पुत्रकामस्तपस्तेपे नृपो दीर्घतपास्तथा
पुत्राची इच्छा असलेल्या राजाने दीर्घ काळ तपस्या केली.
वरेण च्छन्दयामास ततो धन्वन्तरिर्नृपम्
मग धन्वंतरीने राजाला इच्छेप्रमाणे वर दिला.
तथेति समनुज्ञाय तत्रैवान्तरधात्प्रभुः
तसे होईल असे मान्य करून, प्रभू तिथेच अदृश्य झाले.
काशिराजो महाराजः सर्व रोगप्रणाशनः
काशीचा राजा, महान राजा, सर्व रोगांचा नाश करणारा होता.
तमष्टधा पुनर्व्यस्य शिष्येभ्यः प्रत्यपादयत्
त्याने पुन्हा त्या गोष्टी आठ भागांत विभागल्या आणि आपल्या शिष्यांना शिकवल्या.
अथ केतुमतः पुत्रो जज्ञे भीमरथो नृपः
मग केतुमताचा मुलगा भीमरथ नावाचा राजा जन्माला आला.
दिवोदास इति ख्यातो वाराणस्यधिपो ऽभवत्
तो दिवोदास म्हणून प्रसिद्ध झाला आणि वाराणसीचा अधिपती झाला.
शून्यां निवेशयामास क्षेमको नाम राक्षसः
एक क्षेमक नावाचा राक्षस, जेव्हा ती नगरी ओस पडली होती, तेव्हा तिथे राहायला गेला.
शून्या वर्षसहस्रं वै भवित्रीति पुनः पुनः
पुन्हा पुन्हा असं सांगितलं जायचं की, 'ही नगरी हजार वर्षे ओस पडून राहील.'
विषयान्ते पुरीं रम्यां गोमत्यां संन्यवेशयत्
त्याने आपल्या राज्याच्या सीमेवर, गोमती नदीच्या काठी एक रम्य नगरी वसवली.
निकुंभश्चापि धर्मात्मा सिद्धक्षेत्रं शशाप यः
धार्मिक वृत्तीचा निकुंभ नावाचा पुरुष, ज्याने त्या पवित्र स्थळाला शाप दिला.
वसते स महातेजाः स्फीतायां वै नराधिपः
तो तेजस्वी राजा त्या समृद्ध भूमीत राहू लागला.
देव्याः स प्रियकामस्तु वसन्वै श्वशुरान्तिके
तो आपल्या प्रिय पत्नीच्या प्रेमासाठी, सासऱ्याजवळ राहू लागला.
पूर्वोक्तरूपसंवेषैस्तोषयन्ति महेश्वरीम्
पूर्वी सांगितल्याप्रमाणे वेष घालून त्यांनी महेश्वरीला संतुष्ट केलं.
जुगुप्सते सा नित्यं वै देवं देवीं तथैव च
ती नेहमीच त्या देवतेचा आणि देवतेच्या पत्नीचा तिरस्कार करायची.
दरिद्रः सर्वथैवेह हा कष्टं लज्जते न वै
तो इथे अगदी गरीब आहे; हाय, त्याला काहीच लाज वाटत नाही.
स्मितं कृत्वा तु वरदा हरपार्श्वमथागमत्
वर देणारी देवी स्मित करत हराच्या जवळ गेली.
नेह वत्स्याम्यहं देव नय मां स्वं निवेशनम्
देवा, मी इथे राहणार नाही; मला माझ्या घरात घेऊन चल.
वासार्थं रोचयामास पृथिव्यां तु द्विजोत्तमाः
राहण्यासाठी, श्रेष्ठ ब्राह्मणांना पृथ्वीवर जागा हवी होती.
दिवोदासेन तां ज्ञात्वा निविष्टां नगरीं भवः
दिवोदासाने ती नगरी वसवली हे कळल्यावर, भवाने कृती केली.
गणेश्वर पुरीं गत्वा शून्यां वाराणसीं कुरु
गणाधिपती, त्या नगरीत जाऊन वाराणसी ओस पडू दे.
ततो गत्वा निकुंभस्तु पुरीं वाराणसीं पुरा
मग प्राचीन काळी निकुंभ त्या वाराणसी नगरीत गेला.
श्रेयस्ते ऽहं करिष्यामि स्थानं मे रोचयानघ
तुझ्या कल्याणासाठी, हे निष्पापा, मला आवडेल असं एक स्थान मी निर्माण करीन.
तथा स्वप्ने यथा दृष्टं सर्वं कारितवान्द्विजः
जसं स्वप्नात पाहिलं तसंच त्या ब्राह्मणाने सर्व काही केलं.
पूजा तुमहती चैव नित्यमेव प्रयुज्यते
तेथे नेहमीच मोठ्या भक्तीने पूजा केली जात होती.
अन्नप्रदानयुक्तैश्च ह्यत्यद्भुतमिवाभवत्
अन्नदानासह ती पूजा फारच अद्भुत वाटू लागली.
ततो वरसहस्राणि नागराणां प्रयच्छति
नंतर त्याने नगरातील लोकांना हजारो वर दिले.
राज्ञस्तु महिषी श्रेष्टा सुयशा नाम विश्रुता
राजाची मुख्य राणी, सुप्रसिद्ध आणि श्रेष्ठ, तिचं नाव सुयशा होतं.
पूजां तु विपुलां कृत्वा देवी पुत्रानयाचत
राणीने मोठ्या भक्तीने पूजा करून पुत्रांची मागणी केली.
न प्रयच्छति पुत्रांस्तु निकुंभः कारणेन तु
पण काही कारणास्तव निकुंभाने पुत्र देण्यास नकार दिला.