तत्पादौ संस्पृशन्मूर्ध्ना प्रणाममकरोत्तदा
मग त्याने तिचे पाय डोक्याने स्पर्श करून नमस्कार केला.
ससंभ्रमं समुत्थाय पर्यष्वजत चात्मजम्
ती आनंदाने उठून आपल्या मुलाला मिठी मारली.
स तां संभाव्य कथया तत्र स्थित्वा चिरादिव
त्याने तिला मान देऊन गप्पा मारल्या आणि जणू खूप दिवसांनी भेटल्यासारखा तिथे थांबला.
ततः सानुचरो राजा श्वेतव्यजनवीजितः
नंतर राजा आपल्या सेवकांसह पांढऱ्या चवरीने वाऱ्यावर बसला.
संप्रविश्य सभां दिव्यामनेकनृपसेविताम्
अनेक राजांनी सेवा केलेल्या दिव्य सभागृहात तो गेला.
सिंहासने शुभे दिव्ये निषसाद नरेश्वरः
माणसांचा स्वामी सुंदर आणि दिव्य सिंहासनावर बसला.
नानाविधाः कथाः कुर्वन्स तत्र नृपसत्तमः
तेथे तो श्रेष्ठ राजा विविध गोष्टींमध्ये रमला.
प्रतिज्ञां पालयित्वैवं जितदिङ्मण्डलो नृपः
आपली प्रतिज्ञा पाळून सर्व दिशांवर विजय मिळवणारा राजा,
स्वप्रभावजिताशेषवैरिर्दिङ्मण्डलाधिपः
स्वतःच्या सामर्थ्याने सर्व शत्रूंना जिंकणारा दिशांचा अधिपती,
स्वर्यातस्य पितुः पूर्वं परिभावममर्षितः
स्वर्गवासी झालेल्या वडिलांनी पूर्वी सहन केलेला अपमान त्याला सहन झाला नाही.
सप्तद्वीपाब्धिनगरग्रामायतनमालिनीम्
सप्तद्वीपांच्या समुद्रावर व गाव, शहरं आणि देवस्थानांनी सजलेली ती भूमी,
एवं गच्छति काले च वसिष्ठो भगवानृषिः
अशा प्रकारे काळ सरत असताना, पूज्य वसिष्ठ ऋषी तेथे आले.
तमायान्तमतिप्रेक्ष्य मुनिवर्यं ससंभ्रमः
तो श्रेष्ठ ऋषी येताना पाहून, तो थोडा घाबरला.
अर्ध्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महामतिः
त्याने मोठ्या आदराने पायधुण्याचे पाणी व इतर विधी करून त्यांचे योग्य स्वागत केले.
आशीर्भिर्वर्द्धयित्वा तं वसिष्ठः सगरं तदा
मग वसिष्ठांनी सगर राजाला आशीर्वाद देऊन शुभेच्छा दिल्या.
उपाविशत्ततो राजा काञ्चने परमासने
त्यांनंतर राजा उत्तम सोन्याच्या आसनावर बसला.
आपवस्तुनृपश्रेष्ठमुपासीनमुपह्वरे
राजांचा श्रेष्ठ, स्नान करून, एकांत जागेत बसला.
कुशलं ननु ते राजन्वाह्येष्वाभ्यन्तरेषु च
राजा, तुझ्या राज्यात आणि घरात सर्व काही ठीक आहे ना?
दिष्ट्या च विजिताः सर्वे समग्रबलवाहनाः
सुदैवाने, सर्व शत्रू आणि त्यांची सैन्यं जिंकली गेली आहेत.
दिष्ट्यारूढप्रतिज्ञेन मम मानयता वचः
सुदैवाने, तू तुझी प्रतिज्ञा पूर्ण केलीस आणि माझ्या शब्दांचा मान राखलास.
तान्विजित्येतराञ्जेतुं पुनर्दिग्विजयेच्छया
त्यांना जिंकून, तुला पुन्हा सर्व दिशांना विजय मिळवायची इच्छा आहे.
जितदिङ्मण्डलं भूयः श्रुत्वा त्वां नगरस्थितम्
सर्व दिशांना जिंकून, तू पुन्हा शहरात राहतोस, हे ऐकून—
वसिष्ठेनैवमुक्तस्तु सगरस्तालजङ्घजित्
वसिष्ठांनी असे म्हटल्यावर, ताल आणि जंघा यांना जिंकणारा सगर म्हणाला:
कुशलं ननु सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः
महार्षे, सर्वत्र सर्व काही ठीक आहे, यात शंका नाही.
भवान्ध्यायति कल्याणं मनसा यस्य संततम्
आपण नेहमी माझ्या कल्याणाचा विचार मनात करता.
भवतानुगृहीतो ऽस्मि कृतार्थश्चाधुना कृतः
आपल्या कृपेने मी लाभलेलो आहे आणि माझे कार्य पूर्ण झाले आहे.
यन्मह्यमाह भगवान्विपक्षविजयादिकम्
भगवंतांनी मला शत्रूंच्या विजयाबद्दल जे काही सांगितले—
भवत्प्रसादतः सर्वं मन्ये प्राप्तं महीक्षिताम्
आपल्या कृपेने हे सर्व, म्हणजे पृथ्वीचे राज्य, मी मिळवले असे मी मानतो.
अनल्पी कुरुते फल्यं यन्मे व्यवसितं भवान्
माझ्या मनाशी ठरवलेली गोष्ट, जी फार मोठ्या फळाची आहे, ती तू सहज साध्य करून दाखवलीस.
एवं संभावितः सम्यक्सगेरण महामुनिः
अशा प्रकारे सगर ऋषींना योग्य तो मान मिळाला.