वृद्धं पद्मासनासीनं नासाग्रन्यस्तलोचनम्
एक वृद्ध कमळाच्या आसनावर बसलेला, नाकाच्या टोकाकडे नजर लावलेला दिसला.
स्वतेजसाभिसरता परिबूर्णेन सर्वतः
तो सर्व बाजूंनी आपल्या तेजाने पूर्णपणे वेढलेला होता.
स्वान्तप्रकाशिताशेषविज्ञानमयविग्रहम्
त्याचे रूप ज्ञानाने भरलेले होते आणि त्याच्या अंतरंग प्रकाशाने सर्व काही उजळून निघाले होते.
आरूढयोगं विधिवद्ध्येयसंलीनमानसम्
तो योग्याप्रमाणे ध्यानात मन एकरूप करून योगस्थितीला पोहोचला होता.
विलोक्य तत्र तिष्ठन्तं विमृशन्तः परस्परम्
तो तिथे उभा आहे हे पाहून, ते एकमेकांशी चर्चा करू लागले.
ततो ऽयमश्वहर्त्तेति सागरा कालचोदिताः
मग समुद्रातील लोक काळाच्या प्रेरणेने म्हणाले, 'हा घोडा चोरणारा आहे.'
ततस्तं परिवार्योचुश्वोरो ऽयं नात्र संशयः
नंतर त्याला घेरून त्यांनी म्हटले, 'हा चोरच आहे, यात काहीच शंका नाही.'
तं प्राकृतवदासीनं ते सर्वे हतवुद्धयः
त्यांची बुद्धी नष्ट झाल्यामुळे, त्यांनी त्याला साध्या माणसासारखा बसलेला पाहिले.
ततो मुनिरदीनात्मा ध्यानभङ्गप्रधर्षितः
मग तो ऋषी, ज्याचे मन खचले नव्हते, ध्यानभंगामुळे त्रासला गेला.
प्रचचाल दुराधर्षो धर्षितस्तैर् दुरात्मभिः
त्या दुर्जनांनी त्याला हलवले, त्यामुळे तो पराक्रमी थोडा थरथरला.
तस्य चार्णवगंभीराद्वपुषः कोपपावकः
त्याच्या अथांग शरीरातून रागाचा ज्वाळा उसळला.
शुशुभे धर्षणक्रोधपरामर्शविदीपितः
अपमान आणि रागाच्या स्पर्शाने तो ज्वाळा पेटून उठला.
तदाक्षिणी क्षणं राजन्राजेतां सुभृशारुणे
त्या वेळी, राजन, त्याच्या डोळ्यांत तीव्र लालपणा आला.
ततो ऽप्युद्वर्त्तमानाभ्यां नेत्राभ्यां नृपनन्दनान्
मग त्याने डोळे वर फिरवून राजकुमारांकडे पाहिले.
क्रुद्धस्य तस्यनेत्राभ्यां सहसा पावकार्चिषः
त्याच्या डोळ्यांतून रागाने अचानक अग्नीच्या ज्वाळा उसळल्या.
सधूमकवलोदग्राः स्फुलिङ्गौघमुचो मुहुः
त्या ज्वाळा धुराने भरलेल्या आणि प्रखर होत्या, वारंवार ठिणग्यांचा वर्षाव करत होत्या.
व्यालोदरौग्रकुहरा ज्वाला स्तन्नेत्रनिर्गताः
त्याच्या डोळ्यांतून बाहेर पडलेल्या ज्वाळा सर्पाच्या उघड्या तोंडासारख्या भयंकर होत्या.
क्रोधाग्निः सुमहाराज ज्वालावव्याप्तदिगन्तरः
हे महराजा, रागाचा अग्नी सर्व दिशांना आणि आकाशाला व्यापून ज्वाळा पसरवत होता.
दग्धांश्चकार तान्सर्वानावृण्वानो नभस्तलम्
त्याने सर्वांना जाळून टाकले आणि आकाशही झाकून टाकले.
महीरजोभिश्च नितान्तमुद्धतैः समावृतं लोक मभूद्भृशातुरम्
जमिनीवरून उठलेल्या प्रचंड धुळीमुळे सारा जग फारच त्रस्त झाला.
शिखाभिरुर्वीशसुतानशेषतो ददाह सद्यः सुर विद्विषस्तान्
त्याच्या ज्वाळांनी, पृथ्वीचे सर्व देवद्वेष्टी पुत्र क्षणात भस्मसात झाले.
सागरांस्तानशेषेण भस्मसादकरोत्स तान्
त्याने समुद्र आणि बाकीचे सर्व काहीही राखेत बदलून टाकले.
जज्वलुः सहसा दावे तरवो नीरसा इव
अचानक, झाडे जणू कोरड्या लाकडासारखी वनातील आगीत पेटून उठली.
अन्योन्यमबुवन्देवा विस्मिता ऋषिभिः सह
देव आणि ऋषी एकमेकांकडे आश्चर्याने पाहू लागले.
दुरन्तः खलु लोके ऽस्मिन्नराणामसदात्मनाम्
खरंच, या जगात दुष्ट माणसांचे टळणे फार कठीण असते.
युगपद्विलयं प्राप्ताः सहसैव तृणाग्निवत्
ते सर्व एकदम नष्ट झाले, जणू गवत अग्नीत जळून जाते तसे.
आजीवान्तमिमे हर्तु दिष्ट्या संक्षयमागताः
जे दुसऱ्यांचे प्राण घेत होते, ते आता नशिबाने पूर्णपणे नष्ट झाले.
इह कृत्वाशुभं कर्म कःपुमान्विन्दते सुखम्
इथे वाईट कर्म करून कोणाला कधी सुख मिळते?
ब्रह्मदण्डहताः पापा निरयं शाश्वतीः समाः
ब्रह्मदंडाने दंडित झालेले पापी अनंत काळ नरकात राहतात.
दुरतश्च परित्याज्यमितरल्लोकनिन्दितम्
जगाने निंदलेली कोणतीही गोष्ट दूरच ठेवावी.