तस्मात्ते पितरो देवाः पितृत्वं तेषु तत्स्मृतम्
म्हणून तुमचे पूर्वज देव आहेत, त्यांना पितर म्हणतात आणि त्यांच्यात पितृत्वाची आठवण ठेवली जाते.
सापविद्धा तनुस्तेन सद्यः संध्या व्यजायत
त्यामुळे तिचे शरीर नष्ट झाले आणि लगेच संध्या उत्पन्न झाली.
तयोर्मध्ये तु वै पैत्री या तनुः सा गरीयसी
त्या दोघांमध्ये जी पितरांची मूर्ती होती, तीच सर्वात श्रेष्ठ आहे.
युक्तास्तनुमुपासंते उषाव्युष्ट्योर्यदन्तरम्
उषः आणि संध्याकाळ यांच्यामधील जी मूर्ती आहे, तिची ते उपासना करतात.
ततो ऽन्यस्यां पुनर्ब्रह्मा स्वतन्वामुपपद्यत
मग दुसऱ्या रूपात ब्रह्मदेव पुन्हा स्वतःच्या देहातून प्रकट झाला.
मनसा तु सुतास्तस्य प्रजनाज्जज्ञिरे प्रजाः
त्याच्या मनातून त्याचे पुत्र जन्मले; त्याच्या सृष्टीतून सर्व प्राणी निर्माण झाले.
सृष्ट्वा पुनः प्रजाः सो ऽथ स्वां तनुं स व्यपोहत
पुन्हा प्रजांची निर्मिती करून, त्याने आपले रूप टाकून दिले.
तस्माद्भवन्ति संहृष्टा ज्योत्स्नाया उद्भवे प्रजाः
म्हणून चंद्रप्रकाश प्रकट झाला की सर्व प्राणी आनंदित होतात.
सद्यो रात्र्यहनी चैवसंध्या ज्योत्स्ना च जज्ञिरे
लगेच रात्र, दिवस, संध्या आणि चंद्रप्रकाश जन्मले.
तमोमात्रात्मिका रात्रिः सा वै तस्मान्नियामिका
रात्र ही अंधाराचे स्वरूप असलेली आहे आणि तीच सर्वांवर राज्य करते.
यस्मात्तेषां दिवा जन्म बलिनस्तेन ते दिवा
कारण त्यांचा जन्म दिवसा झाला, म्हणून ते दिवसा बलवान असतात.
प्राणेभ्यो रात्रिजन्मानो ह्यजेया निशि तेन ते
जे प्राणी प्राणांपासून रात्री जन्मले, ते रात्री अपराजेय असतात, म्हणून त्यांना तसे म्हणतात.
पितॄणां मानुषाणां च अतीताना गतेषु वै
पितर आणि माणसे, जे गेले आणि निघून गेले आहेत,
ज्योत्स्ना रात्र्यहनी संध्या चत्वार्येतानि तानि वा
चंद्रप्रकाश, रात्र, दिवस आणि संध्या — ही चारच ती आहेत.
अंभांस्येतानि सृष्ट्वा तु देवदानवमानुषान्
ही पाणी निर्माण करून, त्यानंतर त्याने देव, दानव आणि माणसे निर्माण केली.
तामुत्सृज्य ततो च्योत्स्नां ततो ऽन्यां प्राप्य स प्रभुः
ती चंद्रप्रकाश सोडून, प्रभूने दुसरे रूप प्राप्त केले.
ततो ऽन्याः सोंऽधकारे च क्षुधाविष्टाः प्रजाः सृजन्
मग अंधारात, त्याने भुकेने त्रस्त अशी इतर प्रजेची निर्मिती केली.
अम्भांस्येतानि रक्षाम उक्तवन्तस्तु तेषु ये
त्यांच्यात जे म्हणाले, 'ही पाणी आपण जपूया',
ये ऽब्रुवन् क्षिणुमो ऽम्भांसि तेषां त्दृष्टाः परस्परम्
जे म्हणाले, "आपण पाणी आटवू," ते एकमेकांशी विरोध करताना दिसले.
रक्षेति पालने चापि धातुरेष विभाव्यते
रक्ष हा धातू रक्षण आणि सांभाळ या अर्थाने ओळखला जातो.
रक्षणाद्रक्ष इत्युक्तं क्षपणाद्यक्ष उच्यत
रक्षणामुळे त्याला रक्ष म्हणतात आणि नाश करणाऱ्याला यक्ष म्हणतात.
ते शीर्णा व्युत्थिता ह्यूर्द्धमारो हन्तः पुनः पुनः
ते कोमेजून पुन्हा पुन्हा वर उठत होते, हे वीर.
बालात्मना स्मृता व्याला हीनत्वादहयः स्मृताः
बालसुलभ स्वभावामुळे त्यांना व्याल म्हणतात; नीचतेमुळे त्यांना सर्प म्हणतात.
तेषां लयः पृथिव्यां यः सूर्याचन्द्रमसौ घनाः
त्यांचा नाश पृथ्वीवर सूर्य आणि चंद्रामुळे मेघांचा जसा होतो तसा होतो.
स तान्सर्प्पान् सहोत्पन्नानाविवेश विषात्मकः
विषारी स्वभाव असलेला तो सर्व एकत्र जन्मलेल्या सर्पांमध्ये गेला.
वर्णेन कपिशेनोग्रास्ते भूताः पिशिताशनाः
कपिश रंगाचे, भयंकर आणि मांस खाणारे ते भुते होती.
गायतो गां ततस्तस्य गन्धर्वा जज्ञिरे सुताः
तो गात असताना त्याच्यापासून गंधर्व, म्हणजे त्याची मुले, जन्मली.
पिबतो जज्ञिरे वाचं गन्धर्वास्तेन ते स्मृताः
तो पित असताना त्याच्यापासून वाणीच्या रूपाने गंधर्व जन्मले, म्हणून त्यांना तसे ओळखतात.
छन्दतश्चैव छन्दासि वयांसि वयसासृजत्
त्याच्या इच्छेने त्याने छंद आणि पक्षी निर्माण केले.
मुखतोजाः सृजन्सो ऽथ वक्षसश्चाप्यवीः सृजन्
म्हणून मग त्याने तोंडातून बळ आणि छातीपासून अवी निर्माण केली.