नारायणास्त्रं विशिखे संदधे चानिवारितम्
रामाने आपला धनुष्याला थांबवता न येणारे नारायणास्त्र लावले.
हृष्टोत्तीर्य रथात्सद्यः सुचन्द्रः प्रणनाम ह
सुचंद्र आनंदाने ताबडतोब रथातून खाली उतरला आणि वाकून नमस्कार केला.
तमेवं प्रणतं त्यक्त्वा यथौ नारायमन्तिकम्
अशा रीतीने वाकलेल्याला सोडून राम नारायणाच्या दिशेने गेला.
दृष्ट्वा व्यर्थं महास्त्रं तद्भूपं स्वस्थं विलोक्य च
ते महान अस्त्र व्यर्थ गेले आणि राजा सुखरूप आहे हे पाहून,
गदां च परशुं कोपाच्छिक्षेप नृपमूर्द्धनि
रागाने त्याने गदा आणि कुऱ्हाड राजाच्या डोक्यावर फेकली.
चिक्षेप शिवशूलं च रामो नृपतये यदा
रामाने शिवाचे शूलही राजावर फेकले.
ददर्श च पुरस्तस्य भद्रकालीं जगत्प्रसूम्
त्याला समोर भद्रकाळी, जगाची जननी, दिसली.
सिंहस्थां च त्रिनेत्रां च त्रिशूलवरधारिणीम्
ती सिंहावर बसलेली, तीन डोळ्यांची आणि तेजस्वी त्रिशूल धारण करणारी होती.
नमोस्तु ते शङ्करवल्लभायै जगत्सवित्र्यै समलङ्कृतायै
शंकराची प्रिय, जगाची सुसज्ज माता, तुला नमस्कार असो.
दक्षप्रसूत्यै हिमवद्भवायै महेश्वरार्द्धङ्गसमास्थितायै
दक्षकन्या, हिमालयातून जन्मलेली, महेश्वराच्या अर्ध्या देहात वास करणारी, तुला नमस्कार.
ताराभिधायै शिवतत्परायै गणेश्वराराधितपादुकायै
तारानामधारी, शिवभक्त, गणेश्वराने पूजलेली पादुका असलेल्या देवीस वंदन.
जगद्धितायास्तपुरत्रयायै बालादिकायै त्रिपुराभिधायै
जगाच्या कल्याणासाठी असणारी, तीन पुरांची अधीश्वरी, बालरूपात प्रकटणारी, त्रिपुरा नावाने प्रसिद्ध असलेली देवीस वंदन.
बकाननायै बहुसाख्यदायै विध्वस्तनानासुरदान्वायै
बकमुखी, अनेक नावे देणारी, विविध असुरांचा संहार करणारी देवीस वंदन.
पीतांबरायै पवनाशुगायै शुभप्रदायै शिवसंस्तुतायै
पिवळ्या वस्त्रातली, वाऱ्यासारखी वेगवान, शुभ देणारी, शिवाने स्तुती केलेली देवीस वंदन.
लघुक्रमायै ललिताभिधायै लेखाधिपायै लवणाकरायै
हलक्या पावलांची, ललिता नावाने ओळखली जाणारी, लेखांची अधीश्वरी, खारट समुद्राची स्वामिनी असलेल्या देवीस वंदन.
रमाभिधायै रतिसुप्रियायै रोगापहायै रचिताखिलायै
रमा नावाने प्रसिद्ध, रतीला अतिशय प्रिय, रोग दूर करणारी, सर्व सृष्टीची निर्माती असलेल्या देवीस वंदन.
नमो नमस्ते परतः पुरस्तात् पार्श्वाधरोर्ध्वं च नमो नमस्ते
माझ्या मागून, समोरून, दोन्ही बाजूंनी, खाली आणि वरून — सर्व दिशांनी तुला नमस्कार, नमस्कार.
प्रसीद देवेशि मम प्रतिज्ञां पुरा कृतां पालय भद्रकालि
देवतांच्या अधिष्ठात्री देवी, कृपावंत हो. भद्रकाळि, पूर्वी दिलेली तुझी प्रतिज्ञा पाळ.
एवं स्तुता तदा देवी भद्रकाली तरस्विनी
त्या वेळी अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, सामर्थ्यशाली भद्रकाळी देवी—
वत्स राम महाभाग प्रीतास्मि तव सांप्रतम्
वत्सा राम, भाग्यवान बालका, मी आता तुझ्यावर प्रसन्न आहे.
मातर्यदि वरो देयस्त्वया मे भक्तव त्सले
आई, मी तुझा भक्त आहे. जर तू मला वर द्यायचा असेल—
इति मे ऽभिहितं देवि कुरु प्रीतेन चेतसा
हे देवी, मी असे सांगितले आहे; तू आनंदाने ते पूर्ण कर.
आग्नेयास्त्रेण राजेन्द्रं सुचन्द्रं नय मद्गृहम्
आग्नेय अस्त्राच्या सहाय्याने राजा सुचंद्राला माझ्या निवासस्थानी आण.
इत्युक्तमाकर्ण्य स भार्गवेन्द्रो देव्याः प्रियं कर्तुमथोद्यतो ऽभूत्
हे ऐकून, भृगुवंशातील प्रभू देवीचे प्रिय कार्य करण्यासाठी सज्ज झाला.
अस्त्रं प्रयुक्तं नृपतेर्वधाय रामेण राजन् प्रसभं तदा तत्
मग, राजन्, रामाने त्या राजाचा संहार करण्यासाठी जोरात अस्त्र सोडले.
ततस्तु रामेण कृतप्रणामा सा भद्रकालो जगदादिकर्त्री
रामाने वंदन केल्यावर, जगाची आदिशक्ती भद्रकाळी अदृश्य झाली.
अन्तर्हिताभूदथ जामदग्न्यस्तस्थौ रणेभूपवधाभिकाङ्क्षी
मग जमदग्नीपुत्र रणभूमीत उभा राहिला, राजाचा संहार करण्याची इच्छा धरून.
उपोद्धातपादे भार्गवचरिते एकोनचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः
भृगुवंशातील पराक्रमाच्या कथेत, उपोद्घात भागातील एकोणचाळीसावा अध्याय येथे संपला.
तत्पुत्रः पुष्कराक्षस्तु रामं योद्धुमथागतः
नंतर त्याचा पुत्र पुष्कराक्ष रामाशी युद्ध करण्यासाठी आला.
अभिवीक्ष्य रणेत्युग्रं रामं कालातकोपमम्
रामाला, जो काळाच्या कोपाप्रमाणे भयंकर होता, पाहून त्याने युद्धासाठी गर्जना केली.