कृताञ्जलिः सार्वहस्तः प्रचेता भार्गवान्तिकम्
प्रचेताने सर्व हातांनी नमस्कार करून, भार्गवांच्या जवळ गेला.
अभ्येत्याकृष्टधनुषः स तस्य चरणाब्जयोः
तो धनुष्य ताणून त्यांच्या कमळासारख्या पायांजवळ गेला.
रक्ष मां भृगुशार्दूल कृपया शरणागतम्
‘भृगुकुळातील श्रेष्ठा, मी तुझ्या आश्रयाला आलोय, कृपया माझे रक्षण कर.’
स्थितो ऽस्मि तव निर्देशेशाधि किं करवाणि वै
‘मी तुझ्या आज्ञेवर उभा आहे—माझ्याकडून काय करावे हे सांग.’
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे भार्गवं प्रति वरुणागमनं नाम सप्तपञ्चशत्तमो ऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या मध्यमभागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादात ‘भार्गवाकडे वरुणाचे आगमन’ हा पंचपंचाशीतम अध्याय संपला.
संजहार पुनर्धीमानस्त्रं मृगुकुलोद्वहः
मृगकुळातील श्रेष्ठ त्या बुद्धिमान ऋषीने आपले अस्त्र मागे घेतले.
विलोक्य बिगतक्रोधस्तमुवाच हसन्निव
त्याला पाहून, राग शांत झाल्यावर, तो हसतासारखा म्हणाला.
समायाता महेन्द्राद्रौ निवसंतं सरित्पते
‘नद्यांचा अधिपती, तू महेंद्र पर्वतावरून येथे आला आहेस.
अधो निपातितं क्षेत्रं गोकर्णमृषिसेवितम्
गोकर्ण नावाचे, ऋषींनी पूजिलेले क्षेत्र खाली गेले आहे.
अधावन्मामुपागम्य मुनयस्तीर्थवासिनः
तीर्थस्थळी राहणारे ऋषी धावत माझ्याकडे आले.
भवन्तमागतो द्रष्टुं सहैभिर्मुनिपुङ्गवैः
मी या श्रेष्ठ ऋषींना घेऊन तुला भेटायला आलो आहे.
दातुमर्हति तत्क्षेत्रमेषां तोये च पूर्ववत्
त्यांना ते क्षेत्र आणि त्याचे पाणी पूर्वीप्रमाणे द्यावे हे योग्य आहे.
निरूप्य मनसा राममिद भूयो ऽब्रवीद्वचः
मनाशी विचार करून रामाने पुन्हा असे शब्द सांगितले.
तथा हि मे वरो दत्तः पुरानेन विरिञ्चिना
‘खरंच, पूर्वी विरिंचीने मला असा वर दिला होता.
कातरं समुपायातो वशतां तव भार्गव
‘भयभीत होऊन, तुझ्या अधीन होऊन मी तुझ्याकडे आलो आहे, भार्गवा.
कथं न कुर्यां कर्मेदमहं क्षत्त्रकुलान्तक
‘क्षत्रियांचा संहार करणाऱ्या, हे कर्म मी कसे करू नये?
तावत्संघारयिष्यामि भूमौ सलिलमात्मनः
मी माझ्या स्वतःच्या स्वरूपातील पाणी या पृथ्वीवर गोळा करीन.
यथागतं प्रचिक्षेप धनुर्निर्भिद्य भार्गवः
भृगुवंशीय भृगुने धनुष्याने भेदून, जसे आले तसे ते दूर फेकले.
स्रुवं जग्राह मतिमान्क्षप्तुकामो जलाशये
शहाण्या भृगुने पाणी टाकण्यासाठी स्रुवा उचलला.
अन्तर्हिते सरिन्नाथे रामः सुवमुदङ्मुखः
जेव्हा नदीचा स्वामी अदृश्य झाला, तेव्हा रामाने स्रुवा हातात घेऊन पूर्वेकडे तोंड केले.
क्षिप्तत्वेन समुद्रे तु दिशमुत्तरपश्चिमाम्
समुद्रात ते फेकून, त्याने ते उत्तर-पश्चिम दिशेला वळवले.
तीर्थं शुर्पारकं नाम सर्वपापविमोचनम्
शूर्पारक नावाचे तीर्थ, सर्व पापे दूर करणारे आहे.
तीर्थं तदन्तरीकृत्य स्रुवो रामकराच्च्युतः
त्या जागेला पवित्र ठिकाण करून, रामाच्या हातातून स्रुवा खाली पडला.
यत्राभूद्रामसृष्टाया भुवो निष्ठाथ पार्थिव
राजा, जिथे रामाने निर्माण केलेल्या भूमीची स्थापना झाली.
उत्सारयित्वा सलिलं समुद्रस्तावदात्मनः
समुद्राने पाणी मागे घेतल्यावर, त्याने स्वतःचे रूप दाखवले.
अनतिक्रान्तमर्यादो यथाकालं भृगूद्वहः
महान भृगु नेहमी मर्यादा ओलांडत नाही, आणि योग्य वेळी कृती करतो.
विज्ञाय पूर्वसीमान्तां भुवमभ्युत्ससर्ज ह
पूर्वीची सीमा ओळखून, त्याने भूमी सोडली.
नगरग्रमसीमानः किञ्चित्किञ्चित्क्वचित्क्वचित्
शहरांची आणि गावांची सीमा, इथे-तिथे, वेगवेगळ्या ठिकाणी.
तत्र दैवात्तथा स्थानान्निम्नत्वात्स प्रलक्ष्य तु
तेथे, दैवी इच्छेने आणि त्या जागांमधून, त्याने नीच भाग ओळखले.
यथाभिलषितं स्थानं प्रददौ प्रीतिपूर्वकम्
ज्याला जसे हवे होते ते स्थान त्याने आनंदाने दिले.