वसंति तस्मिन्ये ते हि सिद्धिं प्राप्स्यन्त्यभीप्सिताम्
जे लोक तिथे राहतात, त्यांना आपल्या इच्छित सिद्धी सहज मिळते.
अन्यस्मात्कोटिगुणितं भवेत्तस्मिन्फलं नृप
राजन, तिथे मिळणारे फळ इतर कुठल्याही ठिकाणच्या फळापेक्षा कोटीने अधिक असते.
महता तपसा युक्ता मुनयस्तन्निवासिनः
महान तपश्चर्या करणारे ऋषी तिथेच राहतात.
वसंतस्तत्र ते सर्वे संप्रधार्य परस्परम्
ते सर्वजण एकत्र राहून परस्पर चर्चा करतात.
अगस्त्यपीततोये ऽब्धौ परितो राजनन्दनैः
अगस्त्याने कोरडा केलेल्या समुद्राभोवती, राजपुत्रांसह,
भूभागेषु तथान्येषु पुरग्रमाकरादिषु
तसेच इतर प्रदेशांमध्ये—नगर, खेडी आणि खाणी अशा ठिकाणीही,
किमकार्षुर्मुनिश्रेष्ठ जनास्तन्निलयास्ततः
मुनीश्रेष्ठा, तिथे राहणाऱ्या लोकांनी पुढे काय केले?
केन वापि प्रकारेण ब्रह्मन्नेतद्वदस्व मे
ब्रह्मन्, त्यांनी कोणत्या प्रकारे किंवा कशामुळे असे केले, हे मला सांग.
अनूपेषु प्रदेशेषु नाशितेषु दुरात्मभिः
दलदलीच्या प्रदेशात आणि दुष्ट लोकांनी उद्ध्वस्त केलेल्या जागी,
तत्रैव चावसन्कृच्छ्रात्केचित्क्षेत्रनिवासिनः
तरीही काही शेतकरी तिथेच राहिले आणि त्रास सहन केला.
बभूव भुविधर्मात्मा दिलीप इति विश्रुतः
पृथ्वीवर दिलीप नावाचा एक धर्मात्मा प्रसिद्ध राजा होता.
वनं जगाम मेधावी तपसे धृतमानसः
तो बुद्धिमान राजा तप करण्याच्या निर्धाराने वनात गेला.
पालयामास धर्मेण विजित्य सकलानरीन्
त्याने सर्व शत्रूंना जिंकून, धर्माने राज्य केले.
सर्वधर्मार्थकुशलः श्रीमानमितविक्रमः
तो सर्व धर्म आणि अर्थात पारंगत, श्रीमंत आणि संयमी पराक्रमी होता.
स चापि पालयन्नुर्वीं सम्यग्विहतकण्टकाम्
त्यानेही सर्व विघ्न दूर करून पृथ्वीचे योग्य प्रकारे पालन केले.
स शुश्रावात्मनः पूर्वं पूर्वजानां महीपतिः
त्या राजाने पूर्वीच्या आपल्या पूर्वजांविषयी ऐकले.
ब्रह्मदण्डहतान्सर्वान्पितञ्छ्रुत्वातिदुःखितः
सर्व पूर्वज ब्रह्मदंडाने मारले गेले, हे ऐकून तो फार दुःखी झाला.
स मन्त्रिप्रवरे राज्यं विन्यस्य तपसे वनम्
त्याने राज्य आपल्या प्रधान मंत्र्याकडे सोपवून, तपासाठी वनात गेला.
तपसा महाता पूर्वमायुषे कमलोद्भवम्
पूर्वीच्या काळात, मोठ्या तपस्येने त्याने कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मदेवाला दीर्घायुष्य मिळवून दिले.
ततो गङ्गां महाराज समाराध्य प्रसाद्य च
मग, राजन, त्याने गंगामातेची मनापासून पूजा करून तिला प्रसन्न केले.
ततस्तां शिरसा धर्त्तु तपसाऽराधयच्छिवम्
यानंतर, त्याने गंगेला आपल्या डोक्यावर धारण केले आणि तपश्चर्येने शंकराची भक्ती केली.
मेरोर्मूर्ध्नस्ततो गङ्गां पतं ती शिरसात्मनः
मग मेरू पर्वताच्या शिखरावरून गंगा त्या संयमी पुरुषाच्या डोक्यावर पडली.
सा तच्छिरः समासाद्य महावेगप्रवाहिनी
ती गंगा, प्रचंड वेगाने वाहत, त्या डोक्यावर पोहोचली.
चुलकोदकवच्छंभोर्विलीनां शिरसि प्रभोः
शंभू प्रभूंच्या डोक्यावर, ती पाण्याच्या थेंबासारखी पूर्णपणे विलीन झाली.
स तां शर्वप्रसादेन लब्ध्वा तु भुवमागताम्
शर्वाच्या कृपेने, ती पृथ्वीवर आली तेव्हा त्याने तिला मिळवले.
सऽनुव्रजन्ती राजानं राजर्षेर्यजतः पथि
ती गंगा, त्या राजर्षीच्या यज्ञमार्गावर, राजाला मागून चालत गेली.
स तु राजऋषिः क्रुद्धो यज्ञवाटे ऽखिले तया
पण तो राजर्षी, रागावलेला, यज्ञस्थळी तिच्यासोबत होता.
अतन्द्रितो वर्षशतं शुश्रूषितवा स तं पुनः
शंकेशिवाय, त्याने शंभर वर्षे पुन्हा एकदा त्याची सेवा मन लावून केली.
उषित्वा सुचिरं तस्यनिसृता जठराद्यतः
खूप काळ तिथे राहून, ती गंगा त्याच्या पोटातून बाहेर आली.
भगीरथानुगा भूत्वा तत्पितॄणामशेषतः
भगीरथाच्या मागे जाऊन, तिने त्याच्या सर्व पितरांना पूर्णपणे तृप्त केले.