अजायत सुतः श्रीमानंशुमानिति विश्रुतः
एक तेजस्वी मुलगा जन्माला आला, ज्याचे नाव अंशुमान असे प्रसिद्ध झाले.
प्रीणयामास सुत्दृदः स्वपितामहमेव च
त्याने आपल्या दृढतेने वडील आणि आजोबांनाही आनंद दिला.
आविष्टो नष्टचेष्टो ऽभूत्स पिशाचेन केन चित्
त्याच्यावर एका पिशाच्चाने प्रवेश केला आणि तो काहीच करू शकला नाही.
कस्याचिद्विषये राज्ञः प्रभूतधनधान्यवान्
एका राजाच्या प्रदेशात, जिथे भरपूर धनधान्य होते.
दृष्ट्वा ग्रहीतुमारेभे वणिग्लोभवरिप्लुतः
ते पाहून, त्या व्यापाऱ्याच्या मनात लोभ दाटून आला आणि तो ते मिळवायला निघाला.
क्षुधितो ऽहं चिरादस्मिन्निवसन्निधिपालकः
मी इथे खजिन्याचा राखणदार म्हणून खूप दिवस राहिलो आहे, आणि मला भूक लागली आहे.
कामतः प्रतिगृह्णीष्व निधिमेनं ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, तुला हवे तसे हा खजिना घे.
आदत्त च निधिं तं तु पिशाचेनानुमोदितः
त्या पिशाच्चाच्या संमतीने त्याने तो खजिना घेतला.
प्रतिश्रुताप्रदानोत्थरोषं न श्रद्दधे नृप
राजा, दिलेला शब्द पाळला नाही म्हणून होणाऱ्या रागावर त्याचा विश्वास बसला नाही.
अपनीतधनः सो ऽपि ममार व्यथितः क्षुधा
धन गमावल्यामुळे तोही उपासमारीने त्रस्त होऊन मरण पावला.
बभूव काले केशिन्यां तनयो ऽन्वयवर्द्धनः
काळानुसार केशिनीला अन्वयवर्धन नावाचा मुलगा झाला.
वायुभूतो ऽविशद्देहं राजपुत्रस्य भूपते
राजा, वाऱ्यासारखा होऊन तो राजपुत्राच्या देहात शिरला.
मतिविभ्रंशमासाद्य मुहुस्तेन बलात्कृतः
त्याच्या वश झाल्यामुळे राजपुत्राला वारंवार बुद्धीचा गोंधळ झाला.
बालांश्च यूनः स्थविरान्योषितश्च सदा खलः
तो दुष्ट नेहमीच मुलांना, तरुणांना, वयोवृद्धांना आणि स्त्रियांना त्रास देत असे.
ततः पौरजनाः सर्वे दृष्ट्वा तस्य कदर्यताम्
मग सर्व नगरवासी त्याची कंजूष वृत्ती पाहून,
राजा च तदुपश्रुत्य तमाहूय प्रयत्नतः
आणि राजानेही ते ऐकून, त्याला काळजीपूर्वक बोलावून घेतले.
बहुशः प्रतिषिद्धो ऽपि पित्रा तेन महात्मना
त्या महात्मा वडिलांनी कित्येकदा त्याला रोखले,
नाशकत्तं यदा पापाद्विनिवर्त्तयितुं नृपः
पण राजा त्याला वाईट मार्गावरून परत आणू शकला नाही.
लोकापवादभीरुत्वाद्विषयानत्यजत्तदा
लोकांच्या निंदेची भीती वाटून, त्याने त्या वेळी विषयसुख सोडले नाही.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरिते ऽसमञ्जसत्यागो नामैकपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या वायूप्रणीत मध्यमभागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादातील सगरचरित्रातील 'असमान्जसाचा त्याग' नावाचा एकावन्नावा अध्याय संपला.
धर्मशीले तदा वाले चकारांशुमति प्रभुः
त्या वेळी धर्मशील असलेल्या त्या बालकावर अंशुमान या प्रभूने विधी केले.
ववृधुः सघशः सर्वे परस्परमनुव्रताः
सगळे सगर एकमेकांवर प्रेम करत, एकत्र वाढले.
अधर्मशीला नितरामेकघर्माण एव च
त्यांचा स्वभाव अत्यंत अधार्मिक होता आणि ते नेहमीच वाईट कृत्यांत मग्न असत.
अधृष्याः सर्वभूतानां जनोपद्रवकारिणः
ते सर्व जीवांना जिंकू शकत नव्हते आणि लोकांना त्रास देणारे होते.
बबाधिरे जगत्सर्वमसुरा इव कामतः
त्यांनी आपल्या इच्छेप्रमाणे संपूर्ण जगावर जणू काही असुरांसारखे जुलूम केला.
निःस्वाध्याय वषट्कारं बभूवार्तं विशेषतः
विशेषतः वेदपठण आणि 'वषट्' उच्चार पूर्णपणे थांबले होते आणि दुःखच दुःख पसरले होते.
प्रक्षोभं परमं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः
देव, असुर आणि महान सर्प हे अत्यंत अस्वस्थ झाले.
तपः समाधिभङ्गश्च प्रबभूव तपस्विनाम्
तपस्वींना आपल्या तपश्चर्येत आणि ध्यानात व्यत्यय येऊ लागला.
दुःशेन महाताविष्टा विरिञ्जभवनं ययुः
मोठ्या दुःखाने ग्रस्त होऊन ते ब्रह्माच्या निवासस्थानी गेले.
शशंसुः सकलं तस्मै सागराणां विचेष्टितम्
त्यांनी सागरांच्या सर्व कृत्यांची माहिती त्यांना सांगितली.