आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः
तो अकृतव्रणासह तुझ्या सान्निध्यात आला.
जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्
जमदग्नीने शत्रूंचा नाश करणाऱ्या रामाला असे म्हटले:
प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि
म्हणून आता तुला योग्य रीतीने प्रायश्चित्त करावे लागेल.
प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि
योग्य प्रायश्चित्त कोणते, ते कृपया मला सांग.
शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर
बारा वर्षे फक्त कंद, मूळ आणि फळे खाऊन तप कर.
प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः
राजा, अकृतव्रणासह तो तप करण्यासाठी निघून गेला.
कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्
तेथे आश्रम बांधून त्याने अतिशय कठीण तप केले.
निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः
महान धैर्य असलेल्या रामाने तिथे कित्येक वर्षे घालवली.
सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
सगराची कथा आणि भृगुवंशीयांच्या चरित्रातील चाळीसावा अध्याय.
मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह
शूर वीराने शूरसेन व इतरांसह शिकार करायला प्रस्थान केले.
जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु
दुपारी तहान लागल्यामुळे ते नर्मदा नदीच्या काठी गेले.
गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्
जात असताना त्यांना वाटेत जमदग्नींचा आश्रम दिसला.
कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः
भविष्यकर्माने प्रवृत्त होऊन त्यांनी विचारले, 'हे कोणाचे आहे?'
वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
या ठिकाणी त्यांचा मुलगा, शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ राम, राहतो.
क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्
पूर्वीचे वैर आठवून त्यांना राग आणि निर्दयता आली.
वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना
पण आता, या दिशेला कोणते प्रतिशोधाचे कृत्य करू?
प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः
सर्व दिशांना ते महान ऋषी निघून गेल्यावर लोक मारले गेले.
प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति
दुष्ट लोक आपली सेना घेऊन आपल्या नगरात परत गेले.
परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः
राजा, सर्वांनी त्याला वेढून दुःखाने व्याकुळ होऊन रडायला सुरुवात केली.
पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता
ती वीज पडलेल्या वेलेसारखी ताबडतोब बेशुद्ध पडली.
दूरप्रनष्टसंज्ञेव सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत
जणू तिची शुद्धी दूर निघून गेली होती, ती लगेच प्राण सोडून गेली.
न्यपतन्मूर्च्छिता भूमौ निमग्नाः शोकसागरे
ते सर्व बेशुद्ध होऊन जमिनीवर कोसळले, शोकाच्या समुद्रात बुडाले.
समेत्याश्वासयामासुस्तुल्यदुःखाः सुतान्मुने
सर्वजण एकत्र येऊन, तितक्याच दुःखात असलेले, त्या ऋषींच्या मुलांना धीर देऊ लागले.
आधक्षुर्वचसा तेषामग्नौ पित्रोः कलेवरे
त्यांनी दुःखाने भरलेल्या शब्दांनी आईवडिलांचे शरीर अग्नीत ठेवले.
पित्रोर्मरणदुःखेन पीड्यमाना दिवानिशम्
आईवडिलांच्या मृत्यूच्या दुःखाने ते रात्रंदिवस व्याकुळ झाले.
निवृत्तस्तपसः सख्या सहागादाश्रमं पितुः
तपश्चर्या आणि मैत्री सोडून, ते सर्वजण एकत्र पित्याच्या आश्रमात गेले.
भार्गवचरिते पञ्चचत्वारिंशत्तमोध्यायः
भार्गव चरित्रातील पंचेचाळीसावे अध्याय.
राजपुत्रव्यवसितं पित्रौः स्वर्गतिमेव च
राजपुत्राचा निश्चय आणि त्याच्या आईवडिलांचे स्वर्गारोहण.
तन्मृतेरेव मरणं श्रुत्वा मातुश्च केवलम्
फक्त त्यांच्या आणि त्याच्या आईच्या मृत्यूचे ऐकले.
तमथाश्वासयामास तुल्यदुःखो ऽकृतव्रणः
मग त्याने, स्वतःही तितक्याच दुःखात असून, त्याला धीर दिला.