ताराभिधायै शिवतत्परायै गणेश्वराराधितपादुकायै
तारानामधारी, शिवभक्त, गणेश्वराने पूजलेली पादुका असलेल्या देवीस वंदन.
जगद्धितायास्तपुरत्रयायै बालादिकायै त्रिपुराभिधायै
जगाच्या कल्याणासाठी असणारी, तीन पुरांची अधीश्वरी, बालरूपात प्रकटणारी, त्रिपुरा नावाने प्रसिद्ध असलेली देवीस वंदन.
बकाननायै बहुसाख्यदायै विध्वस्तनानासुरदान्वायै
बकमुखी, अनेक नावे देणारी, विविध असुरांचा संहार करणारी देवीस वंदन.
पीतांबरायै पवनाशुगायै शुभप्रदायै शिवसंस्तुतायै
पिवळ्या वस्त्रातली, वाऱ्यासारखी वेगवान, शुभ देणारी, शिवाने स्तुती केलेली देवीस वंदन.
लघुक्रमायै ललिताभिधायै लेखाधिपायै लवणाकरायै
हलक्या पावलांची, ललिता नावाने ओळखली जाणारी, लेखांची अधीश्वरी, खारट समुद्राची स्वामिनी असलेल्या देवीस वंदन.
रमाभिधायै रतिसुप्रियायै रोगापहायै रचिताखिलायै
रमा नावाने प्रसिद्ध, रतीला अतिशय प्रिय, रोग दूर करणारी, सर्व सृष्टीची निर्माती असलेल्या देवीस वंदन.
नमो नमस्ते परतः पुरस्तात् पार्श्वाधरोर्ध्वं च नमो नमस्ते
माझ्या मागून, समोरून, दोन्ही बाजूंनी, खाली आणि वरून — सर्व दिशांनी तुला नमस्कार, नमस्कार.
प्रसीद देवेशि मम प्रतिज्ञां पुरा कृतां पालय भद्रकालि
देवतांच्या अधिष्ठात्री देवी, कृपावंत हो. भद्रकाळि, पूर्वी दिलेली तुझी प्रतिज्ञा पाळ.
एवं स्तुता तदा देवी भद्रकाली तरस्विनी
त्या वेळी अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, सामर्थ्यशाली भद्रकाळी देवी—
वत्स राम महाभाग प्रीतास्मि तव सांप्रतम्
वत्सा राम, भाग्यवान बालका, मी आता तुझ्यावर प्रसन्न आहे.
मातर्यदि वरो देयस्त्वया मे भक्तव त्सले
आई, मी तुझा भक्त आहे. जर तू मला वर द्यायचा असेल—
इति मे ऽभिहितं देवि कुरु प्रीतेन चेतसा
हे देवी, मी असे सांगितले आहे; तू आनंदाने ते पूर्ण कर.
आग्नेयास्त्रेण राजेन्द्रं सुचन्द्रं नय मद्गृहम्
आग्नेय अस्त्राच्या सहाय्याने राजा सुचंद्राला माझ्या निवासस्थानी आण.
इत्युक्तमाकर्ण्य स भार्गवेन्द्रो देव्याः प्रियं कर्तुमथोद्यतो ऽभूत्
हे ऐकून, भृगुवंशातील प्रभू देवीचे प्रिय कार्य करण्यासाठी सज्ज झाला.
अस्त्रं प्रयुक्तं नृपतेर्वधाय रामेण राजन् प्रसभं तदा तत्
मग, राजन्, रामाने त्या राजाचा संहार करण्यासाठी जोरात अस्त्र सोडले.
ततस्तु रामेण कृतप्रणामा सा भद्रकालो जगदादिकर्त्री
रामाने वंदन केल्यावर, जगाची आदिशक्ती भद्रकाळी अदृश्य झाली.
अन्तर्हिताभूदथ जामदग्न्यस्तस्थौ रणेभूपवधाभिकाङ्क्षी
मग जमदग्नीपुत्र रणभूमीत उभा राहिला, राजाचा संहार करण्याची इच्छा धरून.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकोनचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
भृगुवंशातील पराक्रमाच्या कथेत, उपोद्घात भागातील एकोणचाळीसावा अध्याय येथे संपला.
तत्पुत्रः पुष्कराक्षस्तु रामं योद्धुमथागतः
नंतर त्याचा पुत्र पुष्कराक्ष रामाशी युद्ध करण्यासाठी आला.
अभिवीक्ष्य रणेत्युग्रं रामं कालातकोपमम्
रामाला, जो काळाच्या कोपाप्रमाणे भयंकर होता, पाहून त्याने युद्धासाठी गर्जना केली.
मुहूर्त्तं जामदग्न्यो ऽपि बाणैः संझदितो ऽभवत्
क्षणभर जमदग्नीपुत्रही बाणांच्या वर्षावाने घायाळ झाला.
शरबन्धान्महाराज समुदैक्षत सर्वतः
महामहाराज, त्याने पाहिले की सर्व बाजूंनी तो बाणांच्या वेढ्यात सापडला आहे.
क्रोधमाहारयामास दिधक्षन्निव पावकः
तो अग्नीप्रमाणे सर्व जाळून टाकण्याच्या इच्छेने प्रचंड रागाने पेटला.
ततो मेघाः समुत्पन्ना गर्जन्तो भैरवान्नवान्
मग भयंकर आवाज करत भीषण ढग आकाशात जमू लागले.
पुष्कराक्षो महावीर्यो वायव्यास्त्रुमवासृजत्
कमळासारख्या डोळ्यांचा, अत्यंत पराक्रमी पुरुष, वायूचं अस्त्र सोडलं.
अथ रामो भृशं क्रुद्धो ब्राह्मं तत्राभिसंदधे
तेव्हा राम खूपच रागावला आणि तिथेच ब्रह्मास्त्र तयार केलं.
ब्राह्म सो ऽप्याहितं दृष्ट्वा दण्डाहत इवारगः
ब्रह्मास्त्र सोडलेलं पाहून तो जणू काठीने मारल्यासारखा शक्तिहीन झाला.
रामस्याधावतस्तत्र पुष्कराक्षो धनुर्धरः
राम तिथे पुढे जात असताना, धनुष्यधारी पुष्कराक्ष पुढे धावून गेला.
एकैकेन च बाणेन हृदि शीर्षे भुजद्वये
त्याने एकेक बाणाने हृदय, डोकं आणि दोन्ही हातांवर वार केला.
स चैवं पीडीतो रामः पुष्कराक्षेण संयुगे
पुष्कराक्षाने युद्धात दिलेल्या यातनेमुळे राम फारच त्रस्त झाला.