धिक्कृता सततं सर्वेनृशंसा निरपत्रपाः
ते सर्वांच्या नित्य निंदा झाले, कारण ते निर्दयी व निर्लज्ज होते.
क्रूराश्च संघशो लोके बभूवुर्म्लेछजातयः
जगात क्रूर आणि टोळ्यांनी वावरणाऱ्या म्लेच्छ जाती निर्माण झाल्या.
एता अद्यापि सद्भिः सततमवमता जातयो ऽसत्प्रवृत्त्या वर्त्तन्ते दुष्टचेष्टा जगति नरपतेः पालयन्तः प्रतिज्ञाम्
आजही या जाती सतत सज्जनांकडून तुच्छले जातात; वाईट वागणुकीने जगात आपली प्रतिज्ञा पाळतात, हे राजन.
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरोपाख्याने सगरप्रतिज्ञापालनं नामाष्टाचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
श्रीब्रह्मांड महापुराणातील वायुप्रणीत, मध्यमभागातील तिसऱ्या उपोद्घातपादातील सगरोपाख्यानातील 'सगरप्रतिज्ञापालन' नावाचा अठ्ठेचाळीसावा अध्याय येथे संपला.
बलेन महता युक्तो विदर्भानभ्यवर्त्तत
महान शक्तीने युक्त होऊन, तो विदर्भाकडे निघाला.
केशिन्याख्यामनुपमामनुरूपां न्यवेदयत्
त्याने केशिनीला अनुपम आणि योग्य असा प्रस्ताव सांगितला.
शुभे मुहूर्ते केशिन्याः पार्णिं जग्राह भूमिपः
शुभ मुहूर्तावर, राजाने केशिनीचा हात धरला.
विदर्भराज्ञा संमन्त्र्य ततो गन्तुं प्रजक्रमे
विदर्भराजाशी सल्ला करून, त्यानंतर तो जाण्याची तयारी करू लागला.
निष्क्रम्य तत्पुराद्राजा शूरसेनानुपेयिवान्
त्या नगरातून बाहेर पडून, राजा शूरसेनेकडे गेला.
धनौघैस्तर्पितस्तैश्च मधुराया विनिर्ययौ
त्यांनी भरपूर संपत्तीने त्याचा सन्मान केला आणि तो मधुरेतून निघून गेला.
करैश्च स नृपान्सर्वांश्चक्रे संकेतगानपि
कर देऊन त्याने सर्व राजांना आपले मित्र केले.
अनुजज्ञे नरपतिः समस्ताननुयायिनः
राजाने सर्व अनुयायांना सोबत येण्याची परवानगी दिली.
शनैरपीडयन्देशान्स्वराज्यमुपजग्मिवान्
हळूहळू प्रदेश पार करत, त्याने आपले राज्य मिळवले.
नानाजनपदैस्तूर्ममयोध्यां समुपागमत्
विविध प्रदेशांतील लोकांसह तो अयोध्येकडे पोहोचला.
नगरीं तामलञ्चक्रे महोत्सवसमुत्सुकः
महाउत्सवाची उत्सुकता घेऊन त्याने त्या नगरीला सुंदर सजवले.
सिक्तसंमृष्टभूभागा पूर्णकुम्भशतावृता
जमीन पाण्याने शिंपडून आणि झाडून, शंभरभर भरलेले कलश सभोवताली ठेवले होते.
सर्वत्रागरुधूपाञढ्या विचित्रकुसुमोज्ज्वला
सर्वत्र सुगंधी धूप आणि रंगीबेरंगी फुलांनी भरलेले होते.
प्रसूनलाजवर्षैश्च स्वलङ्कृतमहापथा
मुख्य रस्ते फुलांच्या आणि लाह्यांच्या वर्षावाने सुंदर सजवले होते.
संबूजिताशेषवास्तुदेवतागृहमालिनी
सर्व घरगुती देवतांच्या मंदिरांना फुलांच्या माळांनी सजवून त्यांचा सन्मान केला होता.
पौरजानपदैर्त्दृष्टैः सर्वतः समलङ्कृता
शहरातील आणि गावातील लोकांनी सर्व बाजूंनी ती नगरी सजवली होती.
वारकाताकदबैश्च नगरीभिश्च सवृताः
कलश आणि दिवे घेऊन आलेल्या स्त्रिया आणि नगरातील युवतींनी त्याला वेढले होते.
स तैः समेत्य नृपतिर्लब्धाशीर्वाद सक्त्क्रियः
त्यांच्या भेटीने, राजाला आशीर्वाद मिळाले आणि त्याचा योग्य सन्मान करण्यात आला.
नानावादित्रसंघोषमिश्रेण मधुरेण च
अनेक प्रकारच्या वाद्यांच्या गोड आवाजात मिसळून,
आनन्दयन्प्रजाः सर्वाः प्रविवेश पुरोत्तमम्
सर्व लोकांना आनंद देत तो श्रेष्ठ नगरीत प्रवेशला.
संस्तूयमानः सुभृशं सूतमागधवन्दिभिः
सारथी, मागध आणि गायक यांच्या मोठ्या स्तुतीने त्याचे स्वागत झाले.
कलतालरवोन्मिश्रवीणावेणुतलस्वनैः
वीणा, ताळ, बासरी आणि झांज यांच्या आवाजात रंग भरला,
अन्वीयमानो विलसच्छ्वेतच्छत्रविराजितः
पांढऱ्या छत्राखाली तेजाने झळकत तो मागे येणाऱ्यांच्या संगतीत होता.
पुरीमयोध्यामविशत्स्वपुरीमिव वासवः
तो इंद्र जसा आपल्या स्वर्गपुरीत प्रवेशतो तसा अयोध्या नगरीत गेला.
जगाम मध्येनगरं गृहं श्रीमदलङ्कृतम्
शहराच्या मधून जात तो सुंदर अलंकारलेले घर गाठले.
प्रविवेश गृहं मातुर्हृष्टपुष्टजनायुतम्
आनंदी आणि समृद्ध लोकांनी भरलेल्या आईच्या घरी तो गेला.