पूरो प्रीतो ऽस्मि भद्रं ते गृहाण त्वं स्वयौवनम्
"पूरू, मी तुझ्यावर खूष आहे. तुला शुभेच्छा! आता तुझं तरुणपण परत घे."
प्रतिपेदे जरां राजा ययातिर्नहुषात्मजः
राजा ययातीनं, नहुषाचा पुत्र, पुन्हा वार्धक्य स्वीकारलं.
अभिषेक्तुकामं च नृपं पूरुं पुत्रं कनीयसम्
आपल्या धाकट्या पुत्र पूरूला राजा म्हणून अभिषेक करायची इच्छा त्याला झाली.
कथं शुक्रस्य नप्तारं देवयान्याः सुतं प्रभो
"शुक्राचा नातू, देवयानीचा पुत्र, प्रभो, तो कसा राजा होईल?"
यदुर्ज्येष्ठस्तव सुतो जातस्तमनुदतुर्वसुः
यदु, तुझा ज्येष्ठ पुत्र, जन्माला आला; पण तुर्वसूने त्याला मान्य केलं नाही.
सुतः संबोधयामस्त्वां धर्मं समनुपालय
"मुला, आम्ही तुला सांगतो—धर्माचं पालन कर."
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः सर्वे शृण्वन्तु मे वचः
ब्राह्मणांसह सर्व जातीचे लोक, माझे शब्द ऐका.
मातापित्रोर्वचनकृद्वीरः पुत्रः प्रशस्यते
जो मुलगा आईवडिलांचे म्हणणे ऐकतो आणि त्याप्रमाणे वागतो, तो खरा वीर समजला जातो.
प्रतिकूलः पितुर्यश्च न स पुत्रः सतांमतः
पण जो मुलगा वडिलांच्या विरोधात वागतो, त्याला सज्जन लोक मुलगा मानत नाहीत.
यदुनाहमवज्ञातस्तथा तुर्वसुनापि च
यदु आणि तुर्वसु या दोघांनी मला अवमान केले.
पूरुणा तु कृतं वाक्यं मानितश्च विशेषतः
पण पुरूने माझे म्हणणे मानले आणि मला विशेष सन्मान दिला.
सर्वे कामा मम कृताः पूरुणा पुण्यकारिणा
पुण्य करणाऱ्या पुरूने माझी सर्व इच्छापूर्ती केली.
पुत्रो यस्त्वानुवर्त्तेत स राजा तु महामते
हे महाज्ञानी, जो मुलगा वडिलांचे ऐकतो, तोच खरा राजा होण्यास योग्य असतो.
यः पुत्रो गुणसंपन्नो मातापित्रोर्हितः सदा
जो मुलगा गुणांनी भरलेला आहे आणि नेहमी आईवडिलांचे हित पाहतो—
अर्हे ऽस्य पूरू राज्यस्य यः प्रियः प्रियकृत्तव
तोच मुलगा, जो प्रिय आहे आणि आनंद देतो, राजसत्ता मिळवण्यास योग्य आहे, हे पुरूंनो.
पौरजान पदैस्तुष्टैरित्युक्ते नाहुषस्तदा
नागरिक या शब्दांनी संतुष्ट झाले तेव्हा, नाहुषाने पुढे असे सांगितले.
दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं तु न्यवेशयत्
त्याने तुर्वसुला आग्नेय दिशेला वसवले.
प्रतीच्यामुत्तरस्यां च द्रुह्युं चानुं च तावुभौ
उत्तरपश्चिम दिशेला त्याने दुसरे दोघे, द्रुह्य आणि अनु, वसवले.
व्यभजत्पञ्चधा राजा पुत्रेभ्यो नाहुषस्तदा
नंतर राजा नाहुषाने आपले राज्य पाच भागांत मुलांमध्ये वाटले.
यथाप्रदेशं धर्मज्ञैर्धर्मेण प्रतिपान्यते
प्रत्येक प्रदेश धर्म जाणणाऱ्यांनी धर्माने चालवला.
पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु प्रीतिमा नभवन्नृपः
राजाची समृद्धी मुलांकडे गेल्यावर तो राजा आनंदी झाला.
प्रीतिमानभवद्राजा भारमावेश्य बन्धुषु
आपला भार नातेवाईकांवर सोपवल्यावर राजा सुखावला.
याभिः प्रत्याहरेत्कामात्कूर्मौंऽगानीव सर्वशः
ज्यामुळे माणूस आपली सर्व इच्छाशक्ती मागे घेऊ शकतो, जसे कासव आपली सर्व अंगे आत ओढतो.
हविषा कृष्णवर्त्मेव भूय एवाभिवर्द्धते
जसे आहुती दिल्यावर काळपट वाट पुन्हा वाढते, तसेच तो पुन्हा फुलतो.
नालमेकस्य तत्सर्वमिति पश्यन्न मुह्यति
हे सर्व एका माणसासाठी पुरेसं नाही, असं पाहून तो माणूस मोहात पडत नाही.
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा
कर्माने, मनाने आणि वाणीने त्या वेळी ब्रह्म मिळतं.
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा
जेव्हा माणूस काहीच इच्छा करत नाही किंवा द्वेष करत नाही, तेव्हा त्याला ब्रह्म मिळतं.
यैषा प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखम्
ही तृष्णा म्हणजेच शेवटपर्यंतची व्याधी आहे; तिला सोडल्यावर सुख मिळतं.
जीविताशा धनाशा च जीर्यतो ऽपि न जीर्यति
जरी शरीर म्हातारे झालं तरी जगण्याची आणि धनाची इच्छा कधीच जुनी होत नाही.
कृष्णाक्षयसुखस्यैतत्कलां नर्हन्ति षोडशीम्
कृष्णाच्या अखंड आनंदाच्या सुखाशी सोळा भागही जुळू शकत नाहीत.