वासस्ते पाप म्लेच्छेषु भविष्यति न संशयः
तुझं वास्तव्य पापी परधर्मीय लोकांत होईल, यात काहीच शंका नाही.
एवं तु तुर्वसुंशप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः
अशा रीतीने ययातीनं आपल्या पुत्राला, म्हणजे तुर्यसूला, शाप दिला.
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम्
द्रुह्यू, तू असा रूप घे की ज्यामुळे वर्ण आणि सौंदर्य नष्ट होईल.
पूर्णे वर्षसहस्रे ते प्रतिदास्यामि यौवनम्
एक हजार वर्षे पूर्ण झाली की, मी तुला पुन्हा तारुण्य परत देईन.
न सुखं चास्य भवति न जरां तेन कामये
त्याला सुख मिळणार नाही, आणि मला त्याच्यासाठी ती वार्धक्यही नको आहे.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि
तू, जो माझ्या हृदयातून जन्मलास, आपलं तारुण्य मला देत नाहीस.
नौप्लवोत्तरसंचारस्तव नित्यं भविष्यति
तुला कधीच नौकेने नदी ओलांडता येणार नाही.
अनो त्वं प्रतिपाद्यस्व पाप्मानं जरया सह
अनु, तू पाप आणि वार्धक्य एकत्र स्वीकारावं लागेल.
न जुहोति स काले ऽग्निं तां जरां नाभिकामये
तो योग्य वेळी अग्नीला होम देत नाही; मला त्याच्यासाठी ते वार्धक्य नको आहे.
यस्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि
तू, जो माझ्या हृदयातून जन्मलास, आपलं तारुण्य मला देत नाहीस.
प्रजा च यौवनं प्राप्ता विनशिष्यत्यनो तव
अनु, तुझी संतती जरी तारुण्यात पोहोचली तरी ती नष्ट होईल.
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह
पुरु, तुलाही पाप आणि वार्धक्य एकत्र स्वीकारावं लागेल.
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तो ऽस्मियौवने
कवी उशनाचा शाप असल्यामुळे, मला तारुण्यातही समाधान मिळत नाही.
पूर्णे वर्षसहस्रे ते प्रतिदास्यामि यौवनम्
एक हजार वर्षे पूर्ण झाली की, मी तुला पुन्हा तारुण्य परत देईन.
एवमुक्तः प्रत्युवाच पुत्रः पितरमञ्जसा
असं वडिलांनी म्हटल्यावर, पुत्रानं सरळपणे उत्तर दिलं.
प्रतिपत्स्ये च ते राजन्पाप्मानं जरया सह
राजा, मी तुझ्याकडून पाप आणि वार्धक्य स्वीकारतो.
जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव
मी वार्धक्याने झाकला जाईन आणि तुझं वय व रूप धारण करीन.
पूरो प्रीतो ऽस्मि भद्रं ते प्रीतश्चेदं ददामि ते
पुरु, मी तुझ्यावर खूष आहे; तुझं कल्याण होवो. तू खूष असलास म्हणून मी हे तुला देतो.
पूरोरनुमतो राजा ययातिः स्वजरां ततः
पूरूच्या संमतीने राजा ययातीनं आपलीच वार्धक्य परत घेतली.
गौरवेणाथ वयसा ययातिर्नहुषात्मजः
मान आणि वयाचा विचार करून, नहुषाचा पुत्र ययातीनं
यथाकामं यथोत्साहं यथाकालं यथासुखम्
आपल्या इच्छेनुसार, उत्साहाने, योग्य वेळी आणि आनंदाने
देवानतर्पयद्यज्ञैः पितॄञ्श्राद्धैस्तथैव च
देवतांना यज्ञांनी आणि पितरांना श्राद्धांनी तृप्त केले.
अतिथीनन्नपानैश्च वैश्यंश्च परिपालनैः
अतिथींचं अन्नपाण्याने स्वागत केलं आणि वैश्यांचं रक्षण केलं.
धर्मेण च प्रजाः सर्वा यथावदनुरञ्जयत्
धर्माने सर्व प्रजेला योग्य प्रकारे आनंद दिला.
स राजा सिंहविक्रान्तो युवा विषयगोचरः
तो राजा सिंहासारखा पराक्रमी, तरुण आणि आपल्या राज्यात सक्रीय होता.
स मार्गमाणः कामानामतद्दोषनिदर्शनात्
तो आपल्या इच्छा पूर्ण करत असताना, त्यांच्या दोषांचाही अनुभव घेत होता.
अपश्यत्स यदा तान्वै वर्द्धमानान्नृपस्तदा
राजाने पाहिलं की त्या इच्छा वाढत आहेत.
संप्राप्य स तु तान्कामांस्तृप्तः खिन्नश्च पार्थिवः
त्या इच्छा मिळवल्यावर राजा तृप्तही झाला आणि थकूनही गेला.
परिसंख्याय काले च कलाः काष्ठास्तथैव च
त्याने काळाच्या विभागांची—कला आणि काष्ठा—मोजणी केली.
यथा सुखं यथोत्साहं यथाकालमरिन्दम
आपल्या सोयीने, उत्साहाने आणि योग्य वेळी, हे शत्रूंना जिंकणाऱ्या,