गत्वा तस्मै त्वपुत्रत्वं विनिवेद्य महात्मने
तेथे जाऊन, मी त्या महात्म्याला माझ्या पुत्र नसल्याचे सांगितले.
इति सञ्चिन्त्य मनसा सगरोराजसत्तमः
अशा प्रकारे मनाशी ठरवून, सगर राजा—राजांमध्ये श्रेष्ठ—
स मन्त्रिप्रवरे राज्यं प्रतिष्ठाप्य ततो वनम्
त्याने आपले राज्य मुख्य मंत्र्याकडे सोपवले आणि मग वनात गेला.
जगाम रथघोषेण मेघनादातिशङ्किभिः
रथांच्या गजरात, मेघांच्या गडगडाटासारखा आवाज करत तो निघून गेला.
प्रियाभ्यां दर्शयन्राजन्सारङ्गांस्तिमितेक्षणान्
राजा आपल्या प्रिय पत्नींना, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांनी, दाखवत होता.
वृक्षान्पुष्पफलोपेतान्विलोक्य मुदितो ऽभवत्
फुलांनी आणि फळांनी लगडलेल्या झाडांकडे पाहून तो आनंदित झाला.
सुस्निग्धपल्लवच्छायैरभितः संभृतं नगैः
चिकट आणि कोवळ्या पल्लवांच्या सावलीने वेढलेल्या पर्वतांनी तो चारही बाजूंनी वेढला गेला.
श्रोत्राभिरामजनकैस्संघुष्टं सर्वतोदिशम्
सर्व दिशांना कानाला आनंद देणाऱ्या आवाजांनी ते ठिकाण भरलेले होते.
प्रसूनस्तबकानम्रबल्लरीवेल्लितद्रुमम्
झाडांच्या फांद्या, वाकलेल्या फुलांच्या घड्यांनी झुकलेल्या, डोलत होत्या.
उन्मत्तशिखिसारङ्गकूजत्पक्षिगणान्वितम्
उन्मत्त मोर, हरिण आणि इतर पक्ष्यांच्या कूजनाने ते ठिकाण गजबजले होते.
संचरत्किन्नरीद्वन्द्वविराजद्वनगह्वरम्
किंनरी स्त्रियांच्या जोडीने भटकणाऱ्या त्या वनातील दाट झाडीत शोभा आली होती.
सुस्वरैरावृतोपान्तैः सरोभिः परिवारितम्
काठावर असलेल्या सरोवरांनी वेढलेले, गोड आवाजांनी भरलेले ते ठिकाण होते.
शनैः परिवहन्मन्दमारुतापूर्णदिङ्मुखम्
हळूहळू तो जात असताना, सर्व दिशांना मंद वारा वाहू लागला.
गच्छन्रथेनाथ नृपः प्रहर्षं परमं ययौ
राजा रथातून पुढे जात असताना, त्याच्या मनात अत्यंत आनंद भरून आला.
भार्याभ्यां सहितः श्रीमान्वाहादवरुरोह वै
आपल्या दोन पत्नींसह तो तेजस्वी राजा वाहनातून खाली उतरला.
आससादाश्रमोपान्तं महर्षेर्भावितात्मनः
तो त्या महान ऋषीच्या, ज्यांचे मन निर्मळ होते, आश्रमाजवळ गेला.
मुनिं द्रष्टुं विनीतात्मा प्रविवेशाश्रमं तदा
मुनिला भेटायचे मनात ठेवून, तो नम्र मनाचा राजा त्या वेळी आश्रमात गेला.
ननाम शिरसा राजा भार्याभ्यां सहितो मुदा
राजा आपल्या पत्नींसह आनंदाने डोकं वाकवून नमस्कार करू लागला.
उपविशेति प्रेम्णा वै सह ताभ्यां समादिशत्
प्रेमाने त्यांना दोघींना सोबत घेऊन बसायला सांगितले.
आतिथ्येन च वन्येन सभार्यं तमतोषयत्
वनातील पदार्थांनी व आदराने त्याने त्यांना व त्यांच्या पत्नींसह आदरातिथ्य केले.
राजानमब्रवीदौर्वः शनैर्मृद्वक्षरं वचः
और्व ऋषींनी राजाला शांत व गोड शब्दांनी विचारले.
अपिधर्मेण सकलाः प्रजास्त्वं परिरक्षसि
तू सर्व प्रजेला धर्माने वागवतोस ना, त्यांचे रक्षण करतोस ना?
फलन्ति हि गुणास्तुभ्यं त्वया सम्यक्प्रचोदिताः
तुझ्या योग्य प्रोत्साहनामुळे सद्गुण तुझ्यासाठी फळ देतात.
दिष्ट्या च सकलं राज्यं त्वया धर्मेण रक्ष्यते
सुदैवाने, तुझ्या धर्मयुक्त वागण्याने संपूर्ण राज्य सुरक्षित आहे.
न तं रक्षति किं धर्मः स्वयं येनाभिरक्षितः
जो स्वतः धर्माचे रक्षण करतो, त्याचेच धर्म रक्षण करतो, नाही का?
सबलोनगरीं प्राप्तः कृतदारो भवानिति
तू आपल्या बळावर आणि पत्नीच्या सोबतीने आपल्या नगरीत पोहोचला आहेस.
भवन्ति सुखिनो नूनं तेनैवेह परत्र च
अशा लोकांना या जगात आणि पुढच्या जन्मातही नक्कीच सुख मिळते.
भार्याभ्यां सहितो राजन्समायातो ऽसि मे वद
राजा, पत्नींसह तू येथे आला आहेस, आता मला तुझा हेतू सांग.
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्राह तं मधुरं वचः
कर जोडून त्याने गोड शब्दांत त्यांना उत्तर दिले.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः
श्रीब्रह्मांड महापुराणात, वायूद्वारे सांगितलेल्या, मध्यम भागातील तिसऱ्या उपोद्घात पादात, 'सगराचे और्व ऋषींच्या आश्रमात आगमन' हे पंचपन्नासवे अध्याय असे नाव आहे.