते दिव्य रत्न घेऊन तो आपल्या गुहेत गेला.
मणिं गृध्नोस्तु मन्वानास्तमेव विशशङ्किरे
रत्न गिधाडाकडे आहे असे समजून सर्वांनी त्याच्यावर शंका घेतली.