मया समाहितधिया स सर्वं श्रुतवानपि
मी एकाग्र मनाने त्यांच्याकडून सर्व काही ऐकले.
त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम्
त्रैलोक्यविजय नावाचे कवच सर्व सिद्धी देणारे आहे.
तत्राहं साधयित्वा तु कवचं हृष्टमानसः
तेथे मी ते कवच सिद्ध करून मनापासून आनंदी झालो.
तत्र तौ तु मया दृष्टौ द्वारे स्कन्दविनायकौ
तेथे दरवाजाजवळ मला स्कंद आणि विनायक दिसले.
स मामवेक्ष्य गामपो विशन्तं त्वरयान्वितम्
मी घाईने आत जात असताना त्याने मला पाहिले.
मम तेन पितस्तत्र वाग्युद्धं हस्तकर्षणम्
तेथे माझ्या वडिलांनी त्याच्याशी वादविवाद आणि हातघाई केली.
स तज्ज्ञात्वा समुद्गृह्य मामधश्चोर्द्ध्वमेव च
हे समजून त्याने मला वरखाली दोन्हीकडून पकडले.
तं दृष्ट्वातिक्रुधा क्षिप्तः कुठारो हि मया ततः
त्याला पाहून मी अत्यंत रागावून माझा कुठार त्याच्यावर फेकला.
पार्वती तत्र रुष्टाभूत्तदा कृष्णः समागतः
त्या ठिकाणी पार्वती रागावली आणि त्याच वेळी कृष्ण तेथे आला.
मह्यं कृष्मो जगामाथ तेन मैत्रीं विधाय च
मग कृष्ण माझ्याकडे आला आणि त्याच्याशी मैत्री केली.
आगतस्तव सान्निध्यमकृतव्रणसंयुतः
तो अकृतव्रणासह तुझ्या सान्निध्यात आला.
जमदग्निरुवाचेदं रामं शत्रुनिबर्हणम्
जमदग्नीने शत्रूंचा नाश करणाऱ्या रामाला असे म्हटले:
प्रयश्चित्तं ततस्तावद्यथावत्कर्तुमर्हसि
म्हणून आता तुला योग्य रीतीने प्रायश्चित्त करावे लागेल.
प्रायश्चित्तं तु तद्योग्यं त्वं मे निर्देष्टुमर्हसि
योग्य प्रायश्चित्त कोणते, ते कृपया मला सांग.
शाकमूलफलाहारो द्वादशाब्दं तपश्चर
बारा वर्षे फक्त कंद, मूळ आणि फळे खाऊन तप कर.
प्रययौ तपसे राजन्नकृतव्रणसंयुतः
राजा, अकृतव्रणासह तो तप करण्यासाठी निघून गेला.
कृत्वाऽश्रमपदं तस्मिंस्तपस्तेपे सुदुश्चरम्
तेथे आश्रम बांधून त्याने अतिशय कठीण तप केले.
निन्ये वर्षाणि कति चिद्रामस्तस्मिन्महामनाः
महान धैर्य असलेल्या रामाने तिथे कित्येक वर्षे घालवली.
सगरोपाख्याने भार्गवचरिते चतुश्चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
सगराची कथा आणि भृगुवंशीयांच्या चरित्रातील चाळीसावा अध्याय.
मृगयामगमच्छूरः शूरसेनादिभिः सह
शूर वीराने शूरसेन व इतरांसह शिकार करायला प्रस्थान केले.
जग्मुस्तृषार्त्ता मध्याह्ने सरितं नर्मदामनु
दुपारी तहान लागल्यामुळे ते नर्मदा नदीच्या काठी गेले.
गच्छन्तो ददृशुर्मार्गो जमदग्नेरथाश्रमम्
जात असताना त्यांना वाटेत जमदग्नींचा आश्रम दिसला.
कस्येदमिति पप्रच्छुर्भाविकर्मप्रचोदिताः
भविष्यकर्माने प्रवृत्त होऊन त्यांनी विचारले, 'हे कोणाचे आहे?'
वसत्यस्मिन्सुतो यस्य रामः शस्त्रभृतां वरः
या ठिकाणी त्यांचा मुलगा, शस्त्रधारींमध्ये श्रेष्ठ राम, राहतो.
क्रोधं प्रसङ्यानृशंस्यं पूर्ववैरमनुस्मरन्
पूर्वीचे वैर आठवून त्यांना राग आणि निर्दयता आली.
वैर निर्यातनं किं तु करिष्यामो दिशाधुना
पण आता, या दिशेला कोणते प्रतिशोधाचे कृत्य करू?
प्रजाघ्निरे प्रयातेषु मुनिवीरेषु सर्वतः
सर्व दिशांना ते महान ऋषी निघून गेल्यावर लोक मारले गेले.
प्रययुस्ते दुरात्मानः सबलाः स्वपुरीं प्रति
दुष्ट लोक आपली सेना घेऊन आपल्या नगरात परत गेले.
परिवार्य महाराज रुरुदुः शोककर्शिताः
राजा, सर्वांनी त्याला वेढून दुःखाने व्याकुळ होऊन रडायला सुरुवात केली.
पपात मूर्च्छिता सद्यो लतेवाशनिताडिता
ती वीज पडलेल्या वेलेसारखी ताबडतोब बेशुद्ध पडली.