वारकाताकदबैश्च नगरीभिश्च सवृताः
कलश आणि दिवे घेऊन आलेल्या स्त्रिया आणि नगरातील युवतींनी त्याला वेढले होते.
स तैः समेत्य नृपतिर्लब्धाशीर्वाद सक्त्क्रियः
त्यांच्या भेटीने, राजाला आशीर्वाद मिळाले आणि त्याचा योग्य सन्मान करण्यात आला.
नानावादित्रसंघोषमिश्रेण मधुरेण च
अनेक प्रकारच्या वाद्यांच्या गोड आवाजात मिसळून,
आनन्दयन्प्रजाः सर्वाः प्रविवेश पुरोत्तमम्
सर्व लोकांना आनंद देत तो श्रेष्ठ नगरीत प्रवेशला.
संस्तूयमानः सुभृशं सूतमागधवन्दिभिः
सारथी, मागध आणि गायक यांच्या मोठ्या स्तुतीने त्याचे स्वागत झाले.
कलतालरवोन्मिश्रवीणावेणुतलस्वनैः
वीणा, ताळ, बासरी आणि झांज यांच्या आवाजात रंग भरला,
अन्वीयमानो विलसच्छ्वेतच्छत्रविराजितः
पांढऱ्या छत्राखाली तेजाने झळकत तो मागे येणाऱ्यांच्या संगतीत होता.
पुरीमयोध्यामविशत्स्वपुरीमिव वासवः
तो इंद्र जसा आपल्या स्वर्गपुरीत प्रवेशतो तसा अयोध्या नगरीत गेला.
जगाम मध्येनगरं गृहं श्रीमदलङ्कृतम्
शहराच्या मधून जात तो सुंदर अलंकारलेले घर गाठले.
प्रविवेश गृहं मातुर्हृष्टपुष्टजनायुतम्
आनंदी आणि समृद्ध लोकांनी भरलेल्या आईच्या घरी तो गेला.
तत्पादौ संस्पृशन्मूर्ध्ना प्रणाममकरोत्तदा
मग त्याने तिचे पाय डोक्याने स्पर्श करून नमस्कार केला.
ससंभ्रमं समुत्थाय पर्यष्वजत चात्मजम्
ती आनंदाने उठून आपल्या मुलाला मिठी मारली.
स तां संभाव्य कथया तत्र स्थित्वा चिरादिव
त्याने तिला मान देऊन गप्पा मारल्या आणि जणू खूप दिवसांनी भेटल्यासारखा तिथे थांबला.
ततः सानुचरो राजा श्वेतव्यजनवीजितः
नंतर राजा आपल्या सेवकांसह पांढऱ्या चवरीने वाऱ्यावर बसला.
संप्रविश्य सभां दिव्यामनेकनृपसेविताम्
अनेक राजांनी सेवा केलेल्या दिव्य सभागृहात तो गेला.
सिंहासने शुभे दिव्ये निषसाद नरेश्वरः
माणसांचा स्वामी सुंदर आणि दिव्य सिंहासनावर बसला.
नानाविधाः कथाः कुर्वन्स तत्र नृपसत्तमः
तेथे तो श्रेष्ठ राजा विविध गोष्टींमध्ये रमला.
प्रतिज्ञां पालयित्वैवं जितदिङ्मण्डलो नृपः
आपली प्रतिज्ञा पाळून सर्व दिशांवर विजय मिळवणारा राजा,
स्वप्रभावजिताशेषवैरिर्दिङ्मण्डलाधिपः
स्वतःच्या सामर्थ्याने सर्व शत्रूंना जिंकणारा दिशांचा अधिपती,
स्वर्यातस्य पितुः पूर्वं परिभावममर्षितः
स्वर्गवासी झालेल्या वडिलांनी पूर्वी सहन केलेला अपमान त्याला सहन झाला नाही.
सप्तद्वीपाब्धिनगरग्रामायतनमालिनीम्
सप्तद्वीपांच्या समुद्रावर व गाव, शहरं आणि देवस्थानांनी सजलेली ती भूमी,
एवं गच्छति काले च वसिष्ठो भगवानृषिः
अशा प्रकारे काळ सरत असताना, पूज्य वसिष्ठ ऋषी तेथे आले.
तमायान्तमतिप्रेक्ष्य मुनिवर्यं ससंभ्रमः
तो श्रेष्ठ ऋषी येताना पाहून, तो थोडा घाबरला.
अर्ध्यपाद्यादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महामतिः
त्याने मोठ्या आदराने पायधुण्याचे पाणी व इतर विधी करून त्यांचे योग्य स्वागत केले.
आशीर्भिर्वर्द्धयित्वा तं वसिष्ठः सगरं तदा
मग वसिष्ठांनी सगर राजाला आशीर्वाद देऊन शुभेच्छा दिल्या.
उपाविशत्ततो राजा काञ्चने परमासने
त्यांनंतर राजा उत्तम सोन्याच्या आसनावर बसला.
आपवस्तुनृपश्रेष्ठमुपासीनमुपह्वरे
राजांचा श्रेष्ठ, स्नान करून, एकांत जागेत बसला.
कुशलं ननु ते राजन्वाह्येष्वाभ्यन्तरेषु च
राजा, तुझ्या राज्यात आणि घरात सर्व काही ठीक आहे ना?
दिष्ट्या च विजिताः सर्वे समग्रबलवाहनाः
सुदैवाने, सर्व शत्रू आणि त्यांची सैन्यं जिंकली गेली आहेत.
दिष्ट्यारूढप्रतिज्ञेन मम मानयता वचः
सुदैवाने, तू तुझी प्रतिज्ञा पूर्ण केलीस आणि माझ्या शब्दांचा मान राखलास.