संचरत्किन्नरीद्वन्द्वविराजद्वनगह्वरम्
किंनरी स्त्रियांच्या जोडीने भटकणाऱ्या त्या वनातील दाट झाडीत शोभा आली होती.
सुस्वरैरावृतोपान्तैः सरोभिः परिवारितम्
काठावर असलेल्या सरोवरांनी वेढलेले, गोड आवाजांनी भरलेले ते ठिकाण होते.
शनैः परिवहन्मन्दमारुतापूर्णदिङ्मुखम्
हळूहळू तो जात असताना, सर्व दिशांना मंद वारा वाहू लागला.
गच्छन्रथेनाथ नृपः प्रहर्षं परमं ययौ
राजा रथातून पुढे जात असताना, त्याच्या मनात अत्यंत आनंद भरून आला.
भार्याभ्यां सहितः श्रीमान्वाहादवरुरोह वै
आपल्या दोन पत्नींसह तो तेजस्वी राजा वाहनातून खाली उतरला.
आससादाश्रमोपान्तं महर्षेर्भावितात्मनः
तो त्या महान ऋषीच्या, ज्यांचे मन निर्मळ होते, आश्रमाजवळ गेला.
मुनिं द्रष्टुं विनीतात्मा प्रविवेशाश्रमं तदा
मुनिला भेटायचे मनात ठेवून, तो नम्र मनाचा राजा त्या वेळी आश्रमात गेला.
ननाम शिरसा राजा भार्याभ्यां सहितो मुदा
राजा आपल्या पत्नींसह आनंदाने डोकं वाकवून नमस्कार करू लागला.
उपविशेति प्रेम्णा वै सह ताभ्यां समादिशत्
प्रेमाने त्यांना दोघींना सोबत घेऊन बसायला सांगितले.
आतिथ्येन च वन्येन सभार्यं तमतोषयत्
वनातील पदार्थांनी व आदराने त्याने त्यांना व त्यांच्या पत्नींसह आदरातिथ्य केले.
राजानमब्रवीदौर्वः शनैर्मृद्वक्षरं वचः
और्व ऋषींनी राजाला शांत व गोड शब्दांनी विचारले.
अपिधर्मेण सकलाः प्रजास्त्वं परिरक्षसि
तू सर्व प्रजेला धर्माने वागवतोस ना, त्यांचे रक्षण करतोस ना?
फलन्ति हि गुणास्तुभ्यं त्वया सम्यक्प्रचोदिताः
तुझ्या योग्य प्रोत्साहनामुळे सद्गुण तुझ्यासाठी फळ देतात.
दिष्ट्या च सकलं राज्यं त्वया धर्मेण रक्ष्यते
सुदैवाने, तुझ्या धर्मयुक्त वागण्याने संपूर्ण राज्य सुरक्षित आहे.
न तं रक्षति किं धर्मः स्वयं येनाभिरक्षितः
जो स्वतः धर्माचे रक्षण करतो, त्याचेच धर्म रक्षण करतो, नाही का?
सबलोनगरीं प्राप्तः कृतदारो भवानिति
तू आपल्या बळावर आणि पत्नीच्या सोबतीने आपल्या नगरीत पोहोचला आहेस.
भवन्ति सुखिनो नूनं तेनैवेह परत्र च
अशा लोकांना या जगात आणि पुढच्या जन्मातही नक्कीच सुख मिळते.
भार्याभ्यां सहितो राजन्समायातो ऽसि मे वद
राजा, पत्नींसह तू येथे आला आहेस, आता मला तुझा हेतू सांग.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्राह तं मधुरं वचः
कर जोडून त्याने गोड शब्दांत त्यांना उत्तर दिले.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः
श्रीब्रह्मांड महापुराणात, वायूद्वारे सांगितलेल्या, मध्यम भागातील तिसऱ्या उपोद्घात पादात, 'सगराचे और्व ऋषींच्या आश्रमात आगमन' हे पंचपन्नासवे अध्याय असे नाव आहे.
यस्य मे त्वमनुध्याता शमं भार्गवसत्तमः
भृगुवंशातील श्रेष्ठ, मी नेहमी ज्याचा ध्यान करतोस, तू मला शांतता दे.
सो ऽहं कथमशक्तः स्यां सकलारिविनिग्रहे
मग मी सर्व शत्रूंना जिंकण्यात कसा असमर्थ राहू शकेन?
न ह्यन्यमभिजानामि त्वामृते पितरं च मे
तुझ्याशिवाय आणि माझ्या वडिलांशिवाय, मला दुसरा कोणीही माहित नाही.
विजिता यदनुस्मृत्या शक्तिः सा तपसस्तव
तुझं स्मरण केल्यावर, तुझ्या तपस्येची ती शक्ती मिळते.
स्रष्टुं संहर्त्तुमपि च शक्नोष्येव न संशयः
तू निर्माण करायला आणि नष्ट करायला नक्कीच समर्थ आहेस, यात शंका नाही.
इह तस्यैकदेशो ऽपि दृश्यते विस्मयप्रदः
इथे त्याचा एक भागसुद्धा पाहिला की आश्चर्य वाटतं.
पिबत्यंभः शनैर्ब्रह्मन्निःशङ्कं ते तपोवने
ब्राह्मण, तुझ्या तपोवनात हरिण निर्धास्तपणे हळूहळू पाणी पितो.
करोति मृगशृङ्गाग्रे गण्डकण्डूयनं रुरुः
रुरू आपल्या शिंगाच्या टोकाने गाल खाजवतो.
व्याघ्री त्वत्तपसावासे सैव पुष्णाति तच्छिशून्
तुझ्या तपोवनात राहणारी वाघीण त्या पिल्लांनाही पोसते.
प्रविष्टो ऽनुसरन्तौ त्वद्भयादेकत्र तिष्ठतः
तुझ्या भीतीने ते एकत्र येऊन, एकमेकांचा पाठलाग करत, एकाच ठिकाणी राहतात.