परितो मण्डलं चक्रुर्भार्गवस्य महात्मनः
त्यांनी महात्मा भार्गवाभोवती वर्तुळ करून वेढा घातला.
विरेजे भगवान्साक्षाद्यथा नाभिस्तु चक्रगा
भगवान तिथे अगदी नाभीभोवती चक्र फिरते तसे तेजस्वी दिसत होते.
रेजुश्च गोपी गणमध्यसंस्थः कृष्णो यथा ताः परितो भ्रमन्त्यः
आणि त्या गोपी कृष्णाच्या आजूबाजूला फिरतात तसे त्या सर्व चमकत होत्या.
समाकिरन्नन्दनमाल्यवर्षैः समन्ततो राममहीनवीर्यम्
त्यांनी रामाच्या पराक्रमी देहाभोवती सर्वत्र दिव्य फुलांच्या वर्षावाने आच्छादन केले.
तौर्यत्रिकस्येव शरक्षतानि भान्तीव यद्वन्नखदन्तपाताः
तुरीयात्रिकाच्या स्पर्धेत जसे बाणांच्या जखमा चमकतात, तसेच नख आणि दातांच्या खुणा दिसत होत्या.
एवं प्रवृत्तं नृपयुद्धमण्डलं पश्यन्ति देवा भृशविस्मिताक्षः
अशा प्रकारे राजांच्या युद्धवर्तुळाचा खेळ चालू असताना, देवता मोठ्या आश्चर्याने पाहत होत्या.
पृथक्चकारातिब लांस्तु मण्डलद्विच्छिद्य पङ्क्तिं प्रभुरात्तचापः
प्रभूंनी आपला धनुष्य उचलून, त्या वर्तुळाचा भेद केला आणि रेषा वेगवेगळ्या केल्या.
शूरो वृषास्यो वृषशूरसेनौ जयध्वजश्चापि विभिन्नधैर्याः
शूर वीर वृषास्य, वृषशूराची सेना आणि जयध्वज, यांची धैर्ये तुटली.
पृथग्गतास्ते सुपरीप्सवो नृपा न को ऽपि कांस्विद्ददृशे भृशार्त्तः
ते राजे वेगवेगळ्या दिशांना निघून गेले, विजयाची मोठी इच्छा असूनही, कोणीच फार दुःखी अवस्थेत दिसला नाही.
समन्वितो ऽसावकृतव्रणेन सस्नौ मुदागत्य च नर्मदायाम्
तो कुठलाही जखम न होता आनंदाने नर्मदेत स्नान करू लागला.
प्रतस्थे द्रष्टुमुर्वीश शिवं कैलासवासिनम्
तो कैलासावर वास करणाऱ्या पृथ्वीच्या स्वामी शिवाचे दर्शन घेण्यासाठी निघाला.
मनोयायी महात्मासावकृतव्रणसंयुतः
महात्मा, जखम न झालेल्यांसह, मनाने प्रवास करू लागला.
ददर्श तत्र नगरीं महतीमलकाभिधम्
तेथे त्याने मलक नावाचे एक मोठे नगर पाहिले.
नानारुपधरैर्यक्षैः शोभितां चित्रभूषणैः
त्या नगरीत वेगवेगळ्या रूपातील यक्ष सुंदर दागिन्यांनी सजलेले होते.
दीर्घिकाभिः सुदीर्घाभिस्तडागैश्चोपशोभिताम्
ती नगरी लांबच लांब तलाव आणि सरोवरांनी शोभली होती.
तत्र देवाङ्गनास्नानमुक्तकुङ्कुमपिञ्जरम्
तेथे देवांगनांच्या स्नानामुळे कुंकुमाचा पिवळसर रंग पसरला होता.
यत्र संगीतसंनादा श्रूयन्ते तत्रतत्र ह
त्या ठिकाणी सर्वत्र गाण्याचे स्वर ऐकू येत होते.
तां दृष्ट्वा भार्गवो राजन्मुदा परमया युतः
हे राजन, ते नगर पाहून भार्गव अत्यंत आनंदित झाला.
ततो ददर्श राजेन्द्र स्निग्धच्छायं महावटम्
मग, राजेंद्र, त्याने मऊ सावली असलेला एक भला मोठा वडाचा वृक्ष पाहिला.
ददर्ंश तत्र प्राकारं शतयोजनमण्डलम्
तेथे त्याने शंभर योजनाचा गोलाकार भिंत पाहिली.
नन्दीश्वरं महाकालं रक्ताक्षं विकटोदरम्
त्याने नंदीश्वर, महाकाळ, लाल डोळ्यांचा आणि मोठ्या पोटाचा एक रूप पाहिले.
मन्दारं भैरवं बाणं रुरुं भैरवमेव च
मंदार, भैरव, बाण, रुरू आणि भैरव ह्यांना त्याने पाहिले.
सिद्धेन्द्रनाथरुद्रांश्च विद्याधरमहोरगान्
सिद्ध, इंद्र, नाथ, रुद्र, विद्याधर आणि मोठे नाग त्याने पाहिले.
वेतालान्दानवेन्द्रांश्च योगीन्द्रांश्च जटाधरान्
वेताळ, दानवांचे प्रमुख, योगी आणि जटा असलेले त्याने पाहिले.
दृष्ट्वा नन्द्या५या तत्र प्रविष्टो ऽन्तर्मुदान्वितः
नंदाची पत्नी तिथे दिसल्यावर तो आनंदाने आत गेला.
चतुर्योजनविस्तीर्णं तत्र प्राग्द्वारसंस्थितौ
पूर्व दरवाजाजवळ तिथे चार योजन रुंद जागा होती.
ननाम भार्गवस्तौ द्वौ शिवतुल्यपराक्रमौ
भृगुकुळातील त्या दोघांना, जे शिवासारखे पराक्रमी होते, भृगुने वाकून नमस्कार केला.
रत्नसिंहासनस्थाश्च रत्नभूषमभूषिताः
ते दोघे रत्नांच्या सिंहासनावर बसले होते आणि रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेले होते.
विनायको महाराज क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह
गणांचा स्वामी म्हणाला, 'राजन, थोडा वेळ इथे थांब.'
ईश्वराज्ञां गृहीत्वाहमत्रागत्यक्षणान्तरे
ईश्वराची आज्ञा घेऊन मी क्षणात इथे आलो.