इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरदिग्विजयो नामैकोनपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीब्रह्मांड महापुराणाच्या मध्यभागातील तिसऱ्या उपोद्घात विभागातील 'सगराचा दिग्विजय' नावाचा एकोणसाठावा अध्याय समाप्त झाला.
सप्तद्वीपवतीं सम्यक्साक्षाद्धर्म इवापरः
त्याने सात द्वीपांनी युक्त भूमी धर्मासारखीच योग्य रीतीने राज्य केली.
स्थापयित्वा यथान्यायं ररक्षाव्याहतेन्द्रियः
योग्य न्यायाने सर्व काही स्थिर करून, त्याने आपल्या इंद्रियांना वश ठेवून राज्याचे रक्षण केले.
वर्णाश्चैवानुलोम्येन तद्वदर्थेषु च क्रमात्
सर्व वर्ण आपापल्या स्वभावानुसार आणि कर्तव्याप्रमाणे योग्य क्रमाने वागत होते.
सर्ववर्णेषु भूपाले महीं तस्मिन्प्रशासति
त्या राजाच्या राज्यात सर्व वर्ण सुखाने नांदत होते.
तेष्वसंख्या जनपदाश्चातुर्वर्ण्यजनावृताः
त्यात असंख्य जनपद होते, जे चारही वर्णांच्या लोकांनी भरलेले होते.
देशाश्चावासभुयिष्टा नृपे तस्मिन्प्रशासति
त्या राजाच्या राज्यात सर्व प्रदेशांत घरांची समृद्धी होती.
प्रजानां सर्ववर्णेषु प्रारंभाः फलदायिनः
सर्व जातींच्या लोकांची कामे फळदायी ठरत होती.
पुरुषार्थोपपन्नानि कर्माणि च तदा नृणाम्
त्या काळी लोकांची कृत्ये मानवाच्या चारही पुरुषार्थांनी युक्त होती.
अन्योन्यप्रियकामाश्च राजभक्तिसमन्विताः
ते एकमेकांवर प्रेम करत आणि राजाप्रती निष्ठावान होते.
प्रजासु कश्चिल्लुब्धो वा कृपणो वापि नाभवत्
लोकांमध्ये कोणीही लोभी किंवा दु:खी नव्हता.
गुरुषु प्रणता नित्यं सद्विद्याव्यसनादृताः
ते नेहमी गुरूंना वंदन करत आणि खरी विद्या मिळविण्यात मन लावत.
निसर्गात्खलसंसर्गविरता धर्मतत्पराः
स्वभावतःच ते वाईट लोकांचा संग टाळत आणि धर्मात मन लावत.
एवं सुबाहुतन्ये स्वप्रतापार्जितां महीम्
अशा रीतीने सुबाहु आणि इतरांनी स्वतःच्या पराक्रमाने पृथ्वी मिळवली.
शालिभूयिष्ठसस्याढ्या सदैव सकला मही
संपूर्ण भूमी नेहमी धान्यांनी, विशेषतः तांदळाने, समृद्ध होती.
बभूव नृपशार्दूले तस्मिन् राज्यानि शासति
त्या राजसिंहाच्या राज्यात असेच सुखाचे राज्य होते.
संविष्टैर्मणिविष्टरेषु नितरामध्यास्यमानामरैः शक्रस्येव विराजते दिवि सभा रत्नप्रभोद्भासिता
देवतांनी वेढलेल्या, रत्नांनी मढवलेल्या आसनांवर बसलेली ती सभा, आकाशातील इंद्राच्या सभेसारखी तेजस्वी दिसत होती.
द्रष्टुं काङ्क्षितराजकाः सतनयाविज्ञापयन्तो मुहुर्द्वास्थैरेव नरेश्वराय सुचिरं वत्स्यन्तमन्तःपुरे
राजाला पाहण्याची इच्छा असलेले राजे आणि त्यांची मुले पुन्हा पुन्हा द्वारपालांना विनंती करत, कारण नराधिप अंतःपुरात बराच वेळ थांबत असे.
किणीकृतौ विराजेते चरणौ तस्य भूभुजः
त्या राजाच्या पायांना पैंजणांनी शोभा आली होती.
रत्नैर्भाति सभा तस्य गुहा सोमे रवी यथा
त्याची सभा रत्नांच्या तेजाने उजळून निघाली होती, जशी गुहेत चंद्रसूर्य चमकतात.
अनन्यशासनामुर्वीमन्वशासदरिन्दमः
शत्रूंना जिंकणाऱ्या त्या राजाने पृथ्वीवर कुणाच्याही हस्तक्षेपाशिवाय राज्य केले.
न चापपात मुत् पुत्रमुखालोकनजृंभिता
पुत्र नसल्याने किंवा त्यांचे मुख पाहण्याच्या इच्छेने कोणालाही दु:ख नव्हते.
अहो कष्टमपुत्रो ऽहमस्मिन्वंशे ध्रुवं तु यत्
हाय! या वंशात मी पुत्रहीन आहे, हे खरेच दु:खद आहे.
निरयादपि सत्पुत्रे संजाते पितरः किल
सज्जन पुत्र जन्माला आला की, पित्यांना नरकातूनही मुक्ती मिळते असे म्हणतात.
महता सुकृतेनापि संप्राप्तस्य दिवं किल
म्हणून मोठ्या पुण्यामुळे मिळालेल्या स्वर्गालाही,
पिता तु लोकमुभयोः स्वर्लोकं तत्पितामहाः
वडील दोन्ही लोकांचा लाभ घेतात, आणि आजोबा स्वर्गलोकात जातात.
अनपत्यतयाहं तु पुत्रिणां या भवेद्गतिः
पण मी मुलाविना असल्यामुळे, पुत्र असणाऱ्यांना मिळणारी गति मला मिळत नाही.
पदादैन्द्रात्किलाभिन्नमृद्धं राज्यमखण्डितम्
इंद्राच्या राज्यापासून वेगळे, समृद्ध आणि अखंड असे हे राज्य होते.
इदं मत्पूर्वजैरेव सिंहासनमधिष्ठितम्
हेच सिंहासन माझ्या पूर्वजांनी भूषवले होते.
तस्मादौर्वाश्रममहं गत्वा तं मुनिपुङ्गवम्
म्हणून मी और्व ऋषींच्या आश्रमात गेलो, त्या श्रेष्ठ मुनीकडे.