मातर्यदि वरो देयस्त्वया मे भक्तव त्सले
आई, मी तुझा भक्त आहे. जर तू मला वर द्यायचा असेल—
इति मे ऽभिहितं देवि कुरु प्रीतेन चेतसा
हे देवी, मी असे सांगितले आहे; तू आनंदाने ते पूर्ण कर.
आग्नेयास्त्रेण राजेन्द्रं सुचन्द्रं नय मद्गृहम्
आग्नेय अस्त्राच्या सहाय्याने राजा सुचंद्राला माझ्या निवासस्थानी आण.
इत्युक्तमाकर्ण्य स भार्गवेन्द्रो देव्याः प्रियं कर्तुमथोद्यतो ऽभूत्
हे ऐकून, भृगुवंशातील प्रभू देवीचे प्रिय कार्य करण्यासाठी सज्ज झाला.
अस्त्रं प्रयुक्तं नृपतेर्वधाय रामेण राजन् प्रसभं तदा तत्
मग, राजन्, रामाने त्या राजाचा संहार करण्यासाठी जोरात अस्त्र सोडले.
ततस्तु रामेण कृतप्रणामा सा भद्रकालो जगदादिकर्त्री
रामाने वंदन केल्यावर, जगाची आदिशक्ती भद्रकाळी अदृश्य झाली.
अन्तर्हिताभूदथ जामदग्न्यस्तस्थौ रणेभूपवधाभिकाङ्क्षी
मग जमदग्नीपुत्र रणभूमीत उभा राहिला, राजाचा संहार करण्याची इच्छा धरून.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकोनचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
भृगुवंशातील पराक्रमाच्या कथेत, उपोद्घात भागातील एकोणचाळीसावा अध्याय येथे संपला.
तत्पुत्रः पुष्कराक्षस्तु रामं योद्धुमथागतः
नंतर त्याचा पुत्र पुष्कराक्ष रामाशी युद्ध करण्यासाठी आला.
अभिवीक्ष्य रणेत्युग्रं रामं कालातकोपमम्
रामाला, जो काळाच्या कोपाप्रमाणे भयंकर होता, पाहून त्याने युद्धासाठी गर्जना केली.
मुहूर्त्तं जामदग्न्यो ऽपि बाणैः संझदितो ऽभवत्
क्षणभर जमदग्नीपुत्रही बाणांच्या वर्षावाने घायाळ झाला.
शरबन्धान्महाराज समुदैक्षत सर्वतः
महामहाराज, त्याने पाहिले की सर्व बाजूंनी तो बाणांच्या वेढ्यात सापडला आहे.
क्रोधमाहारयामास दिधक्षन्निव पावकः
तो अग्नीप्रमाणे सर्व जाळून टाकण्याच्या इच्छेने प्रचंड रागाने पेटला.
ततो मेघाः समुत्पन्ना गर्जन्तो भैरवान्नवान्
मग भयंकर आवाज करत भीषण ढग आकाशात जमू लागले.
पुष्कराक्षो महावीर्यो वायव्यास्त्रुमवासृजत्
कमळासारख्या डोळ्यांचा, अत्यंत पराक्रमी पुरुष, वायूचं अस्त्र सोडलं.
अथ रामो भृशं क्रुद्धो ब्राह्मं तत्राभिसंदधे
तेव्हा राम खूपच रागावला आणि तिथेच ब्रह्मास्त्र तयार केलं.
ब्राह्म सो ऽप्याहितं दृष्ट्वा दण्डाहत इवारगः
ब्रह्मास्त्र सोडलेलं पाहून तो जणू काठीने मारल्यासारखा शक्तिहीन झाला.
रामस्याधावतस्तत्र पुष्कराक्षो धनुर्धरः
राम तिथे पुढे जात असताना, धनुष्यधारी पुष्कराक्ष पुढे धावून गेला.
एकैकेन च बाणेन हृदि शीर्षे भुजद्वये
त्याने एकेक बाणाने हृदय, डोकं आणि दोन्ही हातांवर वार केला.
स चैवं पीडीतो रामः पुष्कराक्षेण संयुगे
पुष्कराक्षाने युद्धात दिलेल्या यातनेमुळे राम फारच त्रस्त झाला.
शिखामारभ्य पादान्तं पुथ्कराक्षं द्विधाकरोत्
शिखेपासून पायापर्यंत रामाने पुष्कराक्षाला दोन तुकड्यांत फाडलं.
आश्चर्यं सुमाहज्जातं दिवि चैव दिवौ कसाम्
स्वर्गात आणि देवांमध्ये एक अद्भुत आणि फार मोठा प्रकार घडला.
तत्सैन्यमदहत्क्रुद्धः पावको विपिनं यथा
रागाने पेटून, त्याने त्या सैन्याला अग्नी जसा जंगल जाळतो तसं जाळून टाकलं.
ततस्ततो वाजिरथेभमानवा निकृत्तगात्राः शतशो निपेतुः
मग घोडे, हत्ती आणि माणसं, त्यांचे अवयव तुटून, शेकड्यांनी खाली कोसळली.
हा तात मातस्त्विति जल्पमांना भस्मीबभूवुः सुविचूर्णितास्तदा
'अहो बाबा, अहो आई' असं म्हणत म्हणत, ते सर्व त्या वेळी पूर्णपणे राख झाली.
अनेकराजन्यकुलं हतेश्वरं इतं नवाक्षौहिणिकं भृशातुरम्
अनेक राजघराणी, त्यांच्या राजांना मारून, तिथून निघून गेली; नऊ अक्षौहिणी सैन्य खूपच दुःखी झालं.
आजगाम महावीर्यः सुवर्णरथमास्थितः
महान पराक्रमी एक वीर, सोन्याच्या रथावर बसून तेथे आला.
दशनल्वप्रमाणं च शतवाजियुतं नृपः
राजा, दहा हजारांची छोटी सेना आणि शंभर घोड्यांसह, तिथे प्रकट झाला.
बभौ स्वर्लोकमारोक्ष्यन्देहति सुकृती यथा
तो जणू पुण्यवान स्वर्गात जातोय असं भासलं, तसा तेजस्वी दिसत होता.
सेनाः संव्यूह्य संतस्थुः संग्रामे पितुराज्ञया
पित्याच्या आज्ञेने सैन्यांनी रचना करून युद्धासाठी उभं राहिलं.