विशीर्यमाणलहरीशतफेनौघसोभितम्
शेकडो फुटणाऱ्या लाटांमधून तयार होणाऱ्या फेसाच्या राशींनी ते सुंदर दिसत होते.
संसेव्यमानस्तरलैर्लहरीकणशीतलैः
खेळकर आणि हलणाऱ्या लाटांच्या थंड थेंबांनी ते सतत न्हालं जात होतं.
विशश्रमे महाबाहुर्द्रष्टुकामः प्रचेतसम्
महाबाहू त्याला प्रचेतसाला पाहायची फार इच्छा होती, म्हणून तो थकला.
मेघगंभिरया वाचा वरुणं वाक्यमब्रवीत्
मेघासारख्या गंभीर आवाजात त्याने वरुणाला असे सांगितले.
तस्मात्स्वरूपधृङ्मह्यं प्रचेतो देहि दर्शनम्
माझ्यासाठी प्रचेतसाचं दर्शन घडव, हे रूपधारी.
न चचाल निजस्थानान्नृप धीरतरस्त्वयम्
राजा, तो अत्यंत स्थिर मनाचा असल्याने आपल्या जागेवरून हलला नाही.
न ददौ दर्शनं तस्मै प्रतिवाच्यं च नाभ्यधात्
त्याने त्याला दर्शन दिलं नाही, आणि काही उत्तरही दिलं नाही.
अत्यन्तमिति कार्यार्थी विदुषा समुपेक्षितम्
आपल्या हेतूवर ठाम असताना, तो ज्ञानी व्यक्तीने पूर्णपणे दुर्लक्ष केला.
चुकोप तमभिप्रेक्ष्य रामः शस्त्रभृतां वरः
हे पाहून, शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ असलेला राम रागावला.
निस्तोयमर्णवं कर्तुमियेष रुषितो भृशम्
रागाने भरून, त्याने समुद्राला पाण्याविना करायचं ठरवलं.
ततः प्रणम्य मनसा शर्वं रामो महाद्धनुः
मग राम, मोठ्या धनुष्याचा धारक, मनाने शर्वाला वंदन करू लागला.
अभिमृश्य धनुःश्रेष्ठं सगुणं भृगुसत्तमः
भृगूश्रेष्ठ रामाने आपल्या उत्तम, प्रत्यंचा असलेल्या धनुष्याला स्पर्श केला.
ज्याघोषः शुश्रुवे तस्य दिविस्पृगतिनिष्ठुरः
त्याच्या धनुष्याच्या प्रत्यंचेचा कठोर आवाज आकाशापर्यंत ऐकू गेला.
ततः सरभसं रामश्चापे कालानलोपमम्
मग रामाने वेगाने आपल्या धनुष्यावर काळाग्नीप्रमाणे अस्त्र ठेवले.
तस्मिन्नस्त्रं महाघोरं भार्गवं वह्निदैवतम्
त्यावर त्याने अग्निदेवतेला समर्पित, भीषण भर्गवास्त्र ठेवले.
ततश्चचाल वसुधा सशैलवनकानना
मग पर्वत, वन आणि उपवनांसह पृथ्वी थरथरू लागली.
संधितास्त्रं भृगुश्रेष्ठं क्रोधसंरक्तलोचनम्
रागाने डोळे लाल झालेले भृगूश्रेष्ठ रामाने ते अस्त्र बसवले.
सदिग्दाहभ्रपटलैरभवन्संवृता दिशः
दिशा धुराने भरलेल्या ढगांच्या थरांनी आच्छादित झाल्या.
मन्दरश्मिरशीतांशुरभूतसंरक्तमण्डलः
सूर्य आणि शीतल किरणांचा चंद्र, दोघेही रक्तवर्णी दिसू लागले.
किमेतदिति संभ्रान्ता धूमोद्गारातिभीषणम्
धुराचा भयंकर लोट पाहून सगळे घाबरले आणि 'हे काय?' असे विचारू लागले.
धनुर्विकर्षमाणं तं स्फुरज्ज्वालाग्रसायकम्
त्याने धनुष्य ओढले, आणि त्याच्या टोकाला जळणाऱ्या ज्वाळेने उजळलेला बाण होता.
आकर्णाकृष्टकोदण्डमण्डलाभ्यं तरस्थितम्
त्याने धनुष्य पूर्णपणे कानापर्यंत ओढले होते, व ते वक्र धनुष्य जोरात धरले होते.
विकृष्टधनुषस्तस्य रूपमुग्रं रवेरिव
त्याचे धनुष्य ओढलेले रूप सूर्यासारखे भयंकर दिसत होते.
कल्पान्ताग्नसमज्वालाभीषणं स्फुरतो वपुः
त्याचे शरीर चमकत होते, आणि ते कल्पांताच्या अग्नीच्या ज्वाळांसारखे भीतीदायक भासत होते.
स्फुरत्क्रोधानलज्वालापरीतस्यातिरौद्रताम्
त्याच्या भोवती संतापाच्या अग्नीच्या उडणाऱ्या ज्वाळा होत्या, आणि तो अत्यंत भयंकर दिसत होता.
वपुर्विकृष्टचापस्य भृकुटीकुटिलाननम्
त्याचे धनुष्य ओढलेले शरीर आणि भुवया आठवलेल्या चेहरा दोन्ही तितकेच तिव्र दिसत होते.
जाज्वल्यमानवपुषं तं दृष्ट्वा सहसा भयात्
त्याचे जाज्वल्य शरीर पाहून सगळ्यांना अचानक भीतीने ग्रासले.
ततो ऽस्त्राग्निस्फुरद्धूमपटलैः शकलीकृतम्
मग त्या जळणाऱ्या अस्त्राच्या धुराच्या मोठ्या लोटांनी सर्व काही तुकडे झाले.
ज्वलदस्त्रानलज्वालाप रितापपराहतः
त्या जळणाऱ्या अस्त्राच्या ज्वाळांनी सर्व पापी नष्ट झाले.
तिमिङ्गिलतिमिग्राहनक्रमत्स्याहिकच्छपाः
तिमिंगिल, मगर, मासे, सर्प आणि कासव,