विनायकस्ते तनयो महात्मा महतां महान्
तुझा मुलगा विनायक हा फार मोठ्या मनाचा आहे, तो मोठ्यांमध्येही सर्वात मोठा आहे.
वेदस्मृतिपुराणेषु संहितासु च भामिनि
सुंदर स्त्री, वेद, स्मृती, पुराणे आणि संहितांमध्ये,
यानि तानि प्रवक्ष्यामि निखिलाघहराणि च
ती सर्व पापे दूर करणारी गोष्टी मी सांगतो.
तेषामीशस्त्वयं यस्माद्गणेशस्तेन कीर्त्तितः
कारण तो त्यांचा स्वामी आहे, म्हणून त्याला गणेश असे नाव आहे.
ब्रह्माण्डान्यखिलान्येव यस्मिंल्लंबोदरः स तु
संपूर्ण ब्रह्मांड त्याच्यामध्ये सामावले आहे, म्हणून त्याला लंबोदर म्हणतात.
गजस्य शिरसा देवितेन प्रोक्तो गजाननः
हत्तीच्या डोक्यामुळे त्याला गजानन असे नाव दिले आहे.
अनेन विधृतो भाले भालचन्द्रस्ततः स्मृतः
ज्याच्या कपाळावर चंद्र आहे, त्याला भालचंद्र म्हणून ओळखतात.
जातवेदा दीपितो ऽभूद्येनासौशूर्पकर्मकः
ज्यामुळे अग्नी प्रज्वलित झाला, त्याला शूर्पकर्मक असे नाव मिळाले.
विघ्नं निवारयामास विघ्ननाशस्ततः स्मृतः
त्याने विघ्ने दूर केली, म्हणून त्याला विघ्ननाश असे म्हणतात.
दशनं दैवतो भद्रे ह्येकदन्तः कृतो ऽमुना
ज्याने एक दात देवत्वाने युक्त केला, हे शुभे, त्याला एकदंत म्हणतात.
वक्रीभविष्यत्तुण्डत्वाद्वक्रतुण्डः स्मृतो बुधैः
त्याचा सोंड वाकडी झाल्यामुळे, ज्ञानी लोक त्याला वक्रतुंड म्हणतात.
स्मरणात्पापहारीणि त्रिकालानुगतान्यपि
त्याचे स्मरण केल्याने त्रिकाळातील सर्व पापे नष्ट होतात.
मयास्मै तु वरो दत्तः सर्गदेवाग्रपूजने
सृष्टीच्या प्रारंभी देवांमध्ये प्रथम पूजा मिळावी म्हणून मी त्याला वर दिला आहे.
यात्रायां च वणिज्यादौ युद्धे देवार्चने शुभे
प्रवासात, व्यापाराच्या सुरुवातीला, युद्धात आणि शुभ देवपूजेत,
तस्य सर्वाणि कार्याणि सिद्ध्यन्त्येव न संशयः
त्याची सर्व कामे नक्कीच पूर्ण होतात, यात शंका नाही.
पार्वती जगतां नाथा विस्मितासीच्छुभानना
पार्वती, जगाची अधिष्ठात्री, हे ऐकून आश्चर्यचकित झाली आणि तिचा चेहरा तेजस्वी झाला.
तदा राधाब्रवीद्देवीं शिवरूपा सनातनी
त्या वेळी राधेने, शंकरस्वरूप आणि सनातन असलेल्या देवीला असे सांगितले.
द्विधा भिन्नौ प्रकाशेते प्रपञ्चे ऽस्मिन् यथा तथा
या जगात ते दोघे वेगळे असल्यासारखे दिसतात.
विष्णुस्त्वमहमेवास्मि शिवो द्विगुणतां गतः
तू विष्णू आहेस आणि मीच शंकर आहे, ज्याने द्वैतरूप धारण केले आहे.
मम रूपं समास्थाय विष्णोश्च हृदये शिवः
माझे रूप घेऊन शंकर विष्णूच्या हृदयात वास करतो.
गणेशो ऽयं शिवः साक्षाद्वैष्णवत्वं समास्थितः
हा गणेश म्हणजे स्वतः शंकरच आहे, ज्याने वैष्णवरूप घेतले आहे.
एवामुक्त्वा तु सा राधा क्रोडे कृत्वा गजाननम्
असे म्हणून राधेने गजाननाला आपल्या कुशीत घेतले.
स्पृष्टमात्रे कपोले तु क्षतं पूर्त्तिमुदागतम्
गालाला स्पर्श होताच त्या जखमेवर आनंद पसरला.
पादयोः पतितं राममुत्थाप्य निजपाणिना
पायांवर पडलेल्या रामाला तिने स्वतःच्या हाताने उचलले.
एवं तयोस्तु सत्कारं दृष्ट्वा रामगणेशयोः
राम आणि गणेश यांनी एकमेकांना दिलेला सन्मान पाहून,
अथ शंभुरपि प्रीतः श्रीदामानम् पस्थितम्
मग शंभू आनंदी होऊन आलेल्या श्रीदामाचे स्वागत केले.
स्वोत्संगे स्थापयामास प्रेम्णा मत्कृत्य मानदः
त्याने त्याला प्रेमाने आपल्या मांडीवर बसवले आणि माझ्या सन्मानासाठी त्याला मान दिला.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्विचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
उपोद्घातपादातील भार्गवचरित्राचा बेचाळीसावा अध्याय.
भवान्युत्संगतो रामः समुत्थाय कृताजलिः
भवानीच्या मांडीवरून उठून रामाने हात जोडून उभा राहिला.
अद्वयं द्वैतमापन्नं निर्गुणं सगुणात्मकम्
अद्वैत आता द्वैत झाले, निर्गुणाने सगुण रूप घेतले.