नन्दीश्वरं महाकालं रक्ताक्षं विकटोदरम्
त्याने नंदीश्वर, महाकाळ, लाल डोळ्यांचा आणि मोठ्या पोटाचा एक रूप पाहिले.
मन्दारं भैरवं बाणं रुरुं भैरवमेव च
मंदार, भैरव, बाण, रुरू आणि भैरव ह्यांना त्याने पाहिले.
सिद्धेन्द्रनाथरुद्रांश्च विद्याधरमहोरगान्
सिद्ध, इंद्र, नाथ, रुद्र, विद्याधर आणि मोठे नाग त्याने पाहिले.
वेतालान्दानवेन्द्रांश्च योगीन्द्रांश्च जटाधरान्
वेताळ, दानवांचे प्रमुख, योगी आणि जटा असलेले त्याने पाहिले.
दृष्ट्वा नन्द्या५या तत्र प्रविष्टो ऽन्तर्मुदान्वितः
नंदाची पत्नी तिथे दिसल्यावर तो आनंदाने आत गेला.
चतुर्योजनविस्तीर्णं तत्र प्राग्द्वारसंस्थितौ
पूर्व दरवाजाजवळ तिथे चार योजन रुंद जागा होती.
ननाम भार्गवस्तौ द्वौ शिवतुल्यपराक्रमौ
भृगुकुळातील त्या दोघांना, जे शिवासारखे पराक्रमी होते, भृगुने वाकून नमस्कार केला.
रत्नसिंहासनस्थाश्च रत्नभूषमभूषिताः
ते दोघे रत्नांच्या सिंहासनावर बसले होते आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले होते.
विनायको महाराज क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह
गणांचा स्वामी म्हणाला, 'राजन, थोडा वेळ इथे थांब.'
ईश्वराज्ञां गृहीत्वाहमत्रागत्यक्षणान्तरे
ईश्वराची आज्ञा घेऊन मी क्षणात इथे आलो.
विनायकचश्चैवं श्रुत्वा भार्गवनन्दनः
विनायकाचे हे बोलणे भृगुपुत्राने ऐकले.
गत्वा ह्यन्तःपुरं भ्रातः प्रणम्य जगदीश्वरौ
तो मग अंतःपुरात गेला आणि जगाच्या स्वाम्यांना वाकून नमस्कार केला.
कार्त्तवीर्यः सुचन्द्रश्च सपुत्रबलबान्धवः
कार्तवीर्य आणि सुचंद्र, आपल्या मुलांसह, सैन्य व नातेवाईकांसह तिथे होते.
कान्यकुब्जाः कोशलेशा मायावन्तो महाबलाः
कान्यकुब्ज, कोशलाचे स्वामी, मायावी आणि बलवान असे तिथे होते.
तमिमं प्रणिपत्यैव यास्यामि स्वगृहं प्रति
या पुरुषाला वाकून नमस्कार करून मी माझ्या घरी जाईन.
प्रोवाच मधुरं वाक्यं भार्गवे स गणाधिपः
गणाधिपतीने भृगुपुत्राला गोड शब्दांत बोलले.
अद्य विश्वेश्वरो भ्रातर्भवान्या सह वर्त्तते
'आज विश्वाचा स्वामी, भाऊ, भवानीसोबत आहे.'
करोति सुखभङ्गं यो नरकं स व्रजेद्ध्रुवम्
जो त्यांच्या सुखात विघ्न आणतो, तो नक्की नरकात जातो.
र७स्यं समुपासिनं न पश्येदिति निश्चयः
तो गुप्त पूजेत मग्न असताना कुणीही त्याला पाहू नये, हे निश्चित आहे.
स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्रसु जन्मसु
अशा माणसाला प्रत्येक जन्मात, संतती असूनही, स्त्रियांचा वियोग नक्कीच होईल.
मातुर्वापि भगिन्या वा दुहितुः स नराधमः
मातोश्री, बहीण किंवा मुलगी असो, असा पुरुष नीचच आहे.
ब्रान्त्या विनिर्गतं वापि हास्यार्थमथवोदितम्
तो चुकून आत गेला असो वा हसण्यासाठी काही बोलला असो,
निर्विकारास्य च शिशोर्न दोषः कश्चिदेव हि
ज्याच्यात कोणताही बदल नाही, अशा बालकात काहीही दोष नसतो.
यथादृष्टं करिष्यामि तत्र यत्समयोचितम्
मी जसं पाहिलं आहे, तसंच करीन आणि त्या वेळी योग्य तेच वागेन.
जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ
पार्वती आणि परमेश्वर हे दोघे या सृष्टीचे आईवडील आहेत.
विनायकस्तदोत्थाय वारयामास सत्वरम्
मग विनायक उठून लगेच त्याला थांबवू लागला.
दृष्ट्वा सकन्दस्तु संभ्रान्तो बोधयामास तौ तदा
हे पाहून स्कंद घाबरला आणि त्याने त्या दोघांना लगेच सांगितले.
परश्वधं समादाय सप्रक्षेप्तुं समुद्यतः
त्याने कुऱ्हाड उचलली आणि ती फेकायला सज्ज झाला.
भूर्लोकं भुवः स्वरपि तस्योर्ध्वं महर्वैजनं लोकं चापि तपो ऽथ सत्यमपरं वैकुण्ठमप्यानयत्
त्याने त्याला पृथ्वी, आकाश आणि स्वर्ग यांवरून वर नेत महर्लोक, जनलोक, तपलोक, सत्यलोक आणि अगदी वैकुंठातही नेले.
उद्धृत्याथ ततो हि गर्भसलिले प्रक्षप्तमात्रं त्वरा भीतं प्राणपरिप्सुमानयदथो तत्रैव यत्रास्थितः
मग त्याने गर्भातील पाण्यातून त्याला उचलून, टाकण्याच्या क्षणीच, घाबरलेल्या आणि जीव वाचवू पाहणाऱ्याला तिथेच नेले जिथे तो होता.