इन्धनीभूतदेहास्ते पुत्राः संक्षयमागताः
तुझ्या मुलांची शरीरं जणू इंधनासारखी झाली आणि त्यांचा अंत झाला.
यतस्ते तेन राजेन्द्र न शोकं कर्तुमर्हसि
म्हणून, राजन, तुला त्यांच्यासाठी दुःख करू नये.
नष्टं मृतमतीतं च नानुशोचन्ति पण्डिताः
जे गेले, मरण पावले किंवा आता नाहीत, त्यासाठी शहाणे लोक कधीही शोक करत नाहीत.
तुरगानयनार्थाय नियुङ्क्ष्व नृपसत्तम
राजांमध्ये श्रेष्ठा, घोडे आणायला आज्ञा दे.
क्षणेन पश्यतां तेषां नारदो ऽन्तर्दधे मुनिः
त्यांच्या समोरच, नारद ऋषी क्षणात अदृश्य झाले.
दुःखशोकपरातात्मा दध्यौ चिरमुदारधीः
दुःख आणि शोकाने मन भरून गेलेला तो उदार विचार करणारा बराच वेळ विचार करत राहिला.
वसिष्ठः प्राह राजानं सांत्वयन्देशकालवित्
योग्य वेळ आणि जागा जाणणारे वसिष्ठ राजाला धीर देत बोलले.
लभते हृदि चेच्छोकः प्राप्तं धीर तया फलम्
जर दुःख मनात आले, तर धीर धरणारा त्याचा परिणाम भोगतो.
मन्वानो ऽनन्तरं कृत्यं कर्तुमर्हस्यसंशयम्
पुढचं कर्तव्य आठवून, तुला कोणतीही शंका न ठेवता ते करावं.
धृतिं सत्त्वं समालंब्य तथेति प्रत्यभाषत
धैर्य आणि बळावर आधार ठेवून, त्याने उत्तर दिलं, 'तसं होऊ द्या.'
ब्रह्मक्षत्त्रसभामध्ये शनैरिदमभाषत
ब्राह्मण आणि क्षत्रियांच्या सभेत, त्याने हळूहळू ही वाक्यं बोलली.
पतिताः पापकर्माणो निरये शाश्वतीः समाः
वाईट कर्म करणारे अनेक युगं नरकात पडले आहेत.
त्वदायत्तमशेषं मे श्रेयो ऽमुत्र परत्र च
माझं सर्व कल्याण, या जन्मात आणि पुढच्या जन्मात, पूर्णपणे तुझ्यावर अवलंबून आहे.
तुरगानयनार्थाय यत्नेन महातान्वितः
मोठ्या प्रयत्नाने, तो घोडे आणायला निघाला.
आदाय तुरगं वत्स शीघ्रमागन्तुमर्हसि
मुला, घोडा घे आणि लवकर परत ये.
तथेत्युक्त्वा महाबुद्धिः प्रययौ कपिलान्तिकम्
'तसं होऊ द्या' असं म्हणून, तो बुद्धिमान कपिलांकडे गेला.
प्रश्रयावनतो भूत्वा शनैरिदमुवाच ह
नम्र होऊन, वाकून, त्याने हळूहळू ही वाक्यं बोलली.
कोपं च संहर क्षिप्रं लोकप्रक्षयकारकम्
लवकरच आपला राग आवर, कारण तो जगाचा नाश करतो.
प्रशान्तिमुपयाह्याशुलोकाः संतु गतव्यथाः
सर्व लोकांना शांती लाभो आणि त्यांची सगळी दु:खे दूर होवोत.
ये त्वत्क्रोधाग्निनिर्दग्धास्तत्संततिमवेहि माम्
पण तुझ्या रागाच्या ज्वाळेत जे जळाले, त्यांना माझे वंशज समज.
सो ऽहं तस्य नियोगेन त्वत्प्रसादाभिकाङ्क्षया
त्याच्या आज्ञेने आणि तुझ्या कृपेची इच्छा धरून मी असे केले.
इति तद्वचनं श्रुत्वा योगीन्द्रप्रवरो मुनिः
ही वचने ऐकून योग्यांमध्ये श्रेष्ठ असा तो ऋषी,
स्वागतं भवतो वत्स दिष्ट्या च त्वमिहागतः
"बाळा, तुझे स्वागत आहे; सुदैवाने तू इथे आला आहेस."
अधिक्षिप्तो ऽस्य यज्ञो ऽपि प्रागतः संप्रवर्त्तताम्
"अर्धवट राहिलेला हा यज्ञही पुन्हा सुरू होईल."
दास्ये सुदुर्लभमपि त्वद्भक्तिपरितोषितः
"तुझ्या भक्तीने मी तृप्त झालो आहे, म्हणून अगदी दुर्मिळ गोष्टही तुला देईन."
पापानां मरणं त्वेषां न च शोचितुमर्हसि
"दुष्टांच्या मृत्यूबद्दल तुला दुःख करू नये."
वरं ददासि चेन्मह्यं वरये त्वां महामुने
"महामुने, जर तू मला वर देत असशील, तर मी तुलाच वर मागतो."
त्वद्रोषपावकप्लुष्टाः पितरो ये ममाखिलाः
"माझे सर्व पितर जे तुझ्या रागाच्या ज्वाळेत जळाले—"
ब्रह्मदण्डहतानां तु न हि पिण्डोदकक्रियाः
"ब्रह्मदंडाने मारलेल्यांसाठी पिंड किंवा तर्पणाची विधी होत नाही."
विद्यते पितृसालोक्यं न खलु श्रुतिचोदितम्
"त्यांना पितृलोकही मिळत नाही, कारण ते शास्त्रानुसार नाही."