अनन्यशासनामुर्वीमन्वशासदरिन्दमः
शत्रूंना जिंकणाऱ्या त्या राजाने पृथ्वीवर कुणाच्याही हस्तक्षेपाशिवाय राज्य केले.
न चापपात मुत् पुत्रमुखालोकनजृंभिता
पुत्र नसल्याने किंवा त्यांचे मुख पाहण्याच्या इच्छेने कोणालाही दु:ख नव्हते.
अहो कष्टमपुत्रो ऽहमस्मिन्वंशे ध्रुवं तु यत्
हाय! या वंशात मी पुत्रहीन आहे, हे खरेच दु:खद आहे.
निरयादपि सत्पुत्रे संजाते पितरः किल
सज्जन पुत्र जन्माला आला की, पित्यांना नरकातूनही मुक्ती मिळते असे म्हणतात.
महता सुकृतेनापि संप्राप्तस्य दिवं किल
म्हणून मोठ्या पुण्यामुळे मिळालेल्या स्वर्गालाही,
पिता तु लोकमुभयोः स्वर्लोकं तत्पितामहाः
वडील दोन्ही लोकांचा लाभ घेतात, आणि आजोबा स्वर्गलोकात जातात.
अनपत्यतयाहं तु पुत्रिणां या भवेद्गतिः
पण मी मुलाविना असल्यामुळे, पुत्र असणाऱ्यांना मिळणारी गति मला मिळत नाही.
पदादैन्द्रात्किलाभिन्नमृद्धं राज्यमखण्डितम्
इंद्राच्या राज्यापासून वेगळे, समृद्ध आणि अखंड असे हे राज्य होते.
इदं मत्पूर्वजैरेव सिंहासनमधिष्ठितम्
हेच सिंहासन माझ्या पूर्वजांनी भूषवले होते.
तस्मादौर्वाश्रममहं गत्वा तं मुनिपुङ्गवम्
म्हणून मी और्व ऋषींच्या आश्रमात गेलो, त्या श्रेष्ठ मुनीकडे.
गत्वा तस्मै त्वपुत्रत्वं विनिवेद्य महात्मने
तेथे जाऊन, मी त्या महात्म्याला माझ्या पुत्र नसल्याचे सांगितले.
इति सञ्चिन्त्य मनसा सगरोराजसत्तमः
अशा प्रकारे मनाशी ठरवून, सगर राजा—राजांमध्ये श्रेष्ठ—
स मन्त्रिप्रवरे राज्यं प्रतिष्ठाप्य ततो वनम्
त्याने आपले राज्य मुख्य मंत्र्याकडे सोपवले आणि मग वनात गेला.
जगाम रथघोषेण मेघनादातिशङ्किभिः
रथांच्या गजरात, मेघांच्या गडगडाटासारखा आवाज करत तो निघून गेला.
प्रियाभ्यां दर्शयन्राजन्सारङ्गांस्तिमितेक्षणान्
राजा आपल्या प्रिय पत्नींना, कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांनी, दाखवत होता.
वृक्षान्पुष्पफलोपेतान्विलोक्य मुदितो ऽभवत्
फुलांनी आणि फळांनी लगडलेल्या झाडांकडे पाहून तो आनंदित झाला.
सुस्निग्धपल्लवच्छायैरभितः संभृतं नगैः
चिकट आणि कोवळ्या पल्लवांच्या सावलीने वेढलेल्या पर्वतांनी तो चारही बाजूंनी वेढला गेला.
श्रोत्राभिरामजनकैस्संघुष्टं सर्वतोदिशम्
सर्व दिशांना कानाला आनंद देणाऱ्या आवाजांनी ते ठिकाण भरलेले होते.
प्रसूनस्तबकानम्रबल्लरीवेल्लितद्रुमम्
झाडांच्या फांद्या, वाकलेल्या फुलांच्या घड्यांनी झुकलेल्या, डोलत होत्या.
उन्मत्तशिखिसारङ्गकूजत्पक्षिगणान्वितम्
उन्मत्त मोर, हरिण आणि इतर पक्ष्यांच्या कूजनाने ते ठिकाण गजबजले होते.
संचरत्किन्नरीद्वन्द्वविराजद्वनगह्वरम्
किंनरी स्त्रियांच्या जोडीने भटकणाऱ्या त्या वनातील दाट झाडीत शोभा आली होती.
सुस्वरैरावृतोपान्तैः सरोभिः परिवारितम्
काठावर असलेल्या सरोवरांनी वेढलेले, गोड आवाजांनी भरलेले ते ठिकाण होते.
शनैः परिवहन्मन्दमारुतापूर्णदिङ्मुखम्
हळूहळू तो जात असताना, सर्व दिशांना मंद वारा वाहू लागला.
गच्छन्रथेनाथ नृपः प्रहर्षं परमं ययौ
राजा रथातून पुढे जात असताना, त्याच्या मनात अत्यंत आनंद भरून आला.
भार्याभ्यां सहितः श्रीमान्वाहादवरुरोह वै
आपल्या दोन पत्नींसह तो तेजस्वी राजा वाहनातून खाली उतरला.
आससादाश्रमोपान्तं महर्षेर्भावितात्मनः
तो त्या महान ऋषीच्या, ज्यांचे मन निर्मळ होते, आश्रमाजवळ गेला.
मुनिं द्रष्टुं विनीतात्मा प्रविवेशाश्रमं तदा
मुनिला भेटायचे मनात ठेवून, तो नम्र मनाचा राजा त्या वेळी आश्रमात गेला.
ननाम शिरसा राजा भार्याभ्यां सहितो मुदा
राजा आपल्या पत्नींसह आनंदाने डोकं वाकवून नमस्कार करू लागला.
उपविशेति प्रेम्णा वै सह ताभ्यां समादिशत्
प्रेमाने त्यांना दोघींना सोबत घेऊन बसायला सांगितले.
आतिथ्येन च वन्येन सभार्यं तमतोषयत्
वनातील पदार्थांनी व आदराने त्याने त्यांना व त्यांच्या पत्नींसह आदरातिथ्य केले.